Nieuws Actueel

Petrus & Paulus Hoeve: Apostelen koken zalig

Frank Balkenende 17 december 2015

Image 5549959

Bij de Petrus & Paulus Hoeve in Lamswaarde aten we al eens. Na zes jaar hoog tijd voor een rentree. Vanuit Goes is het een Bathse reis. Een uur chauffeuren we door de duisternis, tot we eindelijk in het 820 zielen tellende Lamswaarde arriveren.

De apostolische hoeve baadt in het warme licht. Binnen is het al even sfeervol. In een prachtig verbouwde schuur branden overal kaarsen. Patronne Hilde Mahu heet ons op zijn Zeeuws-Vlaams welkom: hartelijk dus. Gelukkig is er voor ons nog een plaatsje in de stal. De twee laatste, dat wel.

We blikken rond. Waar ooit bemodderde bietenwagens stonden, zien we nu een chic etablissement, met in het hart een van gluurgleuven voorziene keuken als ook torenhoge wanden met flessen wijn en glazen. Door de enorme schuur te compartimenteren zitten de gasten knus in relatief kleine ruimten. Boven kun je na een copieus maal uitbuiken op lederen loungebanken. Het knappe van dit staaltje interieurarchitectuur is dat je nog steeds de nok van de schuur in het vizier hebt. Kloeke spanten blijven indrukwekkend.

Pannenkoek

Twintig jaar terug verkaste de familie Mahu van Hulst, waar het een pannenkoekenhuis en koffiebar dreef, naar Lamswaarde. Ook daar serveerde ze aanvankelijk het likkebaardende hoogtepunt van menig kinderverjaardag: de pannenkoek. De kentering kwam toen zoon Yannick Mahu in de leer ging bij chef-kok Edwin Vinke van tweesterrenrestaurant De Kromme Watergang in Hoofdplaat. Nadat hij het culinaire licht had gezien, is de Petrus & Paulus Hoeve een eetlokaal dat mooie gerechten opdient. Ze zijn op Franse en Belgische leest geschoeid.

Onze blonde serveerster reikt de menukaarten aan, maar neemt ze snel weer mee. "Dit zijn niet de goede. Het is het oude menu." Even later levert Blondie menukaarten af. Krek eender. "Het waren toch de goede menu's", zegt ze met de luchtigheid van geklutst eiwit.

Het is een rimpeling in een verder vlekkeloze en amicale service. We kiezen het driegangenmenu à 36,50 euro. Daaraan dankt de P&P Hoeve zijn Bib Gourmand, een aparte Michelin-gids voor restaurants die zich onderscheiden met een goed menu tegen een afhaalprijs.

Fraai pepertje

De Mahu's vertroetelen onze smaakpapillen met twee amuses. Een olijvenmadeleine (broodje) met olijvencrème. Vervolgens een glaasje pompoensoep met spekjes én truffel van eend, met ganzelever en stroop op basis van port. De soep is mooi dik van smaak en bezit een fraai pepertje. De eend had weinig vlieguren en is daardoor botermals. Het zoetje van de portstroop haakt fijn aan.

We bestellen eenmaal het Bobwijnarrangement, maar zien thuis pas dat daarvoor 8,50 euro op de rekening staat. Dat lijkt ons een weggevertje. Foutje?

Zeker niet mis is de Noordzeekrab met avocado, granny smith, venkel en kerrieolie die mijn tafeldame oplepelt. De krab rust op korrels frisse appel. Bovenop ligt een eetbaar viooltje. Een heerlijk, delicaat voorafje.

Prima balans

Mijn gerookte houtduif is een plaatje. Dunne plakjes 'bloemgeschikt' vlees, met intense merenque van biet, schijfjes zure biet en wat portsaus. Onderop een salade van gepofte aardappel, waardoor het een beetje machtig wordt. De smaak is hemels. De pinot noir uit de Languedoc is eigen import. Een goed glas, maar de wijn mist een beetje dat typische pinotfruit: aardbeien en kersen. Hetzelfde klaroengeschal klinkt als mijn copine het mes zet in zeebaars, met wortel, crème van broccoli en zachte jus van doperwten. De mooi gegaarde vis draagt een dun, mooi gekruid, krokant jasje. De kerrieolie is niet dominant. Prima balans!

Mijn Duroc varken - een oud Amerikaans ras - arriveert op een mini-barbecue. De twee flinke stukken zijn voor de helft doorgegaard, de andere helft is rosé. Geen egale garing dus. Het is wel lekker. De gegrilde groenten en de jus van gepofte ui zijn oké, maar wat gewoontjes na de sublieme voorgerechten. De Rioja is door rijping op eikenhout een klassieke rioja. Niks mis mee.

Mijn tafeldame vergrijpt zich vervolgens aan de kaaswagen, die verrukkelijke variëteiten bevat zoals de grotgerijpte Cabrales uit Asturië, één van de sterkste schimmelkazen op onze globe.

Ik verhapstuk een peer, met crumble van walnoten, mascarpone, butterscotch, een wentelteefje en roomijs. Een maagvullende finale. Smaakvol, maar wij - kleine eters - zien het graag iets luchtiger en fruitiger. De dessertwijn, een muscat uit de Languedoc, maakt dat deels weer goed.

Chef Yannick hurkt nog even aan tafel voor een recensie. Nou vooruit: we proefden passie en meestentijds balans in zijn creaties. Bomvol pinnen we 101,50 euro. Dat is inclusief een verse jus, een fles bruiswater, koffie en thee. We delen het alvast mee: voor zo'n prijs worden we discipelen van deze apostelen.

----- BEOORDELING -----

Prijs-kwaliteit: **** Fijn menu voor een aangename prijs. Sommige gerechten mogen van ons iets lichter en een tikje verfijnder, maar we begrijpen de chef wel, want Belgen houden van veel en voedzaam.

Entourage: ***** Zeer mooie, tot restaurant verbouwde schuur.

Bediening: **** Op een detail na vlekkeloos. Hartelijk en attent personeel. De Mahu’s maken ook graag een praatje.

Conclusie: **** Puik etablissement met veel sfeer.