Nieuws Actueel

‘Noem het alsjeblieft geen maatje’

Sjan Verhoeven | Foto's: Fotostudio Wierd en CaWe Fotografie 23 december 2015

Vissen

Joop (92) ging onlangs vissen met Ron, de buurman van Theuntje kreeg na een beroerte hulp met verhuizen en de burgemeester van Dronten stak de handen uit de mouwen toen de tuin van een 43-jarige hartpatiënte hard toe was aan een opknapbeurt. Sociaal ondernemer Janet Turkstra verbindt mensen met haar initiatief Vraagelkaar. Maar waag het niet termen als zorg, maatje of eenzaamheid in de mond te nemen. “Ik heb dat mis zien gaan; dat werkt niet.”

Wat doet Vraagelkaar? “Wij koppelen mensen die iets nodig hebben aan mensen die iets voor een ander willen doen. Zo ontmoette ik onlangs een vrouw die graag nog eens naar het theater wilde, maar daar nooit meer was geweest na het overlijden van haar man. Of een hele artistieke man van 92 die nog zo graag tekenles zou willen geven aan anderen.”

“Een ander mooi voorbeeld is het verhaal van een mevrouw uit een zorginstelling die graag eens koffie wilde drinken met een ander. Nu gaat ze af en toe wandelen met Tanja en haar herdershond Perra en komt Grietje regelmatig koffiedrinken. Volgens een medewerker van de instelling staat ze nu veel positiever in het leven.”

Ik neem aan dat mensen van 80+ niet actief zijn op social media. Hoe bereik je die doelgroep? “Met een busje trekken we door het land. We gaan langs bij zorginstellingen, bezoeken lokale markten en vragen mensen op straat waar zij behoefte aan hebben. In verschillende steden organiseren we een VraagelkaarCafé, waar buurtbewoners met anderen in contact kunnen komen." Stel: Kees van 82 gaat vissen met Jan van 14. Checken jullie dan ook hoe zo’n ontmoeting verloopt? “Laatst was er een oudere man die via Vraagelkaar om computerles had gevraagd. Daar reageerde een jonge knul op, dus toen hebben wij bij die meneer wel even voorgesteld om de eerste keer af te spreken in het welzijnscentrum zodat er niks mis zou kunnen gaan. We proberen wel een vinger aan de pols te houden, maar kunnen niet overal bij zijn."

(tekst loopt door onder foto)

Wie betaalt dit allemaal? “Provincies, gemeenten en zorg- en onderwijsinstellingen betalen mee, maar dat gaat – enkele positieve uitzonderingen daargelaten – vrij stroperig. Wij willen dóór en dus hebben we een crowdfundingactie opgezet. Op dit moment zijn we actief van Appingedam tot en met Amsterdam; onder de rivieren hebben we nog veel werk te verzetten. Maar liever stromen we langzaam op en doen we wát we doen goed.” Tot slot: hoe zit het nou met die verboden woorden? “Ik ben bedrijfskundige en heb veel veranderprocessen begeleid. Daarnaast heb ik drie jaar onderzoek gedaan naar de vraag ‘wat maakt dat mensen willen verbinden’. Met woorden als zorg en maatje creëer je een afhankelijkheidsrelatie en dat staat gelijkwaardigheid in de weg. Een oudere gaat bijvoorbeeld denken dat er een vriendschap bestaat tussen hem en zijn ‘maatje’, terwijl dat maatje hun contact puur als vrijwilligerswerk ziet."