Nieuws Actueel

Louis Wilbrink van Gerimex in Hengelo: ‘Ik wil geen middelmaat zijn’

Van onze redactie 7 augustus 2015

FB Gerimex NIEUW 1

AfhakersHet bedrijf werd in 1963 opgericht door Bob van Leeuwen met als standplaats Vianen. Ze verhuisden in 1981 naar Hengelo, waar een groot industriegebied werd ontwikkeld. Dat betekende ruimte om uit te breiden. Van Leeuwen stelde alles in het werk om zijn personeel uit Vianen naar Hengelo te krijgen. Zelfs een gezamenlijke busreis werd daartoe ondernomen, maar zijn medewerkers haakten allemaal af, op twee na. Een van hen werkt al meer dan veertig jaar voor het bedrijf en de andere is inmiddels met pensioen. Maar Adriano, want zo heet hij, komt nog geregeld even langs. Hij kan maar moeilijk afscheid nemen van ‘zijn bedrijf’.

Nieuwjaarsreceptie “In die tijd zat ik door de week ik in Alkmaar, waar ik algemeen directeur was van een Amerikaans bedrijf dat veegmachines maakte,” vertelt Wilbrink. “Ze hadden ook een gereedschappendivisie en daarmee wilden ze zich vestigen in Europa. Er was sprake van een overname van het bedrijf van de heer van Leeuwen. Hij wilde zo langzamerhand wel afscheid nemen. Ik had hier nog veel contacten en was daardoor de verbindende schakel tussen Gerimex en het Amerikaanse bedrijf. Ze besloten uiteindelijk om zich in Duitsland te vestigen. Mijn gezin woonde in Oldenzaal en ik wist dat ik een keer moest verkassen. Op een nieuwjaarsreceptie raakte ik in gesprek met Bob van Leeuwen en in 1995 kreeg ik de kans dit bedrijf over te nemen.

PijpenbuigerIk ben begonnen als pijpenbuiger bij Stork in Hengelo. Ik kom uit een textielarbeidersgezin en een oom was lasser. ‘Die had altijd werk,’ vonden mijn ouders. Dus stuurden ze mij voor een opleiding naar de Wilhelminaschool. Ik was wel de beste pijpenbuiger,” lacht hij, “want ik wilde geen middelmaat zijn.” Na het werk ging Wilbrink naar de avondschool. In diezelfde tijd leerde hij zijn vrouw kennen. Zij zat op de sociale academie en stimuleerde hem om de HTS te doen. Het leren ging hem gemakkelijk af en ook zijn ouders steunden hem. Na de HTS begon hij aan een studie bedrijfseconomie. “Die colleges kon ik op zaterdag volgen in Utrecht.

Studie Inmiddels was ik weer gaan werken bij Stork, maar ik had één dag in de week nodig voor mijn studie. Die ene dag werd mij, na een conflict met een bepaalde chef, weer afgenomen. Toen besloot ik om overal mee te stoppen en vol het bedrijfsleven in te stappen. De verschillende vakken tijdens mijn studie zijn mij vaak goed van pas gekomen. Maar voor het leiden van een bedrijf heb je drie dingen nodig: je moet mensen kunnen motiveren, het spel in de markt kennen en goed met cijfers zijn; die eigenschappen had ik gelukkig.”

Stokje doorgevenWilbrink is aan het afbouwen. Hij heeft het stokje doorgegeven aan zijn oudste zoon Thijs, die de leiding heeft over de dagelijkse gang van zaken. Hij zelf doet de bijzondere dingen, omdat hij daarvoor tijd kan vrijmaken. “ Ik blijf wel meekijken,” zegt hij, “dat vind ik geen straf. Het is mooi dat mijn zoon in het bedrijf zit. Wij hebben vier kinderen en alleen Thijs is geïnteresseerd in het bedrijf. Eentje is OK- assistent, de andere studeert in Nijmegen en we hebben een zoon die beroepspokeraar is.”

Wat hij straks gaat doen? Er liggen nog zoveel klussen thuis. Die wil ik niet uitbesteden, ik vind dat ik dat zelf het beste kan. Ik ga een beetje golfen en ik hou van mooie auto’s. Die poets ik zelf. Ik wil ook de tuin wat vaker in en lekker wandelen met onze twee honden. Dat doe ik nu alleen op zondag.”

Meer lezen? In Twentse Zakenmannen vind je 43 verhalen van ondernemers uit de regio. Op de site komen ook artikelen uit het magazine voorbij. Wie liever een gedrukt exemplaar leest, kan het magazine voor 6,95 euro bestellen door een mailtje te sturen naar info@oostdeondernemer.nl.

Foto: Twentse Zakenmannen