Nieuws Actueel

Jezelf uit een burn out fietsen

Caroline Spilt 19 juni 2015

Izettle thomas lundy fiets middelgroot

Tussen de Amsterdamse fietstaxichaufeurs die na een paar zomermaanden weer teruggaan naar hun land, fietst ook een fulltime 'solo-driver': Thomas Lundy. Hij heeft een universitair diploma op zak, maar werd zeven jaar geleden fietstaxichauffeur om uit een burn out te komen. Sindsdien is hij niet meer gestopt. "Ik investeer continu."

Je laatste nieuwe gadget is een pinapparaat...?

"Als ondernemer met een eenmanszaak en een alternatieve dienst moet je alles doen om klandizie te krijgen. Je moet moderniseren. Dus pinnen kan alleen maar gunstig zijn. Het is klein, compact en snel. Er zitten geen kosten aan de aanschaf. Het is een klein apparaat, je plugt het in je smartphone, je creëert een account en klaar. Enig is dat je een kleine commissie betaalt van 1.77 tot 2.5 procent."

"Of het meer klanten oplevert, kan je niet zeggen. Je weet niet of klanten die geen contant geld bij zich hebben eerst wegbleven en nu wel komen. Dat kan je nooit zeggen. Ik had soms klanten die niet genoeg geld bij zich hadden. Dan moest ik omfietsen langs een ATM."

Hoe reageren klanten?

"Ze merken het niet omdat ze het vanzelfsprekend vinden. Toen ik het niet had waren ze verbaasd. Mensen eisen veel."

Heb je met iZettle een trend gezet onder collega-fietstaxichauffeurs?

"Ik ben de enige. Een paar hebben het wel gemerkt. Maar ik ben een ander soort chauffeur, een ander type mens. Ik wil optimaliseren. Kwaliteit verbeteren. De meeste collega's zijn seizoenswerkers en komen uit andere landen. Ik doe dit werk fulltime. Ik probeer in te zoomen op intelligentere klanten. Zo fiets ik vaak bij het Museumplein, in de hoop dat mensen die zich voor cultuur interesseren meer geld hebben. Ik moet ook wel. Ik ben al 43 jaar en heb in de zeven jaar dat ik dit werk doe 50.000 euro in de fiets geïnvesteerd. Ik heb bijvoorbeeld net een nieuwe accu van 3000 euro uit Japan besteld. Dus ik moet wel optimaliseren. Ik investeer continu."

Waarom ben je hier zeven jaar terug mee begonnen?

"Ik werkte in de media, ging daarna weer terug naar de universiteit, en werkte zeven jaar als docent toen ik een burn out kreeg door de stress van het lesgeven. Ik ben als fietstaxichauffeur gaan rondrijden om uit die burn out te komen. Lichamelijke inspanning om die stress weg te krijgen. Na één zomer was het me niet gelukt om weer een baan in het onderwijs te krijgen en door het fietsen ontdekte ik dat ik niet terug in loondienst wilde gaan. Je moet het zo zien, sommigen zijn geschikt voor loondienst, sommigen zijn geschikt als zelfstandige. Ik ben creatief: ik heb een boek geschreven, maak muziek, film, ben acteur. Maar het is moeilijk om in geld te verdienen in het artistieke circuit. De fietstaxi geeft me een basisinkomen. Ik verdien ongeveer zoveel als toen ik docent was. Bruto dan. Ik ga mijn exacte jaarlijkse inkomen niet vermelden. Je vecht iedere dag voor je leven. Veel mensen veroordelen het. Ze denken dat het niet waardevol is. Maar het is wel waardevol."