Nieuws Marketing

Bureau MORBidee in Hengelo maakt de dood bespreekbaar

Het leven is een film met een onvermijdelijk einde. Een ontknoping waar velen liever niet aan denken. Schrijver Rob Bruntink (48) heeft een bijzondere kijk op het verloop van ons leven. "De dood boeit me, ik voel me er prettig bij. Het brengt me dichtbij de essentie."

Van onze redactie 23 december 2015

Rob Bruntink en Mariska Overman Lars Smook

Een gevoel dat Bruntink graag met anderen deelt. Zijn Bureau MORBidee maakt de dood bespreekbaar, door ludieke producten en diensten te bedenken. Voor zorg, uitvaart, welzijn en particulieren. Van kinderlijk eenvoudige spellen tot spraakmakende Death Cafés. Dit alles doet de Hengeloër samen met partner Mariska Overman (45) die zijn bijzondere kijk op het leven deelt. "Aandacht geven aan de dood gaat vooral over het leven", zegt ze. "Morgen kan zomaar het einde zijn. Als je nu doodgaat heeft je leven dan zin gehad? Door mezelf die vraag te stellen, leef ik een intenser leven."

Doodgewoon De zelfbenoemde doodologen zijn geen grijze muizen, maar kleurrijke types die midden in het leven staan. Hoofdrolspelers in hun eigen film. De grappen en grollen wisselen elkaar in rap tempo af. De dood is hier in huis echt doodgewoon. "We zijn heel levendig en zeker niet depressief", verzekert Bruntink met een brede glimlach. De dood is allesbehalve plezierig, maar we moeten er volgens het openhartige stel wel over praten. De schrijver publiceerde in samenwerking met Vrijwillige Palliatieve Terminale Zorg Nederland onlangs zijn boekje Over de dood gesproken. Wat is de verhouding tussen leven en dood? Bestaat de hemel? Is er een ziel? Vragen waar we volgens Bruntink te laat over nadenken.

Praters Hij schrijft al twintig jaar over niets anders dan het levenseinde. In de palliatieve zorg wordt er volgens de kenner veel gepraat, maar weinig gedaan. "Ziekenhuisgroep Twente is bijvoorbeeld goed bezig en heeft veel palliatieve teams. Maar dan zijn er wel artsen nodig die de hulp van deze teams aan willen nemen. 'Ik heb niet al die jaren gestudeerd om iemands hand vast te houden', hoor ik artsen wel eens zeggen. Veel artsen zijn geen goede praters. Onbewust ontnemen ze mensen daardoor de kans goed afscheid te nemen."

Levensvragen En toch is er steeds meer oog voor de laatste scene. Overman: "Liefde voor Later, Over Mijn Lijk... Zelfs op televisie wordt steeds meer over de dood gesproken." Dit valt volgens de theologe samen met de trend om permanent gelukkig te willen zijn. Is dat niet tegenstrijdig? "Aandacht geven aan de dood gaat over het leven. Net als geluk. Door tegenslagen in het leven, waarderen we geluk. Maar de voortdurende zoektocht naar geluk leidt tot frustratie." Ging je al eens bijna dood van geluk? Waar heb je spijt van? Wie mis je? "Allemaal levensvragen uit onze kaartspellen die je aan het denken zetten. Niemand zegt op z'n sterfbed had ik maar meer selfies gemaakt", zegt Overman gekscherend.Passie Op de vraag of ze nooit moe worden van de dood, volgt een diepe zucht. "Ik wel", zegt Overman eerlijk. "Een blog over een willekeurig dieet wordt duizend keer gelezen. Mijn blog over de dood honderd keer." Je verdient geen gouden bergen met spellen, boeken en lezingen over de dood. "Maar dit is wel onze passie."

Een rustgevend gevoel Het boekje van Bruntink is net op de markt en de doodologen werken aan een collectie ansichtkaarten voor ongeneeslijk zieken. "Mensen weten soms niet meer wat ze tegen een zieke bekende moeten zeggen. Een kaartje is altijd goed." Maar Bruntink en Overman praten liever over het leven, over geluk en de onvermijdelijke dood. Als ze morgen omvallen, is het dan goed? "Voor ons wel", klinkt er eensgezind. "En dat is een heel rustgevend gevoel."

Foto: Lars Smook