Nieuws Actueel

Chique winkelier wordt een 'bedreigde soort' in Enschede

Van onze redactie 17 augustus 2015

Juwelier Koelink Annina Romita

Opvallend is dat dat heel vaak familiebedrijven zijn, met het nodige spek op de botten. En die bovendien zelf eigenaar zijn van de winkelpanden, waardoor ze geen speelbal zijn voor vastgoed- en projectontwikkelaars.

OpgedoektHet rijtje wordt steeds langer. Topmeubelzaken als Resink, Reekers en Spit & Lula: allemaal allang weg. Net als modezaken in het hogere segment als Hendriksen, Oogstvogel en Woudstra. Opgedoekt. En schoenenzaak Borchert niet te vergeten, nu onderdeel van een landelijke keten.De verketening van het winkelaanbod slaat verder toe in Enschede. Logisch, wordt vaak gezegd. In een stad met zo'n hoge werkloosheid en lage besteedbare inkomens hebben dure zaken geen bestaansrecht. Er werd weliswaar getreurd om het vertrek van de luxe de Bijenkorf, maar niet veel later werd de rode loper uitgelegd voor Primark. Die zou pas echt bezoekers trekken en dat is ook gebleken. Sinds de komst van de Ierse budgetstore steeg het aantal bezoekers in de stad met 19 procent.

Speciaalzaken De overgebleven kwalitatief hoogstaande speciaalzaken bestaan vaak al decennia en weten ondanks een minder kapitaalkrachtige bevolking het hoofd boven water te houden. De firma Alink (huishoudelijke artikelen) bijvoorbeeld. Of slijterij Berendsen, modezaak Pico, kapsalon Lutje Schipholt. Of Platvoet (luxe kantoorartikelen), ook al vindt de eigenaar dat niet zo bijzonder en wimpelt hij daarom een verzoek om een interview af. Of Stolker Porselein en Kristal, ook al weer sinds 1920 gevestigd in de binnenstad. Hoe fiksen die laatsten der Mohikanen het? Hoe weten zij ondanks de crisis en tegen de ketentrend in te overleven? Vier routiniers in de schijnwerpers:

Juwelier Koelink"In onze branche is Enschede een moeilijke stad. Maar we hebben nog nooit rode cijfers geschreven, al hebben we de gevolgen van de crisis wel gemerkt. Gelukkig hebben we als 120 jaar oud familiebedrijf wel wat spek op de botten. En we hebben veel vaste klanten en goed geschoold personeel, onder wie een taxateur en een goudsmid/juwelier. Juist in crisistijd moet je als ondernemer durven investeren en innoveren en dat hebben we ook gedaan."

"In 2010 hebben we naast de 'gewone' winkel een superbeveiligd winkelgedeelte met een aparte ingang gekregen, waar klanten moeten aanbellen om naar binnen te kunnen. Daar ligt het luxe segment. Horloges bijvoorbeeld, van 1.000 tot 30.000 euro, van exclusieve merken als Omega, Breitling , Rado en Ebel. Die kun je in Twente nergens anders meer krijgen. Dat je die merken mag voeren gaat niet zo maar, daar zijn strenge eisen aan verbonden. Etaleren moet zus en zo en je hebt een bepaalde afzetverplichting. Het wordt steeds strenger. Tien jaar geleden waren er nog 125 Omega-dealers in Nederland, nu nog maar zestien. Die kaalslag zegt genoeg."

"Verder hebben we stevig geïnvesteerd in een goede webshop, waarin we ons in Twente ook onderscheiden. Bestellingen komen uit het hele land. Als ondernemer moet je discipline hebben en je winst niet over de balk smijten, maar in je bedrijf stoppen. Ik ken ze wel, met die grote auto's en superdeluxe vakanties in jetsetoorden. Maar ze zijn allemaal over de kop gegaan."

Eigenaar Gaspard Steffenss met zijn echtgenote in juwelierszaak Koelink. Foto: Annina Romita

Biblos Mode'Natuurlijk is de crisis ook niet aan ons voorbijgegaan. Maar we hebben knetterhard geknokt en we bestaan nog steeds. Om te overleven moet je voor jezelf een formule vinden en ik doe dat door zelf de boer op te gaan met mijn winkel. Ik sta al twintig jaar op paardenconcoursen zoals Jumping Amsterdam en CSI. En ook al jaren op het Dutch Youngster Festival in Wierden, dat gunnen ze mij. En ik organiseer fashionbinnenshows, onder andere in restaurants. Dat heeft de zaak allemaal geen windeieren gelegd. Het is veel werk, maar je ontmoet zo altijd weer nieuwe categorieën klanten."

"We hebben vanwege de crisis een poosje een stapje terug gedaan met onze collectie. Niet alleen maar heel dure merken, maar bijvoorbeeld ook Nikki Plessen. Daar zijn we nu mee gestopt, we gaan terug naar het hogere segment. Ook omdat er nog altijd een kapitaalkrachtige groep klanten is die vraagt naar dure merken als Fabiana Filippi. Duitsers onder anderen. En zakenmensen.Eind deze maand gaat de winkel na 31 jaar verhuizen naar The House of Snobs op de hoek van het Van Heekplein en het Van Loenshof. Mijn vriendin Desiree Kuipers die daar met een parfumerie is gevestigd vroeg of ik dat wilde. Het is een nieuw concept, een soort miniwarenhuis van topzaken onder één dak. Daar pas ik met mijn damesmode prima bij, ik zie het als een mooie, nieuwe uitdaging. Het is voor alle deelnemende ondernemers van The House of Snobs een win- winsituatie. Ik vind het een goed en vernieuwend concept, dat je nog nergens anders ziet."

Eigenaresse Karin Kroonenberg heeft al meer dan dertig jaar haar luxe modezaak Biblos. Foto: Annina Romita

Jagers brood, banket, bonbons'Alle dagen topkwaliteit leveren, met de beste ingrediënten. Alleen als je daarvoor zorgt kun je overleven en je gevestigde naam behouden. En het is een geluk als je een paar steunpilaren hebt die al 35, 40 jaar bij je werken. Begin jaren negentig hebben we de zaak, die in 1930 door mijn vader is opgericht, verkocht. Maar kwalitatief bleek het bij mijn opvolger mis en de zaak ging failliet. Dat was een extra argument om erop te blijven hameren hoe belangrijk topkwaliteit is. Want voor je het weet is het gebeurd.

Een jaar na het faillissement is de zaak overgenomen door onze oud-medewerkers Tonnie en Wilma Schulten en dat gaat heel goed. Helaas is Tonnie door ziekte uitgeschakeld. We hebben de afspraak dat ik de kwaliteit van de producten bewaak. Zodoende ben ik als adviseur nog steeds betrokken bij de zaak, maar financieel natuurlijk niet meer. Behalve bonbons en patisserie verkopen we ook nog steeds brood dat wordt gemaakt in onze fabriek aan de Sumatrastraat. Daar was ik als eerste mee begonnen toen ik nog deel uitmaakte van de topclub van patissiers. Bonbons, kwaliteitsbanket en kwaliteitsbrood passen bij elkaar. Dat vind ik nog steeds. De patissiers verklaarden me toen voor gek. Brood was een vies woord. Maar door brood heb je wel alle dagen klanten over de vloer en dat was ons doel. Ik zie dat tegenwoordig ook de jongere generatie in de zaak komt, beneden de 40. Mensen zijn toch wel wat alerter geworden op kwaliteit."

Kwaliteitsbewaker Leo Jagers en eigenaresse Wilma Schulten. Foto: Lars Smook

JHAB Interieur Styling'Eén van de belangrijkste voordelen van een familiebedrijf, zoals wij al sinds 1920 zijn, is dat je snel kunt inspelen op een veranderende markt. Door de economische crisis zijn we extra kritisch naar onze collectie gaan kijken. Kwaliteit staat natuurlijk voorop, dat zal altijd zo blijven. Je wilt je afkomst toch niet verloochenen?"

"In onze branche is het heel gewoon dat je twintig, dertig jaar lang een zakelijke relatie hebt met fabrikanten. Maar mijn twee broers en ik zijn toch gaan zoeken naar adressen met een aantrekkelijke prijsstelling en die meer innovatie in hun collectie laten zien. Een ander voordeel van een familiebedrijf is dat je een financiële buffer hebt, zeker ook omdat de winkel ons eigen pand is.""We doen nu minder zaken met Italianen en meer met Nederlandse fabrikanten. Leolux bijvoorbeeld, die heeft sinds een jaar of drie ook een voordeliger merk, Pode. Dat waarderen klanten wel. Het is een stukje chauvinisme, het is goed voor de werkgelegenheid in je eigen land.We hebben een duur imago, maar onze klanten zijn echt niet alleen rijke zakenlieden, maar komen uit bijna alle geledingen van de bevolking. Er zijn klanten die een jaartje niet met vakantie gaan, omdat ze willen sparen voor een mooi designmeubel. Het is maar hoe je je geld besteedt.""Duitse klanten hebben we weinig. Die hebben toch een totaal andere smaak. Nederlanders zijn veel creatiever. Het is wel jammer dat de Bijenkorf is verdwenen. Klanten van de Dolle Dwaze Dagen kwamen vaak ook nog even bij ons langs."

Van linksaf de eigenaren Addie, Jos en Harry Becker vanJHAB Interieur Styling. Foto: Emiel Muijderman