Nieuws Financiën

'Ik hoop dat zij straks ook die passie heeft'

De droom van Rob Lunenburg? Dat zijn kleine meid ooit de familiezaak in Loosbroek wil overnemen. "Ik hoop dat zij straks ook die passie heeft die ik altijd voor mijn bedrijf had. Want het is zó mooi."

Maarten van den Hurk | Foto: Jeroen Appels/Van Assendelft 30 november 2015

Uitgaanslevendisco1065

De droom van Rob Lunenburg? Dat zijn kleine meid ooit de familiezaak in Loosbroek wil overnemen. "Want het is zó mooi", vertelt de 36-jarige eigenaar van uitgaanspaleis Lunenburg in het Brabants Dagblad.

Bijna was hij verkozen tot ondernemer van het jaar in Bernheze. Rob Lunenburg kan ermee leven dat die hoogste eer vorige week net aan zijn neus voorbijging. "Volgende keer beter", reageert de 36-jarige baas van het laatste grote uitgaanspaleis in de regio met een mix van enthousiasme en realiteitszin. Want: de zaken gaan (weer) goed in Loosbroek.

Dansavond voor PolenEn zeg niet dat dat zeker komt door de bijna wekelijkse dansavond voor Polen. "Dat is gewoon niet waar!", reageert Lunenburg. "Die avonden - die trouwens hartstikke leuk zijn; als je daar achter de bar staat krijg je nog aan de lopende band 'dank u wel' te horen - zorgden hier vorig jaar voor 30 procent van de omzet. Nu komt dat tussen de 20 en 25 procent. Niet omdat het met de Polenavonden minder gaat. Maar de rest stijgt."

Die rest is een bonte optelsom van school-, bedrijfs-, tiener- en themafeesten. De baas van Lunenburg Events & More, met 63 man personeel, vertelt er graag ov er. Hij was eigenhandig buisleidingen voor sterke drank aan het monteren boven een te verbouwen bar. "Dit doe ik het liefst, technische dingen in elkaar zetten." Maar in het pluche van de directiekamer zit hij ook op zijn gemak. Kale kop, 1 meter 91 lang, slank, open gezicht met aldoor een lach. Rob is een vlotte prater.

Als zoon van de baas ben jij hier natuurlijk altijd al de bink geweest?

"Helemaal niet, daar heb ik nooit te koop mee gelopen. Ik ben op mijn vijftiende begonnen in de garderobetent. Ik was dik en eigenlijk best verlegen toen, in elk geval geen prater. Maar dat leer je hier wel. Als je een hele avond bij een groep komt om lege glazen op te halen, dan willen ze ook een keer een praatje met je maken. Ik zie dat ook bij personeel. Jongeren zijn verlegen als ze beginnen, maar gaan heel anders weg. Je leert hier dat de kaas niet van je brood gegeten mag worden."

Rob is de vierde generatie aan het roer van het familiebedrijf. Ruim 103 jaar historie vat hij handzaam samen. Overgrootvader Willemke begon een dorpscafé, opa Marinus zette er een danszaal bij, vader Willy begon in 1974 de disco waarmee de Lunenburg heel groot werd. Rob zelf verlegde de koers naar feesten en evenementen.

In de discojaren was dit met bladen vol bier en bussen vol bezoekers vast een gouden tent. En nu?

"Zeker voor de branche waar we in zitten, is het nog steeds een gouden tent. Ik denk dat zoals het nu gaat - en daar hebben we met al het personeel keihard voor gewerkt - onze omzet niet te verhogen is. Het gaat wel anders nu. Mensen staan niet meer vanzelf voor de deur zoals in die discotheekjaren. Je moet nu zorgen dat er iets te doen is en dat mensen het weten."

Rob trekt voor één keer tijdens het gesprek zijn mobieltje tevoorschijn. Hij tovert een filmpje met een zowat blote meid op een tractor op het schermpje. Het blijkt de oproep voor Høken en Hakselen, een op de maïsoogst inspelend plattelandsfeest waarvoor Lunenburg onlangs zo goed als vol stroomde.

Een beetje plat, zo'n filmpje...

"Bij mijn moeder moet ik er ook niet mee aankomen. Maar moet je voorstellen wat er gebeurt als een boer het binnenkrijgt via WhatsApp. Die stuurt het meteen door naar zijn vrienden. Dit filmpje is in totaal meer dan een miljoen keer bekeken. En wij hadden 1.700 man binnen. Daar zaten er 25 bij uit Den Helder en Groningen, en een paar honderd uit de buurt van Breda. Nou, ik vind het een aardige afstand om dan hier op stap te gaan. Dat filmpje is inderdaad gewoon heel plat. Maar het heeft wél gewerkt."

Jij hebt een dochter van 5. Zou je het mooi vinden als zij je ooit opvolgt?

"Dat zou wel mijn droom zijn. Dat zou ik heel mooi vinden, maar ik leg het haar niet op. Ik ben ook nooit verplicht om het over te nemen. Maar ik vond het zó mooi. Ik hoop dat zij straks ook die passie heeft die ik altijd voor mijn bedrijf had."

Wat is er dan zo leuk aan het leiden van zo'n grote uitgaanstent?

"Het erbij zijn alleen al! Ik heb zo ongelooflijk veel mooie dingen meegemaakt hier, dat wil je niet weten! Ook minder leuke dingen hoor, de vechtpartijen blijven je altijd bij. Maar wat je allemaal ziet: van vrijende stelletjes op de toiletten tot mensen die aan het eind van de avond niet weg willen, roepen dat je ze met de brandslang naar buiten moet spuiten en daar dan ook echt op wachten en kletsnat de vrieskou in gaan. Over zulke dingen heb je het iedere week wel met het personeel, na afloop in de kantine."

Je nam de leiding over in 2006. Dat was een slechte tijd, toch?

"Ik heb ook steeds andere plannen in mijn hoofd gehad. Want ik ben wel een realist, je moet niet ten koste van alles het familiebedrijf willen voortzetten. Ik zat toen echt te denken aan een bedrijf in beveiligingstechniek. Camerasystemen aanleggen en zo."

Wat zou er dan op deze locatie midden in Loosbroek gebeurd zijn?

"Woningbouw. Iets anders kan ik niet bedenken. Mensen moeten een reden hebben om hier te komen..."

Waarom is Lunenburg eigenlijk altijd in dit kleine dorp blijven zitten?

"We zijn wel eens bezig geweest met verhuizing. Daar waren serieuze plannen voor, in 2001. Vooral Oss wilde ons graag hebben. Ook Uden, Veghel en Den Bosch hadden interesse. We hebben het niet gedaan omdat je dan toch naar een bank zou moeten voor geld. Daarmee zet je veel op het spel, terwijl we hier alles van onszelf hadden. Het ging ons nog goed in die tijd, maar elders in het land zagen we al discotheken wegvallen. We hebben gelukkig besloten om maar eens te blijven. Dat is een goede keuze geweest."