Nieuws Actueel

Heldenactie: buurmannen uit Enschede redden 4 kinderen uit vuurzee

Van onze redactie 8 mei 2015

Image 4908807

Het is een luide knal die omwonenden aan de Ootmarsumbrink in Enschede donderdagmiddag rond twee uur doet opschrikken. Giuseppe Dessi (44) loopt naar buiten en ziet een aantal buurmeisjes zijn kant op rennen.

Tuinslang Ze wijzen naar de hobbykamerwoning met huisnummer 25, aan de andere kant van het plantsoen. Daar slaan inmiddels de vlammen uit de voorgevel. „Boven uit de slaapkamer hingen vier kleine kinderen. Ze riepen om hulp”, vertelt Dessi een uur later. De Enschedeër bedenkt zich geen moment en rent naar de brandende woning van de familie Akre, waar ook buurman Jamil Barwari (61) met een tuinslang tevergeefs probeert het vuur te bedwingen. „De kinderen waren alleen thuis. We moesten ze gewoon helpen”, vertelt Dessi. „We spoten onszelf nat met de tuinslang en gingen het huis in.”

Knallen In eerste instantie proberen de mannen de vier jonge kinderen (3, 5, 8 en 11 jaar) naar beneden te krijgen door ze te roepen. Als dat niet werkt, gaan de redders de trap op om de kinderen zelf uit de brandende woning te halen. Veel langer had het niet moeten duren, denkt Dessi. „Toen we beneden kwamen, klonken er harde knallen in de schuur.”Lichterlaaie Minuten later staat ook de slaapkamer, waar de kinderen even daarvoor nog uit het raam hingen, in lichterlaaie. Als de brandweer arriveert is er aan de hobbykamerwoning niets meer te redden. Met hun inzet proberen ze de naastgelegen woningen voor de vlammenzee te behoeden. De vier kinderen die uit de woning zijn gered, maken het naar omstandigheden goed. Ze zijn met ademhalingsproblemen naar het ziekenhuis gebracht, evenals redder en buurman Jamil Barwari. „We probeerden te helpen, maar wisten niet hoe we de woning binnen moesten komen”, vertelt zijn zoon Zerawan Barwari.

Besef„Opeens was mijn vader samen met de overbuurman naar binnen”, zegt zoon Zerawan Barwari. „Met de kinderen onder hun armen kwamen ze weer naar buiten. Ja, natuurlijk ben ik trots op mijn vader.” Van een heldendaad wil overbuurman Giuseppe Dessi niet weten. Hij deed gewoon wat er het eerst in hem opkwam, zegt hij met een glas water in zijn hand en zijn stem schor van de ingeademde rook. Na een korte controle in de ambulance mag hij naar huis. Behalve wat last van zijn keel en een rode rug niets ernstigs. Geschrokken is hij niet. „Al denk ik dat het besef nog moet komen.”