Nieuws Actueel

Slachtoffer draagt gedicht voor over verkrachting

Van onze redactie 7 mei 2015

Image 4907669

Het seksueel misdrijf vond twee jaar geleden plaats, toen hij twintig jaar oud was. De politie vroeg hem nadien in het ziekenhuis waarom hij zich niet verzet had. Zijn broer stelde exact dezelfde vraag. Kantor, een 22-jarige dichter die acteerlessen volgt aan de universiteit van Noord-Colorado, zou echter pas terugvechten op het podium, met een pakkend gedicht en dat voor een publiek van duizenden mensen. Met 'People you may know' viel hij twee maal in de prijzen."Niemand schiet jonge jongens die klagen dat ze verkracht zijn te hulp", klinkt het onder meer.

Kantor vertelde op emotionele wijze wat al die foto's met hem deden. Hij zag hoe zijn belager zich in het zweet werkte in de fitnesszaal, danste met blote bast en sushi at met zijn vrienden. Populaire jongen, zoveel was duidelijk. Hij stuitte zelfs op plaatjes uit zijn babytijd en ontdekte dat ze drie gemeenschappelijke vrienden hadden.,,Ik kon mijn ogen niet geloven toen ik zijn foto plots op Facebook zag staan", vertelde Kevin aan Buzzfeed. ,,Het was alsof ik vijf minuten mijn adem inhield en uit mijn eigen lichaam trad. Ik voelde me verlamd. Toch bleef ik zijn profiel verder onderzoeken. Voor mij was het een gekke gedachte dat die persoon nog steeds bestond: in mijn hoofd leefde hij niet langer.",,Ik heb nooit overwogen om hem een bericht te sturen. Ik heb hem gewoon geblokkeerd op Facebook. Het enige wat ik me afvraag, is of hij dit filmpje gezien heeft. Beseft hij wel dat hij diegene is waar ik het over heb?"

,,Ik leerde hem kennen via de homogemeenschap in de buurt. Die bewuste avond had ik meegedaan aan een poëziewedstrijd, daarna zijn we samen uitgeweest.",,Na de verkrachting heb ik meteen een vriend gebeld. Hij bracht me naar het ziekenhuis. Tegen mijn zin weliswaar, maar nu ben ik hem daar wel dankbaar voor. Voor ik het goed en wel besefte, stonden daar ook agenten met een heleboel vragen voor mijn neus. Hun boodschap? Als ik hen niet hielp, konden ze mij ook niet helpen."Weggedrukt in een hoek van stilte,,Ik voelde me plots weggedrukt in een hoek van stilte. Ik kreeg wel de ruimte om te praten, maar enkel op een gestructureerde manier die in mijn ogen niet klopte. Het is geen toeval dat ik mijn verhaal voor het eerst deelde op dat podium. Dat is een omgeving die luistert en voor zulke dingen openstaat.",,Het eerste wat die agenten vroegen, is waarom ik geen verwondingen had. Waarom heb ik dus niet teruggevochten? En was ik nu verkracht, aangerand of gewoon mishandeld? Ik had geen idee hoe ik daarop moest antwoorden, zo kort na het voorval. Het voelde aan alsof ik geen goed of fout antwoord kon geven, dus heb ik maar niets gezegd.",,Omdat ik zo gesloten reageerde, is er geen goed onderzoek gedaan. In het ziekenhuis zijn er nog tests gedaan, maar vraag me niet waarvoor. Ik heb er ook niets meer van gehoord. 'Als je ons niet wil helpen, zullen we jou ook niet helpen', was het laatste dat die agenten zeiden. Het enige wat ik toen nog kon denken, was: 'Ik ben niet in de mood om wie dan ook te helpen'."NerveusHet vergde veel moed om met zijn verhaal het podium op te gaan. ,,Ik was enorm nerveus om dat gedicht voor te lezen. Mezelf zo blootgeven, was echt een risico. En het was ook eng om die woorden voor de eerste keer te moeten uitspreken. Na dat optreden voelde ik me gelukkig enorm bevrijd. Er zaten duizenden mensen in die theaterzaal en velen kwamen me omhelzen of de hand schudden. 'Bedankt', zeiden ze. Of: 'Tof dat je dit gedaan hebt'."Excuses broerDankzij het filmpje heeft hij het ook kunnen bijleggen met zijn broer. ,,Toen hij dit filmpje zag, heeft hij zijn excuses aangeboden omdat hij er niet voor me was. Ik besefte dat zelfs mensen die je heel graag zien niet weten hoe ze met zo'n situatie moeten omgaan. Hij begreep gelukkig wel waarom ik hem had genoemd in mijn gedicht: het was niet enkel de agent die zich afvroeg waarom ik me niet verweerd had, de persoon die het meest betekent in mijn leven zat met dezelfde vraag."SchaamteKantor hoopt lotgenoten te helpen. ,,Mijn boodschap aan mensen die iets soortgelijks meegemaakt hebben? Laat anderen jouw ervaring en jouw waarheid niet tegenspreken. Er is heel wat moed nodig om te overleven in een wereld die je niet gelooft. En je hoeft je er niet voor te schamen, erover praten geeft je kracht.",,Persoonlijk dacht dat ik dat ik die periode kon afsluiten, maar ik had er niet op gerekend dat het filmpje nu zo veel aandacht zou krijgen. Ik praat er elke dag over en dat is goed. Ik ben benieuwd wat de dag van morgen brengt, dat was een hele tijd niet meer het geval."