Nieuws Actueel

Nooit meer een knuffel van z'n meiden

Van onze redactie 10 oktober 2015

Image 5322590

Peter van der Meer keek op 17 juli 2015 rond in zijn tuin en zag allemaal kinderen van vrienden, vriendinnen van zijn dochters. Ze roosterden marshmallows boven een vuurtje. Allemaal een jaar ouder geworden. Zij wel. Sophie, Fleur en Bente blijven altijd 12, 10 en 7. Peters dochters zaten precies een jaar eerder aan boord van de verongelukte MH17, samen met zijn ex-vrouw Ingrid (43).VerwoestPeter: ,,Op dat moment deed het gemis zo'n pijn. Ik ben niet weggelopen, ik aanvaard het verdriet. Maar mijn leven is naar de kloten. Verwoest. Daar denk ik dan aan. Als je ziet wat ik nu mis, wat ik in de toekomst ga missen. Sinterklaas. Kerst. Eindexamens. De studietijd van die meiden. Dat ze misschien zouden trouwen, kinderen krijgen wellicht. Die kinderen zijn van dezelfde leeftijd. Alles wat zij meemaken, krijg ik heel direct mee. En dat is hard. De pijn laat me nooit meer los, speelt de hele dag. Ik wil ook niet dat het ooit weggaat. Elke ochtend is het er opnieuw, binnen een minuut. En al haal ik alle foto's van ze weg, de pijn blijft.''

De tragiek rond de MH17 - door Peter zelf steevast 'het ongeluk' genoemd - beheerst dinsdag weer het nieuws. Dan brengt de Onderzoeksraad voor Veiligheid een rapport uit over de oorzaak van de catastrofe die 298 mensen het leven kostte. Een goede zaak, oordeelt Peter. Vooral omdat hij wil dat de verhalen van zijn dochters, z'n ex-vrouw en die andere 294 inzittenden gehoord blijven worden. ,,Dit ongeluk moet de aandacht houden,'' zegt Peter beslist. Daarom stemt hij, voor het eerst, ook in met een interview.Omdat hij wil uitleggen wat voor een tomeloos verdriet hij voelt. Omdat bijna niemand zich daar iets bij voor kan stellen. Daarom. Peter van der Meer (47) doet zijn verhaal in de Naardense woning waar hij met vriendin Floos (46) en haar 13-jarige zoon woont. Hier heeft hij ook een kamer voor de meiden ingericht, die hier nooit woonden.Aan de muur hangen grote foto's, die Peter een jaar voor 'het ongeluk' maakte tijdens zijn eerste vakantie als gescheiden vader, bij Hotel des Invalides in Parijs. Drie blonde meiden kijken stoer in de camera van hun vader. ,,Zo waren ze. Mijn kinderen waren geen tutjes.'' Op het bureau staan drie dozen, met spullen die Peter uit Oekraïne terug heeft gekregen.Hij heeft een zonnebril vast, uit één van de kistjes. Ray-Ban staat er op. ,,Maar het kan net zo goed een nepperd zijn geweest. Maar de glazen zijn nog heel. Dat is toch wel heel bijzonder, dat we dit wel ongeschonden terug hebben gekregen.''

Hij mist nog één voorwerp, dat zeker intact was na 'het ongeluk': het paspoort van Sophie. ,,Want dat werd al heel snel getoond door rebellen op Twitter.'' Op de dag voor vertrek naar Indonesië houden hij en zijn dochters een 'chilldag': uitslapen, ijsje eten, tijdschrift voor de lange reis uitkiezen. En Peter vertelt ze dat die mevrouw die laatst iets bij hem kwam ophalen toen zij er ook waren, papa's vriendin is.Floos: ,,Ik had ze een week eerder gezien, bij Peter thuis. Ik was stiknerveus. Want als je de drie dochters van een man tegen je krijgt, berg je dan maar. Fleur en Sophie verscholen zich giechelend onder de trap, Bente kwam bij me op schoot zitten.'' Peter: ,,Bente vond het ook leuk toen ik vertelde dat wij iets hadden met elkaar. Sophie zei dat ze het raar vond. Fleur zat er een beetje tussenin. Ik weet nog steeds niet waarom ik het ze toen gezegd heb.''Tegen de avond brengt hij ze bij zijn ex. ,,Het afscheid was zwaar, emotioneel. Ik zou ze ontzettend lang niet zien, daar heb ik wel een traantje gelaten. Ingrid belde daarna dat er nog een zalfje van Fleur bij mij stond, dat heb ik nog langs gebracht. Ze zaten op de bank voor de televisie, ik heb naar ze gezwaaid.''Op de fatale dag belde Bente nog met haar vader. ,,Een gesprekje over niets, ze wilde me gewoon even spreken. Ingrid had op Schiphol nog een foto van ze gemaakt en naar haar zus gestuurd. Ik heb 'm later gekregen. Ze drinken uit een beker van Starbucks en ik zag dat Fleur haar Birkenstocks moest dragen. Ze had zo'n hekel aan die dingen. Later heb ik andere slippers bij haar in de kist gelegd.''Peter, nu: ,,Ik krijg nooit meer een knuffel van ze. Dat zou ik zo graag willen, een definitieve afscheidsknuffel. Ik heb besloten om te gaan leven, om er niet uit te stappen. Dat heeft ook met Floos te maken en ik hou gewoon te veel van het leven. Maar er is wel heel veel kapot gemaakt. Echt ontzettend veel.'' Vandaag zou Sophie 14 geworden zijn. In Naarden hangen vandaag slingers, gemaakt van de kleren van de drie zusjes. Peter: ,,Elke verjaardag hang ik ze op. Dat blijf ik doen.''