Nieuws Actueel

Aston Martin Vanquish: Driftige V12 op een ijsmeer

Jeroen Jansen 21 februari 2014

St. Moritz, Zwitserland. Een Aston Martin Vanquish van dik 3 ton. Een eindeloze sneeuwvlakte. Autosleutels. Die vier dingen tezamen maken de gedroomde dag van iedere petrolhead. DeOndernemer waagde zich aan een glijpartij van drie uur in de supercar met V12, de enige Aston trouwens die niet onder de mega recall van eerder deze maand viel.

Special: AutosalonLees ook:

Lamborghini Gallardo: 'Tering, die Lambo staat je goed' Jaguar XK Carbio: Brits beest met sterallures Mercedes SLS AMG Roadster: Minirokje van dik 2,5 ton Porsche Cayman S: Gestroomlijnd, sexy en bloedsnel

De Aston Martin Vanquish wordt in 2012 als opvolger van de DBS in de markt gezet. Een 1785 kg zware supercar met een V12 die goed is voor 573 pk en een trekkracht van 620 Nm bij 5500 toeren per minuut. In 4,1 seconden katapulteert 'ie je naar de honderd kilometer per uur, de topsnelheid ligt op 295 km/u. Oh, en het is een flink dorstige Brit (1 op 6,9 gemiddeld) met een energielabel G.

Fun buttonLeuke cijfers, maar als je op het punt staat een besneeuwde vlakte te bestormen, heb je daar mooi helemaal niets aan. Oké, de elektronische hulpsystemen helpen je goed om, ondanks achterwielaandrijving, niet uit te breken. Maar stiekem is dat juist wat we wél willen. Als onze instructeur door de porto roept: "press the fun button", slaat ons hart over. Die knop zet namelijk alle vangnetten uit. Je hebt alles in eigen hand.

BochtenwerkBij het wegrijden, merk je uiteraard dat je wielen weinig grip hebben als je het gas teveel indrukt. Rustig aan dus met je rechtervoet. We staan op het punt een uitgezet parcours af te leggen over de sneeuwvlakte, met wat listig bochtenwerk erin. We schakelen over naar manuele versnelling, draaien aan een knop zodat de auto in sportstand staat, zetten de Aston in zijn één en geven gas.

Opposite lockAls we merken dat we grip hebben, doen we er een dot bovenop en schakelen door naar zijn tweede en uiteindelijk derde versnelling. Bij de eerste bocht schakelen we terug, sturen we in en op het moment dat we de kont van de Vanquish voelen uitbreken, sturen we tegen zodat de voorwielen de richting op wijzen die we op willen. Opposite lock, in vaktermen.

De baan afNa het eerste rondje hebben we de smaak goed te pakken. We zitten prima in de luxe lederen kuipstoelen en zijn geenszins van plan de sleutels het komende uur terug te geven. Het geluid van de machtige V12 weerkaatst tegen de omliggende bergen. Als we een aantal rondjes verder toch teveel gas geven, spinnen we van de baan. Helemaal niet erg, er is immers niets in de buurt dat je kunt raken.

SierlijkDe Vanquish is een prachtig uitgevoerde wagen. In alles. De scherpe, maar toch sierlijke lijnen van de carrosserie, en het vakkundig afgewerkte lichtleren interieur. De motor, de prestaties (op ijs in dit geval) en vooral: de enorme funfactor die zo'n topzware auto heeft als je hem in S-stand, zonder vangnetten over een besneeuwde vlakte jaagt. Met af en toe een pirouette tussendoor. Aanrader voor iedereen.