Nieuws Actueel

Annemieke Koster (26) wil textiel terugbrengen naar Enschede: 'Made in Twente'

Van onze redactie 23 juni 2015

Annemieke Koster Emiel Muijderman 1

Bangladesh, 24 april 2013. Bij de instorting van het gebouw Rana Plaza komen meer dan duizend mensen om het leven en raken ruim tweeduizend mensen gewond. Ver weg en toch dichtbij voor de Enschedese. „Het was voor mij de bevestiging dat er wat moest veranderen in de kledingwereld. Waarom kopen we wat we kopen? En weten we eigenlijk wel waar onze kleding vandaan komt? Ik maakte zelf al geregeld kleding en besloot na de ramp even niks meer aan te schaffen. Dat ‘even’ werd uiteindelijk tweeënhalf jaar.” Hoewel ze nog altijd haar eigen kleding maakt, is ze niet tegen winkelen. Wel pleit ze voor kwalitatief goede producten, kledingmerken met een duidelijke visie en bewustwording onder consumenten.

TextielfabriekDaar laat Koster het niet bij. Op een vrijdag krijgt ze het idee voor een lokale textielfabriek, maandags neemt de marketeer ontslag. Het plan? Een duurzame, innovatieve productielijn dichtbij huis. Geen hip, duurzaam modemerk, maar een kleinschalige fabriek waar denim van de machines rolt. Een gezond, winstgevend bedrijf. „Jeans is minder trendgevoelig dan andere stoffen en bruikbaar in zowel heren- als damesmode. Ik werk zoveel mogelijk met lokale grondstoffen, zoals vlas en gerecyclede garens. Ik kan wel katoen uit India halen en spinnen in Amerika, maar hoe lokaal en duurzaam is de stof dan nog?”

Enschede TextielstadDe hamvraag is: Is Enschede Textielstad rendabel? „Over die vraag heb ik m’n hoofd de afgelopen maanden vaak gebroken”, vertelt Koster lachend. „Er zijn fases waarin je denkt ‘Waar ben ik toch aan begonnen?’ Ik ben verbaasd hoe ver ik al ben gekomen. Natuurlijk wordt mijn stof duurder, maar door de manier waarop ik produceer en de gerecyclede materialen die ik gebruik, sla ik een paar stappen in de productieketen over. Ik heb geen verver of spinner nodig, alles is dichtbij huis en dat scheelt in de kosten. Snelheid en volume zijn voor mij niet belangrijk.”

CollectieKunnen we straks allemaal een duurzaam lapje denim kopen? „Ik kan geen machine laten draaien voor veertig meter stof”, zegt ze eerlijk. „Ik heb nu wel een modemerk gevonden dat mijn denim in hun collectie op wil nemen. En er zijn genoeg textielbedrijven die zoeken naar testmogelijkheden voor hun samples. Verder richt ik me op ontwerpers, zoals Ilja Visser en Joline Jolink, die mijn filosofie delen.”

Duurzaamheid en lokaal vakmanschap: de jonge idealist is ervan overtuigd dat ze de kledingwereld in Twente op de schop kan gooien. „Kijk maar naar de voedselindustrie waar streekproducten in trek zijn. De eieren van tien jaar geleden waren allemaal kooieieren. Door de consumentenvraag naar betere eieren, is het scharrelei nu de standaard. Er gaan ook steeds meer stemmen op voor lokale productie in de textielbranche. En wie weet staat op al het spijkergoed straks: Made in Twente.”

Foto: Emiel Muijderman