Nieuws Marketing

Bikken on a budget

Frank Balkenende 31 december 2015

Brasserieietsanders1065

Na de feestdagen is de portemonnee leeg. We zoeken een budgetmenu en belanden in Wemeldinge.

Brasserie Iets Anders aan de Westelijke Kanaalweg adverteert met een driegangenmenu à 18,95 euro. Kun je nog kwaliteit bieden voor zo'n bodemprijs? Dat zoeken we proevenderwijs uit.

Als we patronne Karola de Bruin op de vrouw af vragen of een fatsoenlijk menu voor zo'n prijs nog wel haalbaar is, lacht ze veelbetekenend. "Twee jaar terug zijn we begonnen met drie gangen voor 14,95 euro. We moesten wel, want het bezoek liep sterk terug. Er zitten veel restaurants in Wemeldinge. In de winter strijden die om klanten uit de regio. Dan moet je 'iets anders' doen."

Karola en haar man, chef-kok Richard de Bruin, schudden de ouwe sok leeg en investeerden in een retouche van het interieur. Die investering betaalde zich in combinatie met het prijsvechtersmenu uit.

Richard: "We hebben veel klanten uit de regio. Het zit altijd goed vol. We hebben liever veel dan geen mensen in de zaak. We nemen daarvoor genoegen met iets minder marge. Per week proberen we zo voor een lage prijs toch een prima menu op tafel te zetten. We hebben daarmee een gat in de markt gevonden. Je moet voor zo'n scherp geprijsd menu wel selectief inkopen en goede afspraken maken met je leveranciers."

De menuprijs is na een tussenstap (naar 16,95 euro) opgetrokken naar 18,95 euro. We begrijpen het, gezien de twee man/vrouw personeel die in de zaak rondlopen. "Je krijgt ook wel opmerkingen. Twee oudere dames klaagden dat we plots twee euro meer vroegen. Tja..."

De locatie van Iets Anders roept jeugdherinneringen op. Vroeger zat hier Micha, een snackbar annex dorpsdisco. Waar eens glitterbollen draaiden op de beats van Donna Summer, huist nu een keurige brasserie, die inpandig is verbonden met het cafetaria van Iets Anders. We zien tafels van licht hout, fatsoenlijke bruine stoelen en een druk turquoise/ lichtbruin behangetje. Achterin wacht een biljart op speelminuten. Alleen de bar komt vertrouwd over. Die staat op dezelfde plek als toen.

We krijgen een tafel voor twee onder felle spots, terwijl je aan de lange wand van het etablissment juist zit te schemeren. Het licht is hier oneerlijk verdeeld. Mijn tafeldame grapt dat het verhoor zo meteen begint. En ja, daar is Peter, een New Yorker die in Wemeldinge als ober emplooi heeft gevonden. We bestellen een glas witte huiswijn, een Chileense chardonnay (3,50 euro). "Coming up, and if you want anything, just call me!" En weg stuift Peter. Zo zie je hem de hele avond langsrazen, als lag er een Corvette-motor in.

Als we goedkeurend van de chardonnay nippen, arriveert een amuse van het huis: een lekkere, beetgare scampi met wat salade in een plastic kubusje.

Kort daarna zet Peter de eerste gang neer. Een leuk gedresseerde salade van kip met perziken met een milde kerriesaus. Mijn tafeldame zoekt naar missers in de malse en sappige compositie, maar die zijn er niet. Zo moet ik bekennen dat mijn vissoep, geserveerd in een mintgroen pannetje, zwemt in de vis, garnalen en mosseltjes. Het soepje is smaakvol. Van ons mag er nog best een snufje peper extra in. Iets Anders serveert er een bruine boterhamzak met vier broodjes en - helaas - knoflookboter bij. Die ook nog erg lokerig is en laat ik daar nou allergisch voor zijn. Kunnen zij niet weten, maar wij prefereren gewone roomboter.

Nadat we Peter andermaal bijna uit de bocht zien vliegen, verschijnt de assiette van kabeljauw, zalm en baars met hollandaisesaus voor de neus van mijn disgenote. Een groot, vol bord met drie flinke stukken gebakken vis, twee groene asperges, worteltjes, een krokantje en een gulle schep saus. Het is... gewoon lekker. De vis is mooi gegaard, als ook de asperges die nog beet hebben. De zware saus is zacht en romig. We proeven een hint van mosterd.

Mijn ribeye - er is netjes gevraagd hoe ik hem wil hebben - is medium-rare gebakken. Met goedwerkende peper- en zeezoutmolens op onze tafel vijzel ik die nog wat op. Een fijn stuk, mals vlees, dat wordt geflankeerd door sperzieboontjes en champignons. De zurige bearnaisesaus is dik en machtig. Persoonlijk vind ik die geen bijster geslaagde partner voor de ribeye, maar dat is misschien een kwestie van smaak. De rode wijn (Chileense blend, 3,50 euro) is lekker vol.

Als dessert verorberen we beiden warme amarene kersen met een bolletje kaneelijs en een toef slagroom. De kersen komen vrijwel zeker uit een potje, maar voor deze prijs is dit een net slotakkoord.

Na een bovenbeste espresso pinnen we 52,60 euro, wat inclusief drie glazen wijn, een bruiswatertje en de koffie is. Dat is 'heel veul voor heul weinig'. Bijna beschamend weinig voor deze kwaliteit. Lekker eten voor een Aldi-prijsje, dat is weer eens 'iets anders'. Met een flinke fooi kopen we onze gêne af. Die mensen willen ook wel eens met vakantie.

Brasserie Iets AndersPrijs-Kwaliteit: ****

Het is ongelooflijk maar waar: voor 18,95 euro serveert Iets Anders een smakelijk menu. Vis en vlees zijn van prima kwaliteit en dat tegen een Aldi-prijsje.

Entourage: ***

Keurige brasserie met goede stoelen. Verlichting kan beter. Het behang is een beetje archaïsch.

Bediening: ****

Hartelijk, attent en mede dankzij ober Peter razendsnel.

Conclusie: ****

Kwaliteit voor weinig. Ideaal restaurant voor gezinnen.