Nieuws Actueel

Tbs'ers staan op ontploffen door sluiting klinieken

Van onze redactie 11 september 2015

Image 5230567

Dat zeggen advocaten die tbs'ers bijstaan. Zij stellen daarnaast dat de voor de veiligheid zo belangrijke resocialisatie van tbs'ers in het gedrang komt. Ook de rechtspraak erkent het probleem van vertraagde resocialisatie en probeert tbs-klinieken beter in de gaten te houden.Het ergste incident tot nu toe vond vorig jaar plaats in kliniek De Rooyse Wissel in Oostrum, waar een overgeplaatste tbs'er een therapeute 1 uur lang gijzelde met een scherp voorwerp. In een nog niet openbaar gemaakt rapport is te lezen dat hij agressief werd omdat hij door zijn gedwongen verhuizing maandenlang geen verlof meer kreeg.GijzelingVolgens advocaten staat de gijzeling niet op zichzelf. Meerdere tbs'ers raken gefrustreerd of ernstig ontregeld omdat ze ondanks allerlei beloftes hun opgebouwde rechten verliezen. In de Pompe-kliniek zitten tbs'ers door de bezuinigingen bijvoorbeeld ineens langer opgesloten in hun cel.Advocaat Job Knoester, met zijn kantoor goed voor de vertegenwoordiging van 15 procent van alle tbs'ers en lid van het adviesorgaan Taskforce tbs, meent dat er van alles mis gaat. ,,Ik zie overal problemen met de overdracht. Het gaat eigenlijk nergens goed. Er is een belofte gedaan om een warme overdracht te krijgen. Dat wil zeggen dat ze al hun rechten houden. Ze beginnen echter weer helemaal opnieuw. Dat zorgt voor frustratie.''Knoester is de advocaat van de man die in Oostrum een medewerkster gijzelde. ,,Hij wachtte na zijn overplaatsing al 6 maanden op verlof. En toen is hij ontploft.''Tbs-deskundige Niek Heidanus onderschrijft de problemen. ,,Helaas zie ik het geschetste beeld ook. Ik heb cliënten die hopeloos gefrustreerd raken en onevenredig van het pad raken. Ze raken echt ontregeld door de plotselinge verplaatsing. De klinieken erkennen dat zelf ook en rechters eisen nu extra toezicht op de resocialisatie.''Raadsheer Yvo van Kuijk van het gerechtshof in Arnhem buigt zich wekelijks over tbs-dossiers. Hij herkent zich deels in de problematiek. ,,Het is een moeizame situatie dat klinieken sluiten en er mensen moeten worden overgeplaatst. Er ligt een toezegging van het ministerie dat zo veel mogelijk opgebouwde rechten behouden blijven. In de praktijk zie je echter regelmatig dat een nieuwe kliniek eerst uit wil zoeken wat voor vlees ze in de kuip heeft voor ze de rechten weer opstart. We snappen heel goed dat dit frustrerend is voor tbs'ers.''Ongewenste situatieVolgens Van Kuijk reageren rechters al op de ongewenste situatie door in te grijpen. ,,Wij kiezen er nu soms bewust voor om de tbs met maar 1 jaar te verlengen in plaats van met 2 jaar, zodat we de vinger beter aan de pols kunnen houden. We hebben zeker oog voor de problemen en willen op deze manier in de gaten houden of de resocialisatie wel zo snel mogelijk wordt opgepakt.''Woordvoerder Lodewijk Hekking van het ministerie van Veiligheid en Justitie erkent dat er bij overplaatsingen gevallen zijn waar het niet 'helemaal optimaal' gaat, maar hij stelt daar tegenover dat de overplaatsing ook kan zorgen voor versnelde behandeling.De sluiting van tbs-klinieken komt deels door bezuinigingen en deels door een terugloop in opgelegde tbs-maatregelen.