Door: Ad van Beek » Meer blogs van Ad van Beek 
Gepubliceerd: dinsdag 24 mei 2011 13:07
Update: dinsdag 24 mei 2011 15:59
Na 460 duizend kilometer stopt tot mijn spijt mijn auto ermee. Een nieuwe auto dan maar, dus ik ga naar mijn vaste autodealer. Die helpt mij graag. Of toch niet?
Altijd kan ik op hem vertrouwen, ondanks mijn veeleisendheid. Nooit laat hij mij in de steek. Hij geeft aan wat 'ie nodig heeft. We zijn een goed team, samen beleven we de mooiste avonturen. Maar op een koopavond begint hij hevig te trillen. Zou dit het einde van ons samen zijn? We belanden in de berm van de A1. Hij is stil, heel stil. Door mijn tranen heen zie ik hoe mijn auto wordt afgevoerd en in het donker van de nacht verdwijnt, om nooit meer terug te keren.
Onze pitstops waren zes jaar lang bij dezelfde dealer. 460 duizend kilometer: wow, wat een prestatie! Mijn auto als Local Hero. Maar het is niet anders, dus gauw naar mijn dealer, een andere auto kopen.
Andere fijne auto
Geëmotioneerd loop ik op de hartelijke receptioniste af. Ze geeft me een kop koffie en luistert aandachtig naar mijn verhaal. Meelevend antwoordt ze: ‘ Dan zoeken we toch samen een fijne andere auto voor je uit?’. Ik voel me gehoord en gered, mijn dealer gaat me helpen, pfff. Ik ontspan en geef me over aan wat er komen gaat.
Ze loopt naar de verkoper, legt mijn situatie uit en vraagt of hij mij wil helpen. ’Zie je deze?’ zegt hij tegen mijn vriendelijke receptioniste. ‘Dat is mijn linkerhand. Zie je deze? Dat is mijn rechterhand. Ik heb er maar twee en ben al met een klant bezig. Dus nee! Ik kan meneer Van Beek niet helpen’. Beng!
Aangeslagen komt ze bij me terug en probeert de situatie te redden. ‘Hij heeft nu geen tijd’, zegt ze met trillende stem. ‘Wil je een afspraak maken?’. Haar ogen spreken boekdelen. Ik loop om de balie en geef haar een dikke knuffel. Zonder woorden neem ik afscheid en vertrek. Langzaam zie ik het bedrijfslogo van deze dealer steeds kleiner worden en definitief uit mijn geheugen verdwijnen.