Door: Kluwer
Vanaf 2007 mogen belastingplichtigen slechts afschrijven op vastgoed zolang de zogenoemde bodemwaarde nog niet is bereikt. Er komen twee bodemwaarden; één voor vastgoed in eigen gebruik en één voor beleggingsvastgoed.
De bodemwaarde - niet te verwarren met de waarde van de ondergrond van het vastgoed - is afhankelijk van de WOZ-waarde van het vastgoed:
- voor vastgoed in eigen gebruik is de bodemwaarde gelijk aan 50% van de WOZ-waarde;
- voor beleggingsvastgoed de bodemwaarde gelijk aan 100% van de WOZ-waarde. Voor beleggingsvastgoed is dus minder afschrijving is toegestaan.
Onder vastgoed in eigen gebruik vallen bijvoorbeeld het kantoorpand, de winkel of de fabriekshal waarin de belastingplichtige zijn onderneming drijft, maar ook binnen het concern aan verbonden lichamen verhuurde gebouwen. Ook is van vastgoed in eigen gebruik sprake als de DGA in privé een gebouw verhuurt aan zijn BV. Hierbij valt de DGA onder de ter beschikkingsstellingsregeling. Afschrijven tot op lagere bedrijfswaarde blijft mogelijk. Een stijging van de WOZ-waarde houdt geen winstrealisatie in.
Let op!
Omdat de WOZ-waarde bepalend is voor de afschrijvingsmogelijkheden op onroerende zaken is het nog belangrijker om de WOZ-beschikking kritisch te beoordelen en eventueel tijdig bezwaar te maken.
De belastingplichtige mag maximaal drie jaar op basis van de oude regels afschrijven op gebouwen waarop hij vóór 1 januari 2007 is begonnen met afschrijven.
Drs. IJ. de Nies (Bureau Vaktechniek van BDO CampsObers Belastingadviseurs en Fiscaal Economisch Instituut BV van de Erasmus Universiteit Rotterdam)
[ Bron: Belasting Advies in de Praktijk ]