Nieuws Actueel

Oud-werknemers kijken terug op een mooie tijd bij Texoprint in Boekelo

Van onze redactie 19 oktober 2015

Reuni Texoprint Toma Tudor

De 68-jarige inwoner van Haaksbergen bewaart mooie herinneringen aan Texoprint. Zo'n honderd oud-werknemers van het ter ziele gegane textielbedrijf uit Boekelo, kwamen zaterdag in het Schuttershoes bij elkaar. De derde reünie sinds 2009. De organisatie van de driejaarlijkse bijeenkomst wil het bijltje er nog niet bij neergooien. Ook al zal het aantal bezoekers in de toekomst almaar minder worden.

Prachtig "Het is prachtig om op zo'n middag al die oude collega's weer eens te zien. Wij hebben een mooie tijd gehad bij Texoprint. Het was een fijn bedrijf om te werken", vindt Ter Hogt. De Haaksbergenaar zit in de organisatie van de driejaarlijkse bijeenkomst. Hij kwam zes jaar geleden op het idee een reünie te organiseren. Of beter gezegd: zijn vrouw Wilma. "Zij vond het raar dat wij elkaar nooit meer zagen na het afscheid bij Texoprint."

Op leeftijd Dat vond Hennie ook. "Mijn vrouw heeft bij de voormalige KLM-kleding in Haaksbergen gewerkt. De oud-werkneemsters van dat bedrijf komen nog regelmatig bij elkaar", weet Ter Hogt. Hij pakte na het idee van zijn vrouw de telefoon en polste de belangstelling onder oud-collega's. De respons was groot. "In 2009 was de eerste keer dat we bij elkaar kwamen. Normaal gesproken is een reünie om de vijf jaar. Maar die tussenperiode vonden wij te lang. Er vallen steeds meer mensen weg. Veel oud-werknemers zijn al op leeftijd. Ik kan wel acht of negen namen opnoemen van oud-collega's die in de afgelopen jaren zijn overleden", zegt Ter Hogt.

Minuut stilte Ook de organisatie is niet voltallig meer. Het zestal is een vijftal geworden. "Johan Pieper is inmiddels overleden", zegt Ter Hogt. Voor hem en andere overleden oud-werknemers werd een minuut stilte in acht genomen. Texoprint was ooit een florerend bedrijf in Boekelo. "Met in de beste jaren zo'n vijfhonderd werknemers. Dat was omstreeks 1978. Daarna ging het minder. Na 2001 kwamen er een paar overnames. Maar die hebben het bedrijf niet kunnen redden. In 2004 was het afgelopen. Ik werd toen werkloos", zegt Ter Hogt.

Harde dreun Voor de Haaksbergenaar was dat een harde dreun. Hij had de pensioengerechtigde leeftijd nog niet bereikt. Bovendien miste hij de sfeer. "Die was bij Texoprint heel goed. Van de werkvloer tot de leiding. Er werd ook gein gemaakt. We voetbalden wel eens met een prop katoen. Ook kan ik me nog een Sinterklaas op een baar herinneren. Dat was een ludieke actie, nadat we met Sinterklaas geen speculaas meer kregen van het bedrijf. Het ging toen al slechter met Texoprint", zegt Ter Hogt lachend.

Foto: Toma Tudor