Nieuws Actueel

Syrisch gezin kijkt uit naar gehandicapte zoon Othman

Van onze redactie 27 mei 2015

Image 4950875

Het is een enorme opluchting voor Khudida Othman en zijn vrouw. ,,Eindelijk lijkt het erop dat ook onze laatste zoon naar Nederland kan komen,'' laten ze via een tolk weten. ,,Hij hoort bij ons gezin. We zijn niet compleet zonder hem."Er zijn nog geen handtekeningen gezet of papieren verstrekt, maar de Othmans hebben reden om blij te zijn. Staatssecretaris Dijkhoff schreef vlak voor het pinksterweekend aan de Tweede Kamer dat ook meerderjarige kinderen van vluchtelingen in Nederland weer in aanmerking komen voor gezinshereniging. En dat is precies waar het bij de oudste zoon van de Othmans om draait.Khudida Othman vluchtte in 2013 uit Syrië naar Nederland. Hij kreeg een verblijfsvergunning, vestigde zich in Wageningen en mocht daarna ook de rest van zijn gezin naar Nederland laten komen. Op zijn oudste zoon Othman na.Op eigen benenOthman Othman was op het moment dat zijn vader asiel kreeg in Nederland al meerderjarig en viel daardoor niet meer onder de strikte regels voor gezinshereniging. Want meerderjarigen worden geacht op eigen benen te kunnen staan.Dat beleid lag sowieso al onder vuur omdat het gezinnen uit elkaar kan scheuren, maar was in het geval van Othman extra wrang: hij is geestelijk gehandicapt. ,,Othman is 20, maar heeft de geestelijke vermogens van een kind van 6," zegt zijn vader. ,,Hij moet dus verzorgd worden, kan het niet alleen." Daarom bleef een andere zoon van het gezin ook achter in Turkije, waar moeder en kinderen heen vluchtten vanuit Syrië.Die zoon is inmiddels naar Nederland gekomen, omdat zijn toelatingsvisum dreigde te verlopen. De oudste zoon van het gezin verblijft nu bij een oom in Istanboel, die hem verzorgt. Zijn vader betaalt daarvoor en moet zich in de schulden steken.De Othmans strijden al maanden om hun gehandicapte zoon naar Nederland te krijgen. In juni staat weer een rechtszaak gepland. Maar, stelt de advocaat van de familie, het zou goed kunnen dat die zaak nu niet meer nodig is.SchrijnendDe zaak van de Othmans is schrijnend, maar niet uniek. Zo is er ook een zaak bekend van twee Iraaks- jezidische meisjes (19 en 20 jaar). Zij mochten niet naar Nederland komen. Hun moeder, minderjarige zusjes en broer wel. ,,Zij bevinden zich in een vluchtelingenkamp op nog geen 10 kilometer van IS- gebied,'' zegt een woordvoerster van Vluchtelingenwerk Nederland.Een ander voorbeeld is een gezin van staatloze Palestijnen dat in een vluchtelingenkamp in Libanon verbleef. Moeder en jongste dochter mochten naar Nederland komen, de 19-jarige zoon niet - hoewel hij gewond was geraakt bij een aanval op het kamp.WoonruimteDe Othmans verheugen zich ondertussen op de waarschijnlijke komst van hun zoon. Ze zijn Nederland er dankbaar voor, maar vader Khudida voorziet wel een nieuw probleem. Het gezin woont nu met zes kinderen in een klein appartement en daar komt straks nog een zevende, gehandicapte, zoon bij. Khudida Othman: ,,Ik hoop dat de gemeente me kan helpen om iets grotere woonruimte te vinden voor ons."