Nieuws Actueel

Op pad met de 'bloggende' buschauffeur

MARCEL MODDE | Foto: Dirk-jan Gjeltema 20 november 2015

Zeelandbusmariellesluijs1065

Marielle Sluijs slingert haar belevenissen als buschauffeur via Facebook de wereld in, schrijft de PZC.

"Moet je opletten. Als ik zo de deur open doe, willen ze er allemaal tegelijk in. Eigenlijk moet je dat filmen, zo leuk." Met het kenmerkende gesis schuift de toegang tot bus 631 van Middelharnis naar Zierikzee open. En inderdaad, van de eerste tot nagenoeg de laatste scholier in de lange rij is het persen geblazen in de deuropening.

KnietjeKrisCEen hauffeur Marielle Sluijs geniet op haar manier van het steeds terugkerende tafereel. Haar volgers op Facebook kunnen met enige regelmaat meegenieten van de capriolen die ze beleeft op de dagelijkse reizen kris kras door Zeeland boven de Westerschelde tot en met de interliner naar Rotterdam-Zuid. Wat in de inmiddels drie jaar lopende serie 'Kwam op de bushalte' ogenblikkelijk opvalt, is dat de Zierikzeese in haar werk niet schroomt passagiers kordaat de les te lezen bij ongepast gedrag. "Laatst had ik er nog één, die stoof gelijk door naar achteren. In m'n spiegel kon ik duidelijk zien dat er op een gegeven moment een knietje boven de leuning uitkwam. Dan weet je, die zit met zijn schoenen op de stoel! En dat mot ik niet hebben, zeker niet met dit weer", wijst ze op de natte boel buiten.

Krullebol"Dus laat ik via de microfoon even vriendelijk weten dat ik daar niet van gediend ben." Ze grinnikt even. "Vinden ze meestal niet echt stoer tegenover hun vriendjes... Of die krullebol uit Haamstede die te weinig geld op zijn OV-chip had staan. Goed, dat kan een keer gebeuren. En dan mag hij van mij heus doorlopen. Maar wanneer de krullebol de volgende dag weer op de bushalte staat en zonder blikken of blozen zegt dat hij geen tijd heeft gehad om de kaart op te laden, dan heb ik zoiets van: ga jij dat nu maar doen. Puur gemakzucht, tijd om te internetten hebben ze wel!"

ZelfspotMarielle rijdt nu zes jaar op de bus. De eerste drie jaar in dienst van TCR, daarna bij Van Oeveren die lijndiensten onderhoudt voor Connexxion. Haar baas weet van haar schrijverij, zegt ze. "Ik noem geen namen, busnummers of tijden. En ik probeer wat ik meemaak altijd zo op te schrijven, dat niemand er aanstoot aan hoeft te nemen. Het zijn vaak ook heel leuke of ontroerende gebeurtenissen. De verhalen zijn alleen te lezen voor de mensen op Facebook die ik zelf toelaat. Dus zo houd ik in de hand dat ik de volgende dag geen boze passagiers over me heen krijg. Ik ben eigenlijk met dat geschrijf begonnen uit een beetje zelfspot. Bij TCR kreeg ik zo'n oude bus mee, waarvan ik niet wist hoe de verwarming uit moest. Hoog zomer... Pas toen ik aan het eind van de dag de stalling binnenreed, zag ik in het donker naast mijn stoel bij het raam een lampje branden. Tja, je maakt wat mee hè!"