Nieuws Actueel

Roekeloze tractorrijder kostte Vince (3) het leven

Van onze redactie 29 september 2015

Image 5285123

De 27-jarige loonwerker, die de dood van kleine Vincent veroorzaakte, had geen advocaat meegenomen. ,,Ik heb geen voorrang verleend, ik ben gewoon schuldig", zei hij tegen de verbaasde rechter. ,,Dan kan een advocaat een heel verhaal ophangen, maar ik blijf schuldig. En ik wil nu wel eens weten waar ik aan toe ben."De ouders van het omgekomen jongetje luisterden zwijgend, de armen nat van de tranen, hoe de feiten nog eens langskwamen. Vince was 3 jaar jong, toen op 23 juli 2014 een eind aan zijn leven kwam. Hij was die dag met zijn moeder en een tante bij de Staphorst-dagen wezen kijken, om na afloop nog even langs de Action te gaan.Wat gebeurde er?Op de weg terug naar het vakantiehuisje in Zuidwolde ging het gruwelijk mis: vanuit de Schapenstreek kwam een tractor met hoge snelheid de Gemeenteweg oprijden, de voorrangsborden negerend. De auto van Vince's moeder reed vol op de stalen armen van de zogeheten grondhefinrichting van de trekker, waardoor het Matiz'je als een blik doperwten werd opengereten. Vince werd 10 meter uit de auto geslingerd en overleed even later in het ziekenhuis aan zijn verwondingen. Zijn moeder en tante raakten zwaargewond, maar zouden de botsing overleven. Later zetten de ouders alles op alles om zoveel mogelijk filmpjes te verzamelen waar Vince op stond - desnoods van beveiligingscamera's. Maar terug kregen ze hem natuurlijk niet.

De man die voor dat leed verantwoordelijk was, stond gisteren voor de rechter. De 27-jarige Wim B., werkzaam in het loonbedrijf van zijn vader en nog woonachtig bij zijn ouders in Staphorst. B. reed zonder te stoppen met zijn tractor van 8.000 kilo een kruising op, terwijl twee verkeersborden en haaientanden toch onmiskenbaar aangaven dat hij daar voorrang moest verlenen. Hoe kon het dat hij zomaar de weg opreed, vroeg de rechter. "Ik zie alles, maar heb die keer niks gezien", reageerde B.'Ik ben zo opgegroeid'Hij reed 45 kilometer per uur, 20 meer dan toegestaan. "Waarom hield u zich met uw trekker niet aan de snelheid, vroeg de officier van justitie. "Geen idee, zo ben ik opgegroeid,'' antwoorde B.. Was het soms gewoon besparing van tijd, suggereerde de officier. "Kan ook, ja."Zo gemakkelijk als B. erkende dat het ongeval zijn schuld was, zo stroef was hij met het delen van zijn emoties. U bent op de begrafenis geweest, hoe was dat?, vroeg de rechter. ,,Zwaar, je hebt het gevoel dat je de schuldige bent." Voelt nog steeds zo? ,,Ja, soms wel." Soms niet? ,,Ik rij er dagelijks, denk er altijd aan, maar kan het niet terugdraaien."

De stalen buizen die de auto openreten, konden ingeklapt worden, merkte de officier van justitie op. Had B. dat gedaan, dan was het Matiz'je niet gespietst. Waarom ze niet waren ingeklapt, kon hij de rechter niet vertellen.De drempel voor schuldigverklaring ligt in het strafrecht erg hoog, zei de officier van justitie alvorens hij zijn eis formuleerde. "En geen straf is hoog genoeg om dit leed te vergelden." Toch koos de officier voor de lichtste van de drie gradaties: roekeloosheid. Daarvoor staat 250 uur werkstraf en een jaar intrekking van het rijbewijs.Uitspraak op 12 oktober.