Nieuws Actueel

Artsen: stop te lang doorbehandelen

Van onze redactie 5 maart 2015

Image 4793523

Ze kunnen steeds meer, maar dat is lang niet altijd wenselijk", stelt hoogleraar Kwaliteit van zorg Gerrit van der Wal. Hij presenteert donderdag het rapport Niet alles wat kan, hoeft: het resultaat van 1,5 jaar overleg tussen artsen, patiënten- en ouderenorganisaties.

Eerder KNMG-onderzoek liet zien dat 60% van de artsen te lang doorbehandelt. Van der Wal: "Dat moet stoppen. Daarom hebben we nu samen oplossingen bedacht." Zo moet het gesprek over de dood in de richtlijnen per specialisme worden verankerd.

Gek De Groningse hoogleraar Ouderengeneeskunde Joris Slaets kaartte 6 jaar geleden als een van de eersten onnodig doorbehandelen aan. "Ik werd voor gek verklaard. In de geneeskunde is doen wat je kunt de norm. En niet 'laten', terwijl dat juist voor een betere kwaliteit van leven kan zorgen."

Slaets wil dat er meer rustmomenten komen, waarin ook over de dood gesproken kan worden. "Nu is het een kwestie van u bent ziek, dús we gaan aan de slag." Daarvoor hebben artsen dan wel betere training nodig, erkent Van der Wal. Ook na hun studie. "Het zit wel in de opleiding, maar die kennis ebt snel weg." Ook moeten artsen rekening leren houden met culturele verschillen: in de islam is 'opgeven' not done.

Bovendien moet de financiering anders. Verzekeraars betalen per ingreep en dat werkt doorbehandelen in de hand, stellen artsen. Sinds 2014 kunnen specialisten wel een extra lang gesprek over het staken van de behandeling declareren. Onvoldoende, stelt de KNMG: artsen en verzekeraars moeten afspraken maken over de kosten van het hele begeleidingstraject in de laatste fase.

Taboe Het taboe doorbreken is het moeilijkste. Ook tussen artsen onderling. Van der Wal: "Een cardioloog vindt een operatie niet meer verantwoord, maar dan komt een collega op de proppen met een minder belastende operatietechniek. Zeg dan maar eens nee."

Wilna Wind van patiëntenfederatie NPCF is blij met het rapport: "Patiënt en arts moeten alle opties bespreken, ook stoppen, zonder dat de patiënt dan denkt dat hij het verder alleen moet doen."