Door: Peter M. Breuning » Meer blogs van Peter M. Breuning
Gepubliceerd: dinsdag 18 mei 2010 12:34
In de jaren negentig zijn de verschillende vormen van afwijkend gedrag opnieuw ingedeeld. Het borderline syndroom behoort tot de cluster B persoonlijkheidstoornissen en naar schatting drie procent van de Nederlandse bevolking leidt er in meer of minder mate aan. Het bijzondere bij borderline is dat het zich bij mannen kompleet anders manifesteert dan bij vrouwen althans de samenleving reageert er anders op.
Vrouwen die hun grenzen niet kennen, geen rekening houden met anderen, sterke verhalen ophangen, het wordt allemaal negatief geïnterpreteerd. In de privésfeer worden zij egoïstisch, onbetrouwbaar en als ruziezoeker aangemerkt en in de zakelijke sfeer maken zij de verwachtingen niet waar. Zij frequenteren de bakken van de uitkeringsinstanties en zij vormen de kurk waar menig coaching- en opleidinginstituut op drijven. Zij schrijven zich in voor de zoveelste cursus en haken vervolgens af.
Mannen die hun grenzen niet kennen, geen rekening houden met anderen, sterke verhalen ophangen, het wordt allemaal veel positiever geïnterpreteerd. In de privésfeer lopen zij over hun partner heen, brengen zij geleende spullen nooit of kapot terug maar met een pot bier en sterke verhalen is dat zo vergeten. In de zakelijke sfeer wordt het gedrag zelfs aangemoedigd werk jatten van anderen, het zonder scrupules tillen van klanten, de broodje aap verhalen het wordt allemaal abusievelijk als managementkwaliteiten aangemerkt.
28 Procent van de managers zou inmiddels onder een van de cluster B persoonlijkheidstoornissen worden gediagnosticeerd en in de financiële sector nog meer omdat daar de klanten makkelijker te tillen zijn. Maar de manlijke borderliner komt niet bij de psychiater, hij maakt carrière en trekt een spoor van vernieling achter zich aan. Pesten op het werk kost 1,5 miljard per jaar en de helft daarvan komt voor rekening van de leidinggevenden. (uitzending Zembla)
De manlijke borderliner loopt letterlijk over alles en iedereen heen en besodemieterd zijn collega’s, zijn klanten, zijn partner en uiteindelijk ook zijn baas. En als eindelijk de loopbaan is gestuit dan gaan we gewoon door als interim manager, het koude saneren, het besodemieteren van toeleveranciers, het schofferen van klanten het is de psychopathologische interim-manager op het lijf geschreven.
Hij doet het goed in onze samenleving, de manlijke borderliner is overal en politici, leden van raad van bestuur die klagen over moreel verval, gebrek aan normen en waarden in de financiële sector en bedrijfsleven moeten vooral de hand in eigen boezem steken. De blaaskaken, die met hun tempobeurs over de ruggen van hun medestudenten afstuderen staan al in de startblokken, om geselecteerd te worden voor de managementtrainee programma’s, waar het laatste restje geweten en moreel besef er nog uitgeslagen wordt.
Peter Breuning
Peter Breuning is eigenaar van BMO adviseurs. BMO adviseurs richt zich op het gehele personeelsbeleid binnen ondernemingen. Peters blogs gaan voornamelijk over zijn expertise op het gebied van personeelsbeleid.
Help!
Wie helpt mij om de 100.000 downloads te bereiken, download kosteloos:
Solliciteren is verleiden 1
Solliciteren is verleiden 2
Reageer
Door:
Sleutelsteen, 22 mei 2010 04:18
Iets te vroeg op "Verstuur" gedrukt: er ontbrak hier of daar nog een woord!
Bij deze de geredigeerde versie.
Jarenlang hebben mensen getracht mij te overtuigen van mijn onderworpenheid aan organisatieculturen, zonder dat ze mij eenduidig konden uitleggen wat dat nou zijn: organisatieculturen?
Het keerpunt voor mij, in deze, was een aflevering van het programma "Bonobo-bo" op 14 maart 2003: daarin kwam Robert Sapolsky aan het woord, die al tientallen jaren onderzoek doet naar bavianen en die in het gedrag van deze primaten overeenkomsten signaleerde met sociale structuren in organisaties.
Sapolsky definieerde organisatieculturen dan ook als volgt:
1) wie zijn de -formele en informele- machthebbers?
2) hoe stevig zitten die machthebbers in het zadel?
3) hoe gezellig is de tent?
Niet veel later las ik een observatie van Dorothy Cheney bij een andere troep bavianen: de dominante mannen van die groep waren komen te overlijden als gevolg van het eten van met tuberculose besmet vlees. Die mannen waren ook zo 'n beetje de enigen uit die troep die daaraan waren overleden, omdat ze met hun agressieve gedrag hadden verhinderd dat anderen eveneens van dat vlees konden eten.
Het gevolg was, dat lievere mannen de leiding over die troep kregen. Die mannen gaven hun minder agressieve gedrag vervolgens door aan de jongen die in die troep werden geboren.
Waaruit moge blijken dat agressie in belangrijke mate aangeleerd gedrag is. Bij mensen is dat niet anders.
Een psychopaat is een compassieloos iemand; iemand die onverschillig staat tegenover welk gevoel voor anderen dan ook; c.q.: op wie welk gevoel dan ook weinig tot geen vat heeft. Agressie derhalve ook niet. In tegenstelling tot mensen die zwaar autistisch zijn, kunnen psychopaten onder "normale" omstandigheden prima functioneren. Slechts een klein percentage van de mensheid is echt psychopaat (net zoals slechts een klein percentage van de mensheid hoog-sensitief is!).
Het is een typisch "Westerse", menselijke arrogantie om onze eigen natuur te onderschatten.
Met vriendelijke groet,
Reageer
Door:
Sleutelsteen, 22 mei 2010 04:11
Jarenlang hebben mensen getracht mij te overtuigen van mijn onderworpenheid aan organisatieculturen, zonder dat ze mij eenduidig konden uitleggen wat dat nou zijn: organisatieculturen?
Het keerpunt voor mij, in deze, was een aflevering van het programma "Bonobo-bo" op 14 maart 2003: daarin kwam Robert Sapolsky aan het woord, die al tientallen jaren onderzoek doet naar bavianen en die in het gedrag van deze overeenkomsten signaleerde met sociale structuren in organisaties.
Sapolsky definieerde organisatieculturen dan ook als volgt:
1) wie zijn de -formele en informele- machthebbers?
2) hoe stevig zitten die machthebbers in het zadel?
3) hoe gezellig is de tent?
Niet veel later las ik een observatie van Dorothy Cheney bij een andere troep bavianen: de dominante mannen van die groep waren komen te overlijden als gevolg van het eten van met tuberculose besmet vlees. Die mannen waren ook zo 'n de enigen uit die troep die daaraan waren overleden, omdat ze met hun agressieve gedrag hadden verhinderd dat anderen ook van dat vlees konden eten.
Het gevolg was, dat lievere mannen de leiding over die troep kregen. Die mannen gaven hun minder agressieve gedrag vervolgens door aan de jongen die in die troep werden geboren.
Waaruit moge blijken dat agressie in belangrijke mate aangeleerd gedrag is. Bij mensen is dat niet anders.
Een psychopaat is een compassieloos iemand; iemand die onverschillig staat tegenover welk gevoel voor anderen dan ook; c.q.: op wie welk gevoel dan ook weinig tot geen vat heeft. Agressie derhalve ook niet. In tegenstelling tot mensen die zwaar autistisch zijn, kunnen psychopaten onder "normale" omstandigheden prima functioneren. Slechts een klein percentage van de mensheid is echt psychopaat (net zoals slechts een klein percentage van de mensheid hoog-sensitief is!).
Het is een typisch "Westerse", menselijke arrogantie om onze eigen natuur te onderschatten.
Met vriendelijke groet,
Reageer
Door:
bmoadviseurs, 19 mei 2010 17:24
@nico Je hebt gelijk, in een familiebedrijf op het platte land krijgt zo'n manager geen kans, maar dat komt omdat de focus van zo;n bedrijf heel anders ligt.
In een groot bedrijf, waar de focus op aandeelhouderswaarde ligt, waar afgerekend wordt op bonussen en waar het de bedoeling is dat 'de sterkste' boven komt drijven, daar komt de psychopaat boven drijven.
Voor een deel aangeleerd gedrag, mee eens maar daarom niet minder gevaarlijk. Mijn fout, ik had het geen borderline moeten noemen, maar psychopaten