Nieuws Actueel

Vrouw ziek van verdenking dat ze ‘gelekt’ zou hebben uit vergadering

Van onze redactie 14 januari 2015

ALMELO - Ze is zo diep gegriefd dat ze er ziek van is. De vrouw die deze woensdag voor kantonrechter mr. Canté zit, kan er niet over uit. Haar baas vertrouwt haar niet en dat is voor haar onverteerbaar. De baas, aan de andere kant van de rechtszaal, vindt het triest dat ze er zo over denkt. Hij heeft er alles aan gedaan om haar weer aan het werk te krijgen, want ze heeft altijd tot volle tevredenheid gefunctioneerd. Maar hier houdt het op.

Afgelopen najaar is er tussen deze twee iets helemaal ontspoord en tijdens de behandeling van het verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst wordt langzaam duidelijk wat dat was.

De vrouw werkt al sinds 1990 voor de Stichting Quo Vadis, een koepelorganisatie voor christelijke basisscholen. Ze stond veertien jaar voor de klas, maar moest stoppen met lesgeven toen ze problemen met haar stembanden kreeg. Binnen de stichting kreeg ze ander werk, als ambtelijk secretaris en als notuliste van diverse vergaderingen.

Oneens met functiewijziging

Dat ging goed tot ze te horen kreeg dat ze weer ander werk moest gaan doen, meer op het gebied van secretariële ondersteuning. Daar was ze het niet mee eens en dat liet ze ook weten. Het leidde tot een rechtszaak die aan het eind van de zomervakantie 2014 eindigde in een minnelijke regeling.

Maar vrijwel direct daarna ging het weer mis. Vlak voor de eerste vergadering na de vakantie die ze zou notuleren, kreeg ze een telefoontje van haar baas. Iemand had officieel melding gedaan van een ‘lek’ uit een belangrijke vergadering en wees haar als schuldige aan. De baas wilde hier met haar over praten.

Over hoe dat telefoongesprek verliep, lopen de lezingen in de rechtszaal uiteen. De vrouw beweert dat haar baas haar direct een berisping wilde geven, de baas zegt dat hij hoor en wederhoor wilde toepassen. De vrouw zegt dat hij haar verbood bij de vergadering te zijn, de baas ontkent dat.

Ziekmelding

Het resulteerde in elk geval in een ziekmelding van de vrouw. Maar de bedrijfsarts die haar twee keer sprak, vindt dat ze niet ziek is en dat het conflict via mediation moet worden opgelost. Haar behandelend psycholoog denkt echter dat ze daar nog niet aan toe is. En dus weigert de vrouw ieder gesprek: ze wil eerst een bevestiging via een extern deskundigenoordeel dat ze echt ziek is.

Quo Vadis is er nu klaar mee. Omdat er op deze manier geen oplossing gevonden kan worden, is gevraagd om ontbinding van de arbeidsovereenkomst. Rechter Canté probeert de vrouw te laten uitleggen wat nu precies het probleem is. Het vermeende ‘lekken’ heeft uiteindelijk niet geleid tot een berisping, de vrouw is niet officieel beschuldigd en mocht gewoon weer aan het werk. „Ik ben zó aangetast in het wezen van mijn werk, ik voel me zó geschaad in mijn integriteit”, zegt de vrouw geëmotioneerd. Canté vat samen: „U vertrouwt uw baas niet meer.” Ze reageert fel: „Nee, hij vertrouwt míj niet meer!”

Schikking zit er niet in

Canté begrijpt dat een eventuele schikking er niet inzit. Partijen proberen het nog wel even, op de gang, maar het leidt tot niets. Een week later komt de kantonrechter met een uitspraak. Die is niet mis te verstaan: de rechter noemt de opstelling van de vrouw „ronduit weerspannig.” „Zij heeft ten onrechte dadelijk en vervolgens onveranderlijk de leidinggevende, die slechts de brenger was van het bericht dat hem door een derde was meegedeeld, als een haar bedreigende tegenstander beschouwd en behandeld.”

De ontbinding wordt toegewezen; de ontslagvergoeding die ze heeft geëist kan volgens Canté niet hoger zijn dan 35.000 euro, in plaats van de 105.000 euro die ze zelf had geëist. Maar die 35 mille krijgt ze alleen als blijkt dat ze geen recht heeft op de verlengde werkloosheidsuitkering die deel uitmaakt van haar cao. Volgens Quo Vadis heeft ze daar recht op en dat kost de stichting al een ton. De advocaat van de vrouw was niet op de hoogte van die regeling, wat hem tijdens de zitting op een stevig standje van de rechter kwam te staan. Canté oordeelt in zijn vonnis dat de regeling, als die inderdaad van toepassing is, voldoende ontslagvergoeding biedt aan de vrouw.

Foto: Thinkstock