Door: Dagblad De Pers
Gepubliceerd: donderdag 18 maart 2010 09:06
Update: donderdag 18 maart 2010 09:08
Toparchitect Erick van Egeraat bouwde The Rock in Amsterdam.
‘En dan zeggen ze: moet dat nou, al die luxe?’
We zitten in een auditorium dat zweeft in de hal van een imposante
kantoortoren aan de Amsterdamse Zuidas. Veel bruin hout, wit kunststof,
goudkleurig messing en natuursteen domineren het interieur van de Van
Egeraat-toren, ook wel The Rockgenoemd, vanwege het achterliggende idee
van een rots. Of, bij monde van de Amsterdamse taxichauffeurs, ‘de
druiper.’ Naamgever en ontwerper van de toren, Erick van Egeraat, is een
bekende Nederlandse architect, die veel actief is in Rusland en
Tsjechië. Zijn bedrijf EEA maakte na een faillissement recent met succes
een een doorstart en heet nu Designed by Erick van Egeraat. Vorige week
opende hij The Rock, de kantoortoren waarmee hij een nominatie voor de
Amsterdamse Architectuur Prijs in de wacht sleepte.
Onyx
Tussen de pracht en praal van het nieuwe gebouw (indertijd verkocht
voor 179 miljoen euro) licht Erick van Egeraat het idee achter de toren
uit én hekelt hij en passant de houding van bouwend Nederland. ‘Het idee
achter deze toren is om het boven een stenen deel te geven, en glas van
onder – het tegenovergestelde van andere kantoorgebouwen. Boven is er
al genoeg licht, onder onvoldoende. Met opzet hebben we in het interieur
gekozen voor natuursteen en andere luxe materialen, zoals Onyx. Het
probleem is dat er in Nederland bij de oplevering van een gebouw als dit
vaak de wenkbrauwen gefronst worden en gezegd wordt: moet dat nou, al
die luxe?’ Maar een pand dat er lang staat is veel duurzamer dat een
pand dat na twintig jaar rijp is voor de sloop’, meent de architect.
’Duurzaamheid is voor mij kiezen voor stevige, mooie materialen die lang
meegaan. In Nederland worden nog maar weinig gebouwen gebouwd die er
lang kunnen staan. Qua duurzaamheid wordt vaak in techniek gedacht,
alles een beetje minder en goedkoper. Goede gebouwen horen dure
materialen te hebben in de publieke ruimte. Net als de toiletten, een
goed gebouw heeft goede toiletten.’
Slecht
Designed by Erick van Egeraat bleef tot in de kleinste details
betrokken bij het gebouw. ‘Er is bijna geen onderdeel van het pand waar
niet onze vingerafdruk op zit. In de regel zit dus alles op zijn plaats,
behalve dat het gebouw – net als alles in Nederland – slecht gebouwd
is. Deurknoppen net niet in de juiste kleur, onnodige slordigheden door
gemakzucht en Nederlandse hufterigheid. De bouwindustrie is weinig bezig
met dingen echt goed maken. De mentaliteit is ‘geld innen en weg’. Dat
hoort te verbeteren. Ik snap niet dat als je iets doet, dat je het dan
niet goed zou doen. Ik haal mijn natuursteen zelf uit Italië. Kwaliteit.
Zo’n bouwondernemer kijkt dan alleen maar of hij het goedkoper uit
China kan halen. Dat vind ik jammer.’