Nieuws Actueel

Interieurarchitect Theo Franken begint eigen meubellijn: Esel design

Van onze redactie 9 september 2015

Esel Design Theo Franken

Kijk, zegt hij, de Saxion. Franken (57) wijst op een vrolijk gekleurde, ronde stoel. Ontstaan in de jaren dat hij met collega-architect Harry Abels aan het interieur van de hogeschool werkte. „Er moest een stoel komen voor de studenten. Eentje waarmee ze probleemloos konden schuiven zonder dat het een rommeltje wordt. Het voordeel van rond is dat het nooit vloekt. Zet een paar ronde stoelen bij elkaar en het lijkt alsof ze bij elkaar horen.”

Inmiddels is de Saxion ook buiten de school te bewonderen. Met andere ontwerpen is de stoel deze maand te zien op een tentoonstelling in de Bergkerk in Deventer. Hier lanceert Franken op 22 september het nieuwe meubellabel dat hij in nauwe samenwerking met meubelbouwer Jeroen Schopman van KP Interieurs in Haaksbergen heeft opgezet.

Klik„Ik maak de modellen, hij doet de uitvoering. Het klikt buitengewoon tussen ons. Zo lang ik binnenhuisarchitect ben, maak ik al meubels. Meestal voor mezelf, soms, zoals bij Saxion, als onderdeel van mijn werk. Kasten, lessenaars, bankjes, lampen, fauteuils: ik heb het allemaal gemaakt. Op een gegeven moment heb je zoveel dat je er toch iets mee wilt. De meubelmarkt is gigantisch. Ik heb heel lang gedacht dat er geen plek voor me zou zijn. Wie zit er nu nog op een nieuwe ontwerper te wachten? Maar uiteindelijk ben ik toch eigenwijs genoeg om het te proberen.”

Eigenwijs. Voor Franken een sleutelwoord. De naam van het nieuwe label, Esel design, is een verwijzing naar de lichte tegendraadsheid die al zijn ontwerpen hebben. „Esel met een ‘s’: een kleine afwijking moet er altijd zijn. Net als bij een echte ezel.” Multiplex is het basismateriaal. „Eenvoudig en stoer: daar hou ik van. Ik verkeer de hele dag onder architecten. Die houden over het algemeen van strakke ontwerpen. Geen tierlantijnen. Die leiden alleen maar af. Een meubel is voor mij een vorm van architectuur. Zet twee bruggen naast elkaar, hang er een paar planken tussen en je hebt een stoel. Veel simpeler kan je het niet krijgen.”

Oude stempelHij is, zegt hij, er nog eentje van de oude stempel. Voor hem geen vervreemdende, afstandelijke computers, maar het echte handwerk. Knippen, plakken, maquettes: zo ontwierp hij recent het interieur van het nieuwe, hagelwitte MST in Enschede. „Ontwerpen op een beeldscherm blijft altijd ver weg. Ik wil een model vast kunnen houden. Pas als het draait in mijn handen, gaat het voor me leven.”

Ondanks de eigenzinnigheid van Franken, kunnen kopers veel zelf bepalen. Kleuren, stoffen, maar ook allerlei details in de uitvoering. Een vriend van hem wilde een stoel om in te lezen. Het werd een zitvlak tussen twee leuningen als kasten, vernoemd naar diezelfde vriend uit Amsterdam (‘Oom Stef’). Ooit, voor hij naar de Rietveldacademie ging, wilde hij hulpverlener worden. Eigenlijk, na al die jaren, voelt hij zich dat nog steeds. „Mensen komen bij je met een probleem: een interieur, een kast of iets anders. Een ontwerper is en blijft een esthetische hulpverlener.”

Foto: Theo Franken