Nieuws Actueel

Werklozen, houd moed!

Van onze redactie 15 maart 2015

Image 4804541

Als de overheid het niet kan, moet je het zelf maar doen. Zonder dat het ooit de bedoeling was, heeft hun eigen werkloosheid in elk geval twee mensen op het spoor gezet om anderen te helpen de moed erin te houden.

Pieter Vermeer (29) uit Utrecht heeft zelfs een baan overgehouden aan zijn initiatief. Zijn stichting DeBroekriem is zó succesvol, dat er inmiddels 3e mensen in dienst zijn, van wie Pieter er dus één is. André Oomen (52) uit Eindhoven timmert volop aan de weg met zijn theatervoorstelling; van 16 tot en met 20 maart mag hij acte de présence geven tijdens het festival Geluk voor Eindhoven.

Uitzichtloos Zowel Vermeer als Oomen weet hoe uitzichtloos alles kan lijken wanneer je werkloos raakt. Hoe alleen je je kunt voelen. Vermeer: "Ik zat thuis en verveelde me kapot. Het UWV kon niets voor me doen. Ik was niet welkom op bijeenkomsten of gesprekken. Ik was, zoals dat heet, zelfredzaam." Oomen: "Ik kwam in actie toen ik merkte dat zelfs het UWV moedeloos werd van al die voorbijtrekkende werklozen."

Vermeer kon destijds niet bevroeden dat zijn volgende stap hem tot een complete carrièreswitch zou brengen. De architect nodigde 2 werkloze vrienden uit om wekelijks samen koffie te drinken en elkaar te helpen met solliciteren. "Het was gezellig, je kwam weer eens de deur uit en je had een stok achter de deur om echt aan de slag te gaan. We lieten elkaar onze brieven lezen, gaven elkaar tips over vacatures, dat soort dingen."

75 euro Langzamerhand breidde het clubje zich uit, kwam er eens iemand een praatje houden en ontstond eenzelfde groepje in Amsterdam. En nu, 2 jaar verder, is daar DeBroekriem: een landelijk netwerk van regionale en lokale kringen, waarin werklozen elkaar een hart onder de riem steken. Er zijn lezingen en workshops, sollicitatietrainingen, netwerkbijeenkomsten en wat dies meer zij. Iedereen die wil meedoen, is welkom. Wie een baan krijgt en weer vertrekt, wordt gevraagd wat geld in de pot te stoppen: gemiddeld geven mensen 75 euro.

"Wat DeBroekriem zo succesvol maakt, is dat je mensen treft die in dezelfde situatie zitten als jij", vertelt Vermeer. "Solliciteren is in 2015 wel wat meer dan een paar brieven schrijven. Je moet netwerken. Maar dat vinden veel mensen lastig. Bij ons krijg je dat op een simpele manier onder de knie. Je gaat naar zo'n bijeenkomst, raakt aan de klets met de werkzoekende die naast je zit en merkt: zo moeilijk is het helemaal niet om een praatje te maken met vreemden. Intussen ga je als vanzelf ook nadenken over de vraag: 'wat wil ik nou eigenlijk met mijn loopbaan?'"

Ook fijn: "Je komt niet terecht in een raar anoniem clubje wanhopige mensen. Er hangt een goede vibe."

Andere rol Die gedachte past precies in het straatje van André Oomen. Hij is van oorsprong biologieleraar, maar was grotendeels werkzaam in de bouw en belandde vorig jaar in de WW. "Ik heb een broertje dood aan mensen die gaan zitten huilen omdat ze terug willen naar hun oude werk. Realiseer je: dat kan niet altijd. Ga dus een andere rol voor jezelf zoeken."

Oomen werkt die gedachte uit in een theatervoorstelling waarmee hij wil gaan optreden bij sociale diensten, opleidingen en bedrijven. Hoofd, hart en ballen heet de show. Het zijn de tandwielen van ieders bestaan: rede, liefde en lef. En ze zijn verbonden met een soort fietsketting. Loopt het ene tandwiel vast, dan gebeurt dat met de andere twee ook.

"Ik wil duidelijk maken dat werk niet zaligmakend is. Je vervult in je leven verschillende rollen. Ook die van opvoeder, sporter of minnaar bijvoorbeeld. Waar het uiteindelijk om gaat, is dat je gelukkig bent. En die dure auto draagt daar veel minder aan bij dan je misschien wel denkt."

Oomen noemt zijn verhaal wel degelijk een stimulans om werk te zoeken. "Als je jezelf kunt zijn, ben je veel gelukkiger. En gelukkige mensen zijn productiever. Het past allemaal in elkaar."

Levensverhaal De kracht van zijn show vindt Oomen zelf, is dat hij zijn theorie uit de doeken doet aan de hand van zijn eigen levensverhaal. "Ik ben een simpele jongen en ik vertel het dus ook simpel. Ingewikkelde verhalen zijn er al zo veel. Ik heb talloze fouten gemaakt. De grootste is wel dat ik altijd meteen zeg wat ik denk. Ook tegen bazen. Als je dat doet, kom je vaak in de problemen. Maar ik laat me niet gek maken. Je kunt op veel verschillende manieren gelukkig zijn. Ik ben blij dat ik leef."

www.debroekriem.nlwww.o2-men.nl