Door: Kluwer
Als de partner meewerkt in de zaak, zijn er drie fiscale mogelijkheden om dit in het vat te gieten. Iedere optie werkt financieel weer anders uit. De drie mogelijkheden zijn:
- de man-vrouwfirma
- de meewerkaftrek en
- de arbeidsbeloning
1 Man-vrouwfirma
De man-vrouwfirma is een speciale vorm van de Vof : het is een samenwerkingsverband waarin partners samen een onderneming drijven. Voor de man-vrouwfirma gelden dus ook dezelfde regels als voor de Vof . Als beide partners voldoen aan de eisen voor het ondernemerschap, is ieder van hen voor de inkomstenbelasting ondernemer en als zij beiden aan het urencriterium voldoen, kunnen zij ook allebei gebruikmaken van de ondernemersfaciliteiten.
De regels voor de btw, de loonheffing en de premies werknemersverzekeringen zijn hetzelfde als bij de Vof.
De man-vrouwfirma is geen rechtspersoon. Elk van de partners is met zijn persoonlijke vermogen hoofdelijk aansprakelijk voor het geheel van de schulden van de firma. Dit geldt ook als men niet in gemeenschap van goederen is gehuwd.
Ongebruikelijk samenwerkingsverband
Wanneer partners samen een onderneming uitoefenen, is er soms sprake van een zogenoemd ongebruikelijk samenwerkingsverband. Dat betekent dat personen zo'n samenwerkingsverband nooit zouden aangaan als zij niet elkaars partner of anderszins in (familie)relatie tot elkaar zouden staan.
Of hiervan sprake is, hangt af van de werkzaamheden die de partners verrichten. Er wordt onderscheid gemaakt tussen 'hoofdactiviteiten', 'niet-ondersteunende werkzaamheden' en 'overige werkzaamheden', die enigszins gelijk verdeeld moeten zijn. Een duidelijk voorbeeld van een ongebruikelijk samenwerkingsverband is een vennootschap onder firma tussen een tandarts en een tandartsassistente.
Met name als de niet-ondersteunende werkzaamheden ongelijk zijn verdeeld, kan het zijn dat de uren van de partner niet meetellen voor het urencriterium, waardoor deze niet in aanmerking komt voor de ondernemersfaciliteiten.
2 De meewerkaftrek
De meewerkaftrek geldt voor de ondernemer die aan het urencriterium voldoet en van wie de partner zonder enige vergoeding arbeid verricht in een onderneming waaruit de belastingplichtige als ondernemer winst geniet.
Bij arbeid van de partner die gedurende het kalenderjaar een aantal uren in beslag neemt
gelijk aan of meer dan
| maar minder dan | bedraagt de meewerkaftrek |
| 525 | 875 | 1,25% van de winst |
| 875 | 1225 | 2% van de winst |
| 1225 | 1750 | 3% van de winst |
| 1750 | - | 4% van de winst |
Samenwerkende partners kunnen beiden in aanmerking komen voor zelfstandigenaftrek als de ondernemer met zijn partner een samenwerkingsverband heeft, bijvoorbeeld een maatschap of een Vof. Zij moeten dan wel beiden fiscaal als ondernemer voor de inkomstenbelasting worden beschouwd en ieder apart voldoen aan het urencriterium en jonger zijn dan 65 jaar.
3 Arbeidsbeloning voor de meewerkende partner
Wanneer de meewerkende partner een vergoeding ontvangt voor de meegewerkte uren, dan kan de ondernemer die als kosten van de winst aftrekken. De beloning moet dan wel per jaar € 5.000 of meer bedragen.
De hoogte van de beloning moet reëel zijn voor het werk dat de partner doet. Verder is het aan te bevelen de gewerkte uren te registreren. Uit de administratie moet blijken op welke manier de ondernemer de partner uitbetaalt, bijvoorbeeld door overmaking op een rekening of in de vorm van een schulderkenning (een verklaring dat hij een schuld aan de partner heeft).
De arbeidsbeloning is voor de partner inkomen, als die beloning € 5.000 of meer is. De partner betaalt daarover inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen. Als de partner nog geen 'Aangifte inkomstenbelasting' ontvangt, moet hij/zij er een aanvragen bij de Belastingdienst.
[ Bron: Ministerie van Financiën en Belastingdienst]