Nieuws Actueel

Layfa en de wonderlijke wereld van 3D-prints

Van onze redactie 15 juni 2015

Layfa Emil Garritsen Rick Broshuis Emiel Muijderman

In het kantoor op de eerste verdieping staat een rij steunzolen opgesteld tegen een wand. Dikke, dunne, brede, smalle, flexibele en minder flexibele exemplaren. Layfa heet het bedrijf dat is ontstaan toen PLT Products wilde beginnen met het 3D-printen van inlegzolen. PLT Products (Podo Lap Twente) werd klant en partner van Layfa. Anno 2015 komen de zolen uit de 3D-printer van Layfa, het bedrijf van Rick Broshuis en Emil Garritsen.

Belangrijk onderdeel

De zolenproductie is sinds twee jaar slechts een onderdeel van de talloze activiteiten van het bedrijf aan de Elektrostraat 2E. „Maar het is wel belangrijk”, merkt Broshuis op. ,,De zolenproductie wordt uitgerold in 26 landen, wereldwijd. Daar is een heel proces van engineering aan voorafgegaan. Je bent zo goed als je laatste product en de zolen, zoals wij ze met 3D-printing vervaardigen, slaan aan.” Voor de leek is nauwelijks voor te stellen hoe de software en de printtechniek op elkaar zijn ingesteld. De mogelijkheden lijken grenzeloos en het is Made in Haaksbergen. Emil Garritsen is het technische brein. Hij ontwikkelt onder meer de software waar Layfa heel mooie dingen mee doet. De heren tonen wat voorwerpen die kant en klaar uit de 3D-printer zijn gerold.

„Deze flexibele kabelgeleider kan in een keer worden geprint. Kant-en-klaar geschakeld en de schakels zijn ook nog los te koppelen. Een kunststof koffertje, een chassis van een muziektrommel en kunststof poppetjes geven de enorme variatie aan mogelijkheden aan. Een middenconsole voor het elektrische automerk Tesla is in ontwikkeling en zal na de bouwvak het licht zien. De eerste bestellingen zijn al binnen. „Bij de dealer moet je een jaar wachten. Wij gaan ze op afroep maken, voorzien van de gebruikswensen van de klant.”

Kant-en-klaar product

De 3D-printer en de bijbehorende software zien er anders uit dan het huis-tuin-en-keukenapparaat dat draadjes windt tot een voorwerp en dat tegenwoordig gewoon in de elektronicazaak kan worden gekocht. Broshuis laat zien hoe data naar een 3D-printer op de productieafdeling op de begane grond worden verzonden en hoe daaruit een kant-en-klaar product ontstaat.

De term ‘printen’ zet de leek ietwat op het verkeerde been, want ‘printen’ betekent hier dat in een grote SLS-printer (Selective Laser Sintering) een voorwerp onder verhitting wordt opgebouwd uit thermoplastisch elastomeer of nylon poeder. „Dat is afhankelijk van de toepassing”, merkt Garritsen op. „We zijn toeleverancier. En afhankelijk van de toepassing kan ook een kwaliteitskeuze worden gemaakt.”

Atleten

En al die producten vinden over de gehele wereld hun bestemming, tot aan speciale zooltjes voor Amerikaanse atleten toe. Ook maquettes voor gebouwen, machineonderdelen, onderdelen voor de auto en motorsport, modelbouw of promotieartikelen: bedenk het en Layfa print het uit.

Broshuis en Garritsen tonen de afdeling engineering waar een medewerker een 3D-afdruk van een voet bewerkt tot inlegzool voor een schoen. De speciale software moet ervoor zorgen dat de 3D-printer begrijpt wat die moet maken. „Volgens de huidige technieken word een EVA-steunzool op maat gefreesd. Met een 3D-scanner bij de specialist wordt een afdruk van de voet gemaakt en die data krijgen wij aangeleverd. Dat kunnen we omzetten in een opdracht voor de 3D-printer. Met een steunzool op maat krijgt (in dit geval de sporter) een schoen met daarin een steunzool aangemeten die perfect past. Het is dezelfde techniek die podotherapeuten wereldwijd inmiddels toepassen.”

Pioniers

Verscholen achter de ietwat sobere façade van een bedrijvengebouw op Stepelo gaat de wondere wereld van 3D-printen schuil. Slechts vijf bedrijven in Nederland beheersen de SLS-techniek met de Haaksbergse collega’s als pioniers.

Kan iedereen over een paar jaar niet 3D-printen? Garritsen: „Iedereen kan 3D-printen. Maar de engineering is bepalend voor wat je print. Wij printen functioneel, enkel stuks of kleine series. Voorheen ging men naar het reclamebureau voor drukwerk. Met de komst van de inkjetprinter zou je denken dat mensen zelf de folder maken, maar dat is helemaal niet zo. 3D-printen op een niveau waarop het hier gebeurt, wordt geen gemeengoed.

Foto: Emil Garritsen (l) en Rick Broshuis. (Emiel Muijderman)