Nieuws Actueel

Van vuilniszak tot betontegel

Daniella van Bergen | Foto's: Daniella van Bergen 20 november 2015

AV Rafvalenergie1065

Het Haagse huisvuil legt een lange weg af nadat het van de stoep is gehaald. De route van de zakken voert in eerste instantie naar de Binckhorst, waarna de tocht per boot wordt vervolgd naar het eindpunt: Rozenburg op Voorne-Putten. Maar totaal verdwijnen doet ons afval volgens het AD Den Haag niet, want bij de AVR wordt er uit het vuil energie gewonnen.

‘We zijn er klaar voor’, roept schipper Rutger rond de klok van tienen op industrieterrein de Binckhorst. Samen met machinist John Smit laadt Rutger 32 containers vol met huisvuil. Het Haagse vuilnis, afkomstig uit de hele stad en in enorme aantallen zakken verzameld, maakt vanaf deze plek een boottripje door het mooie Zuid-Hollandse landschap, op weg naar de definitieve vernietiging.

Elke container op binnenvaartschip De Reinod 1 bevat zo’n vijftien ton afval. Vanuit het overslagstation aan de Haagse Meteoorstraat vertrekt het afval via Rijswijk en Delft over de Zweth naar Rotterdam, met als eindbestemming Rozenburg op Voorne-Putten. De binnenvaartschepen transporteren vanuit Den Haag wekelijks 450 vuilniswagens vol met afval. Vanaf de Binckhorst vertrekken zodoende zeven vaarten per week met 2800 ton huisafval.

Op weg naar de definitieve vernietiging vaart het Haagse afval langs Delft.

Machinist John Smit vervoert het vuil naar eigen zeggen met plezier naar de eindbestemming, het afvalverwerkings- en energiebedrijf AVR in Rozenburg. “Hier is niks vies aan, hoor”, verzekert Smit, terwijl hij de duwbak met containers aan de duwboot koppelt. Dan vaart de Reinod 1 de haven uit, door de Trekvliet richting de Geestbrug in Rijswijk. “We hebben camera’s aan beide kanten van het schip hangen om makkelijk onder bruggen door te kunnen”, legt de gezagvoerder uit. “Daar heb je ze ook zeker nodig”, vult zijn collega aan. De machinist begon zijn carrière ooit op zee. “Dat was pas een avontuur. Je wist nooit wanneer je terug was.” Toch vindt hij ook in zijn huidige functie veel plezier. “Het is natuurlijk totaal anders dan hoe het op zee was. Maar het is prachtig om door de steden te varen”, zegt hij enthousiast. De Reinod 1 is nu in de binnenstad van Delft beland. “Deze route varen we dus zeven dagen per week”, legt Rutger uit. De mannen werken echter niet dagelijks samen. “Iedere keer heb je een andere bemanning”, aldus de schipper.

John bereidt het schip voor om door Rotterdamse sluizen te varen.

Inmiddels is het vrachtschip zo’n zestig minuten onderweg. Met Delft in de rug varen de twee mannen door het landschap van Midden Delfland. “Daar woon ik”, vertelt de gezagvoerder, wijzend naar zijn woonboot langs de Delftseweg in Rotterdam. Ook machinist John heeft zo zijn herkenningspunten. “Hier heb ik op school gezeten en hier is dus alles begonnen”, wijst hij bij het passeren van de Scheepswerf in Rotterdam. “Dat was zo’n 23 jaar geleden”, mijmert hij hardop.

Sluizen Het Haagse huisvuil bereikt dan de sluizen bij Rotterdam. Aan de horizon pronkt de Euromast. Machinist Smit klautert naar het dek om de boot vast te maken aan de kade. “Zo kan een andere boot er ook nog bij”, legt hij uit, terwijl de sluizen langzaam opengaan. “Hierna is het gewoon in één ruk richting de haven van Rotterdam varen”, zegt hij, onderwijl het binnenvaartschip weer loskoppelend. Vanaf de Rotterdamse poort gaan de Haagse vuilniszakken naar hun eindbestemming in Rozenburg.

De Reinod 1 legt rond 15.00 uur aan bij de kade van het afval- en recyclingbedrijf AVR. Een hijskraan laadt de containers daar op vrachtwagens. Woordvoerder Marjolein Boer laat de verschillende fasen van afvalverwerking zien. “Het is goed om afval te recyclen. Maar recycling is niet geschikt voor alle soorten afval. Wij verwerken afval dat niet geschikt is voor hergebruik”, legt Boer uit. Ondertussen rijdt de containerwagen naar het ‘stortbordes’ waar het Haagse vuil in een verzamelbak terechtkomt. Grote grijpers mengen het vuil door elkaar. “Hoe gelijkmatiger het afval wordt verdeeld, hoe gelijkmatiger de tempe-ratuur straks is”, licht de AVR-voorlichter toe.

Grote grijpers mengen bij AVR het restafval om te zorgen voor gelijkmatiger verbranding.

De gemiddelde temperatuur van de oven ligt tussen de 700 en 900 graden. Het gemengde afval komt via een trechter in de oven terecht. “Hoe verder het naar beneden rolt in de oven, des te beter het verbrandt”, vertelt Boer. Uiteindelijk wordt er bij de AVR ook weer energie gewonnen uit het huisvuil, afkomstig van achter de duinen. “Zo’n 75 procent van het afval wordt gebruikt om energie uit halen”, zegt de voorlichter. “Van de overige 25 procent worden, bijvoorbeeld, betontegels gemaakt.”

In de controlekamer bepaalt eerste operator Paul Bruns samen met zijn collega’s de duur van het verbrandingsproces. “Ik ben hier al dertig jaar niet weg te slaan”, lacht hij. Ook zijn jonge collega Corné Alsemgeest (24) heeft het naar zijn zin in de controlekamer. “Ik keek naar Discovery Channel en zo ontstond mijn interesse voor dit werk. Het voelt als mijn tweede thuis. Ik kan me geen beter werk indenken”, zegt Alsemgeest.

Bij het verbranden van afval komen rookgassen vrij, en die worden weer opgevangen. “Daar zit warmte in en die gebruiken wij. We verwarmen Rotterdam, geven stoom aan naastgelegen bedrijven en we wekken elektriciteit op”, verklaart Boer.

Zo krijgt de Haagse vuilniszak in Rozenburg een tweede leven: van vuilniszak tot energie en betontegel. Boer: “Met de energie die we hier uit één vuilniszak halen, kunnen we zeven keer douchen of 1200 keer een smartphone opladen.”