Tik op de billen geen reden voor ontslag

Door: Kluwer

Een werknemer werd op staande voet ontslagen, omdat hij een vrouwelijke collega een klap op haar achterste had gegeven. Maar omdat er nooit eerder wat is voorgevallen, vindt de kantonrechter dat een te vergaande maatregel. De werknemer krijgt een forse ontslagvergoeding mee.

Uit deze zaak blijkt weer eens dat een werkgever buitengewoon voorzichtig moet zijn met het op staande voet ontslaan. In dit geval was het verstandiger geweest de werknemer een flinke waarschuwing te geven.

De werkgever had zich zo veel ellende kunnen besparen: de emoties en het rumoer in het bedrijf rond het ontslag, de gang naar de rechter, een ontslagvergoeding van 23.000 euro, plus eventueel de kostbare rompslomp rond het vervullen van de vacature.

In dit geval ging het om 43 jaar oude werknemer, die sinds augustus 2001 in dienst is als spuiter bij een bedrijf. In september 2008 geeft hij een werkneemster bij het verlaten van de rookcabine een tik op haar achterste.

Keiharde klap

Die werkneemster heeft echter verklaard dat het om een keiharde klap ging waardoor haar bil brandde. Door een ervaring uit haar jeugd heeft dit haar erg aangegrepen.
In een gesprek tussen de werknemer en personeelszaken heeft de werknemer toegegeven dat hij de werkneemster op haar achterste heeft geslagen, maar dat dit een grapje was. Hij kan zich niet voorstellen dat daar zo'n probleem van wordt gemaakt. Hij vindt het jammer dat het zo gelopen is maar heeft naar zijn mening niets verkeerds gedaan.

Ontslag op staande voet

De werknemer wordt wegens dringende reden op staande voet ontslagen. De werkgever verzoekt in deze procedure de kantonrechter om de arbeidsovereenkomst te ontbinden.

De werknemer bestrijdt het ontslag. Hij heeft de werkneemster een zachte tik tegen de onderkant van haar rug gegeven als reactie op een tik die de werkneemster hem vlak daarvoor gaf. Dat zij daarop zo heftig reageerde was voor hem niet te voorzien en kan hem dan ook niet worden aangerekend. Van seksuele intimidatie was volgens hem geen sprake omdat zijn intentie op geen enkele wijze seksueel van aard was.

Laakbaar

Over het incident dat is voorgevallen is de rechter van oordeel dat de klap ongepast en laakbaar is. Maar uit niets blijkt enige seksuele lading van die klap. Uit de verklaring van de werkneemster volgt namelijk niet dat zij de klap als een seksuele intimiteit heeft ervaren. Ook uit het verslag van het gesprek met de manager van personeelszaken is geen seksuele bedoeling van de werknemer af te leiden.

Geen dringende reden

Het feit dat de werkneemster heftig op de klap heeft gereageerd, kennelijk omdat zij in het verleden het een en ander heeft meegemaakt, was voor de werknemer niet te voorzien en kan hem dan ook niet worden aangerekend. Het geven van een klap als in dit geval levert op zichzelf beschouwd in beginsel geen dringende reden op, ook al is het een overtreding van een huisregel.
Op de zitting vertelt de werkgever dat de werknemer redelijk goed functioneerde. Ook omdat er nooit eerder iets is voorgevallen, had een minder verstrekkende maatregel meer voor de hand gelegen. De werkgever had kunnen volstaan met een (al dan niet officiële) waarschuwing. Ontslag op staande voet gaat veel te ver, oordeelt de rechter. De klap levert zeker geen ‘dringende reden' voor ontslag op.

Verplichte regels

De werkgever dacht wellicht goed te doen door streng de hand te houden aan de regels rond agressie, geweld en seksuele intimidatie. Werkgevers zijn verplicht dergelijke regels vast te stellen en te handhaven, eventueel met sancties.

Hoor- en wederhoor

Maar als er sprake is van ontsporing door een of meer werknemers bij de uitvoering van dit beleid moeten wel beginselen van hoor- en wederhoor in acht worden genomen. En ook zal de strafmaat in verhouding en staan tot het gepleegde delict.

Te streng

De werkgever was in dit geval dus te streng geweest en zijn goede bedoelingen werken als een boemerang. Door alle gedoe wil hij de werknemer niet meer in dienst houden; hij vreest grote onrust in het bedrijf.

Arbeidsrelatie verstoord

De arbeidsrelatie is verstoord, zo vindt de rechter ook, maar dat is vooral te wijten aan de handelwijze van de werkgever. De kantonrechter geeft de werkgever nog wel de gelegenheid het ontbindingsverzoek in te trekken. Zo niet, dan zal de arbeidsovereenkomst op grond van verandering van omstandigheden worden ontbonden waarbij de werknemer een vergoeding moet worden betaald van ruim 23.000 euro (berekend op grond van de neutrale ontbindingsfactor C = 1). De rechter heeft hierbij de kansen van de werknemer op de arbeidsmarkt gelet op zijn leeftijd, opleiding en ervaring meegewogen.

[ Bron: Mr. ing. R.O.B. Poort in Gids voor Personeelsmanagement ]

Reageer Stuur door Print