Nieuws Actueel

'Zonder de husky hebben ijsberen vrij spel'

Van onze redactie 5 mei 2015

Image 4903312

Op de eerste luchtfoto's van de plek waar Marc Cornelissen en Philip de Roo zijn verdronken, was hij al te zien: de husky Kimnik, de metgezel die de ijsberen uit de buurt moest houden van beide poolreizigers. Kimnik leefde nog wel en werd afgelopen zaterdag tot opluchting van dierenliefhebbers, weggelokt van de rampplek en gered. Maar Wilco van Rooijen, vriend en contactpersoon van de twee nog altijd vermiste poolreizigers, betwijfelt of Kimniks 'redding' een goede zaak is. ,,Volgens de eigenaar had hij het nog weken uitgehouden,'' zegt Van Rooijen. ,,Die hond is speciaal meegegaan om de ijsberen op afstand te houden. De plek waar Marc en Philip nog onder het ijs zouden kunnen liggen werd tenminste nog beschermd. Nu hebben de ijsberen vrij spel.''EtenVan Rooijen is niet zozeer bevreesd dat de ijsberen de lichamen zullen vinden, maar wel dat ze de aanwijzingen naar wat er gebeurd kan zijn, uitwissen. Op de plek van de twee wakken waar Cornelissen en De Roo zijn verdronken, liggen nog de twee sledes van beide mannen.

,,Ik wil niet direct zeggen dat ijsberen op de lichamen afgaan, als die daar nog zijn, maar ze gaan wel snuffelen in die spullen,'' zegt Van Rooijen. ,,Ze gaan dat uit elkaar trekken, meeslepen, die beesten zijn gewoon op zoek naar eten. Dat maakt de mogelijkheden voor ons om ooit exact te kunnen achterhalen wat er is misgegaan, alleen maar kleiner natuurlijk.''Marc Cornelissen en Philip de Roo verdwenen een week geleden tijdens een tocht waarbij ze de staat van het moeilijk toegankelijke ijsgebied in kaart wilden brengen. De Canadese autoriteiten gaan er vanuit dat ze door verraderlijk dun ijs zijn gezakt en verdronken. Op luchtfoto's zijn hun sledes gelokaliseerd en was de husky Kimnik te zien.

KilometersBergingswerkers hebben de onheilsplek nog altijd niet kunnen bereiken vanwege slecht weer. Volgens fysisch oceanograaf Hendrik van Aken kunnen de lichamen door de stroming na een week al minstens tien kilometer ver weg zijn, áls ze onder het ijs zijn gekomen. ,,Gemiddeld genomen, over een lange periode, gaat de stroming oostwaarts, maar in zo'n korte periode kunnen ze nog alle kanten opgedreven zijn,'' aldus Van Aken. ,,In een straal van tientallen kilometers rond de wakken kunnen ze nu overal liggen.''