Nieuws Marketing

Ondernemer op verkeerde tijd, verkeerde plek

Hans van den Ham | Foto: Erik van 't Woud 31 december 2015

Ondernemerparijsverkeerdetijdverkeerdeplek1065

De Utrechtse Ondernemer Joris Visser (41) opende in 2015 twee nieuwe horecabedrijven, onder andere op de Pier in Scheveningen. Op vrijdag 13 november was hij op de verkeerde tijd op de verkeerde plek: Parijs. "Maar zelfs zoiets ergs als een aanslag heeft iets positiefs opgeleverd", vertelt Visser in een interview met het AD.

Wat was de mooiste gebeurtenis van het jaar?

"Er zijn heel veel mooie gebeurtenissen geweest. Zakelijk gezien, was dat toch de opening van twee nieuwe horecabedrijven. Speck op het Ledig Erf, waar de renners van de Tour pal langs reden, en de derde Pickles Burgers & Wines op de Pier in Scheveningen. Ik heb nu vijf zaken en het blijft leuk om naar de start van een nieuwe vestiging toe te werken.''

Wat was het dieptepunt?"De aanslagen in Parijs. Ik was op vrijdag de dertiende met drie vrienden uit de horeca naar Parijs afgereisd om inspiratie op te doen. Dat doen we vaker, ook in London of New York. Maar voor inspiratie hebben we deze keer geen tijd gehad. We hadden even het restaurant Marie Celeste bekeken, waren op weg naar de bekende wijnbar Septime, toen we langs restaurant La Belle Équipe in de Rue de Charonne liepen. Klein, dynamisch en gezellig met jong, internationaal publiek. We lasten een tussenstop in en namen plaats op het terras." "We waren net aan de tweede fles wijn begonnen, toen een auto stopte en het knallen begon. Net als de anderen wierp ik me op de grond en probeerde me te verbergen achter een deur in een verder glazen pui. Niet echt iets dat kogels tegenhoudt. Rik had pech en werd geraakt in zijn been en door een schampschot aan zijn borst. Anderen probeerden door de deuropening weg te komen en werden doodgeschoten. De lichamen stapelden zich naast me op. Toen het voorbij was, hebben we daar ruim twee uur moeten wachten tot Rik naar het ziekenhuis kon. Ik heb nog geholpen om dode mensen naar buiten te tillen. Dat hakt erin. Van de twintig mensen op het terras zijn er die avond veertien overleden. We hebben ongelooflijke mazzel gehad. Elke dag komen die vreselijke momenten, die misschien anderhalve minuut hebben geduurd, wel een keer voorbij. Maar ik lig 's er nachts niet van wakker en heb mijn leven weer opgepakt.''

Was 2015 een goed jaar voor de liefde?

"Ik vind van wel. Het gezin klopt, dat is fijn en liefdevol. Mijn meisje groeit op, ze beseft meer. En Esther en ik zijn lang genoeg bij elkaar om nog erg gelukkig te zijn met elkaar.''

Wat was het belangrijkste nieuws?

"Toch die aanslag in Parijs. Ik ben daar zoveel mee bezig geweest. Heel gek dat je voor je vak ergens wat gaat bekijken en dan opeens onderdeel wordt van het wereldnieuws. Al die hectiek bij het restaurant en in het ziekenhuis rond Rik. Honderden cameraploegen die proberen de overlevenden voor de camera te krijgen. Ook wij werden gebeld, onder meer door de redactie van Pauw. Maar we zagen de meerwaarde van een tv-optreden niet. Wat heeft dat voor zin? We wilden ook niet 'de mannen van de aanslag in Parijs' worden. En al moet het geen wedstrijdje wie-heeft-het-meeste-meegemaakt worden, wat in de Bataclan is gebeurd, was van een heel andere orde.''

Heeft dit jaar ook verdriet gebracht?

"Dat is erg meegevallen. Vervelende dingen, maar geen echt groot verdriet. In relativeren was ik trouwens al behoorlijk goed, en dat is door Parijs alleen maar sterker geworden. En kleine dingen, zoals mijn dochter naar bed brengen, zijn alleen maar waardevoller geworden.''

Was er een moment dat u heel hard heeft staan juichen?

,,Toen onze foodtruck werd uitgeroepen tot mooiste van Nederland. De prijs was uitgeschreven door de zender 24Kitchen, er kon op ons gestemd worden, de vakjury hakte de knoop door. Die foodtruck is een omgebouwde Mercedes vrachtauto uit 1976. Op het dak worden de burgers gegrild, met een lift zakken ze daarna de bus in om te worden opgemaakt en verkocht. Hij is van heinde en verre al te zien. Leuk zo'n auto, maar erg arbeidsintensief en dus is er moeilijk geld mee te verdienen.''

Hoe is het met uw gezondheid?

"Sinds mijn twaalfde heb ik diabetes 1 en moet ik insuline spuiten. Net als 80.000 andere Nederlanders, terwijl ruim 750.000 landgenoten diabetes 2 hebben. Mijn variant betekent dat ik al 30 jaar medicijnen gebruik. Dat gaat steeds moeilijker. Diabetes 1 is een sluipmoordenaar die steeds een lichaamsdeel van je onder vuur neemt. Maar het gaat goed met me. Ik ga niet bij de pakken neerzitten. Het geeft me zelfs extra motivatie. Misschien heb ik daarom wel vijf restaurants.''

Wat heeft u dit jaar boos gemaakt?

"Ik ben niet zo snel kwaad. Het kan gebeuren door het politieke klimaat, waarbij we vooral elkaar de schuld geven. Of van bureaucratische richtlijnen waardoor dingen onnodig lang duren. Neem Station Vaartsche Rijn, dat er spic en span bijligt. Dat zou al vijf jaar open zijn, maar iemand houdt alles tegen. Ongelooflijk. Ja, dat heeft gevolgen voor mijn restaurant op de Oosterkade.''

Waarin was u teleurgesteld?

"Dat Utrecht nog steeds geen Michelinster heeft. Restaurant Podium verdient er een, Karel V moet hem terugkrijgen. Ik ben niet zo'n Michelinster-eter, maar ken de jongens van beide restaurants en kan hun werk waarderen. Eigenlijk is Utrecht altijd middenmoot geweest. Voor de stad zou het leuk zijn als er één of meer restaurants een ster krijgen, in gesprekken is het altijd een issue. Het wordt gezien als een beloning voor de culinaire cultuur in de stad.''

Heeft u nog iets geleerd dit jaar?

"Je kunt veel bereiken als je er echt in gelooft. Je moet je niet laten kisten door ziekte of zelfs zo'n gebeurtenis in Parijs. Elke tegenslag is te overwinnen. En: niet bang zijn om te falen, keuzes maken.''

Gaat u volgend jaar iets totaal anders doen?

"Niet veel. Ik zal weer zaken openen in nieuwe steden. Verder gaan we met z'n vieren binnenkort weer naar Parijs om de kwestie therapeutisch af te sluiten. Ook ga ik proberen iets strakker naar de signalen van mijn lichaam te luisteren. Dus niet te veel de kroeg in. Maar dat deed ik al niet meer. Ja, dat mag je bij Esther navragen.''

Samenvattend: wat was het voor een jaar?

"Een mooi jaar vanaf het begin, met een knallend eind. Maar zelfs iets ergs als die aanslag heeft iets positiefs opgeleverd. Ik heb erna van familie en vrienden heel veel liefde ontvangen. Ik zal dit jaar niet snel vergeten."