Hoogbegaafd!

Leuk stukje, en herkenbaar. Zo iemand zou me ook irriteren. De opvatting over hoogbegaafdheid kan echter wel wat bijschaving gebruiken. ;-) Hoogbegaafden kunnen uitstekend gecoached worden op hun 'EQ' waardoor zij steviger in hun schoenen staan en zichzelf stukken beter kunnen hanteren en presenteren. De leuke en beschaafde jongen uit de klas die zoveel kon was niet persee hoogbegaafd maar had in ieder geval wel een hoog 'EQ'.

mvg, Suzanne

"en ook moreel goed ontwikkelt." - maar dan met een 'd'.

I've always known I was gifted,which is not the easiest thing in the world for a person to know, because you're not responsible for your gift, only for what you do with it.
Hazel Scott

Leuke column met een simpele boodschap: sufferds vind je overal terug.

De rest -en dan doel ik op het merendeel van de reacties- is naar mijn ondeskundige mening veel te diep gravende psychologie van de koude grond..

Waarde heer,

Ik begrijp uw stuk heel goed.
Veel 'niet-standaard 'geesten' (hoogbegaafden, kunstenaars, zwevers) ontlenen hun status aan hun onaangepaste gedrag.
Zie mij eens non-conformistisch zijn. Dat durven er maar weinig.

Maar als we er even over nadenken, lopen daar heel veel types van rond.
Mensen met uitpuilende ogen, die geen bril opdoen omdat ze 'zielig blind' zijn, en mij steeds de stuipen op het lijf jagen als ik ze zien (en mij bovendien ook nog met schaamte opzadelen, omdat ik geschrokken ben). Managers en zakenlieden die lekker wel openlijk durven zeggen dat werklozen, bejaarden, zieken en ambtenaren ballast existentie vormen, en blij zijn dat ze dat weer mogen zeggen (van wie?)
Iedereen kent ongetwijfeld nog heel wat grappige, of meer aansprekende voorbeelden van dit soort horken.

Dat je daar op afknapt, is een normaal gegeven.

Ik zou alleen ook de keerzijde onder woorden willen brengen.
Wat moet je als creatief denkend strateeg, als je je ontzettend graag wil inzetten voor de publieke zaak, je redelijk goed communiceert en vriendelijk over komt (omdat je ook goedmoedig bent); maar de middenmoot bij de P&O afdelingen (vaak HBO opleiding, en werkend met standaard functieprofielen), zonder het te willen overvleugeld?

Ik heb bij vele gesprekken ideeen, voorstellen en concepten aangedragen, die door de bestuurders met open armen werden ontvangen; terwijl ik desalniettemin via de P&O deur niet binnenkwam.

Ik ben verre van arrogant. Om als minder bedreigend over te komen, heb ik zelfs de neiging mij over te geven aan zelfspot.
Wat met mijn haantje de achterste voorkomen ook niet veel moeite vergt.

Maar als ik voor een organisatie, tijdens een sollicitatie een werkend en realistisch traject schilder, om in het publieke debat weer aan positie te winnen, en ik word afgewezen omdat men eigenlijk liever een 'lief collegaatje' heeft; dan mag dat bij mij hopelijk tot een gevoel van treurigheid stemmen.

Dat ik niet perfect ben, is in mijn ogen geen minpunt. Want perfect zijn lijkt mij buitengewoon vervelend.
Maar dat ik op die punten waar mijn kracht ligt, strategisch, creatief beelddenken, met een perfect oog voor onderlingen belangen, juist afschrik, baart mij echt zorgen.
Als ik dat punt ook moet 'verstoppen', ben ik opeens wel erg gevangen in het keurslijf van de middelmnaat.

Ergo: blijf mensen die zich laten voorstaan op hun intelligentie wantrouwen; maar geef goedbedoelende creatieve geesten een kans, zonder ze af te serveren, omdat je ze niet bij een profiel kunt houden.

Om daar zelf vorm aan te geven heb ik een denktank voor de sociale zekerheid helpen oprichten.
Een denktank die de politieke- en bestuurlijke elite bijstaat bij het los van de instituten uitdenken van creatieve scenario's voor de sociale zekerheid, en het bieden van relevante werkervaring voor creatieve denkers op dit vlak.

Met vriendelijke groet,
Michèl F. van den Brun
Periklesstichting

PS. Overigens nog steeds op zoek naar een functie als lobbyist/strateeg/deuren opener bij een publieke organisatie