Nieuws Leiderschap

Emile Ratelband: 'Geld, daar schijt ik op'

Dé Nederlandse positiviteitsgoeroe van de jaren ’90 zoekt tegenwoordig zijn heil in seminars in China en schansspringen voor SBS6. Ondertussen bijt hij van zich af als verdachte in een rechtszaak onder leiding van ‘die klootzak van een Koos Plooij’ als officier van justitie. Of het succes van Emile Ratelband (Arnhem, 1949) over zijn top is? ‘Ik hoef niet te sterven als miljonair. Geld, daar schijt ik op’.

Bram de Vrind 19 februari 2013

Emileratelband

Het jongste avontuur van Emile Ratelband is vanaf vrijdag op de buis. Op zijn 64ste levensjaar waagt hij zich aan schansspringen in het tv-programma Vliegende Hollanders: Sterren van de Schans op SBS 6. Het is het zoveelste tv-programma waaraan de positiviteitsgoeroe deelneemt. Een snak naar aandacht noemt hij dat niet. 'Ik wil altijd mijn grenzen verleggen. Je moet alles aanpakken, want je kunt ervan leren.'

Hete kolen

Ondertussen zoekt hij als positiviteitsgoeroe zijn heil in het buitenland, want zakelijk gaat het minder goed met de man die managend Nederland in de jaren 90 over hete kolen liet lopen. Als oorzaak wijst hij een slepende rechtszaak aan, waarin hij ervan wordt verdacht dat hij in 2009 de opdracht heeft gegeven om zijn villa in Huissen in brand te steken, om er een antikraakwacht uit te krijgen.' Allemaal lariekoek, bijt de Arnhemmer van zich af. 'Koos Plooij is een hond en Fred Teeven is een hond.'

Tegeltjeswijsheden verboden: je succesformule in twee zinnen.

‘Succes wordt je gegeven omdat jij dat mag doen wat bij je past. En dus ben je succesvol!’

Leg uit.

‘Alleen als je doet wat bij je past, word je echt succesvol. Er zijn veel mensen die succes hadden, maar toch zelfmoord pleegden. Je moet geen specifieke baan kiezen omdat je ouders dat willen. Een talent krijg je en dat moet je uitbuiten. Wibi Soerjadi had voor zijn elfde nog nooit piano gespeeld en heeft het helemaal zelf ontdekt.’

Je werd positiviteitsgoeroe na een debacle met poffertjesbakken in Canada. Hoe is dat precies gelopen?

'Ik dacht een klapper te maken met een poffertjeskraam op de Wereldtentoonstelling van 1986 in Vancouver, maar dat liep finaal mis. Vervolgens ben ik platzak met mijn gezin naar Californië in de VS gereden. We stopten onderweg om poffertjes te verkopen en van de opbrengst kochten we benzine. Eenmaal daar aangekomen kocht ik het boek Unlimited Power van Anthony Robbins. Hij is één van de roergangers van het Neurolinguïstisch Programmeren. Dat is een techniek om je hersenen zo te sturen dat je in het leven bereikt wat je wilt. Ik wil = ik kan! Ik ging naar een seminar van Robbins en zei binnen 10 minuten tegen mijn vrouw: “Dit ga ik in Europa doen”.’

Succes komt met vallen en opstaan?

‘Je weet nooit hoe het loopt. Een onderneming kun je starten met een businessplan, maar daar komt helemaal geen kloot van terecht. Rolschaatsen leer je ook niet uit het boekje.’

Je liet als publiciteitsstunt een vliegtuigje crashen in het Binnenhof en deed mee aan talloze tv-programma’s, zoals Vliegende Hollanders: Sterren van de Schans, dat vrijdag start op SBS 6. Snak jij naar aandacht?

"Nee, nee, nee! En als jij een seminar van mij volgt, weet je precies waarom. Je moet altijd je grenzen verleggen. Mijn vrouw Moon vond me te oud voor het schansspringen. Ik heb tegen haar gezegd dat ze dan maar beter met een saaie ambtenaar kan trouwen.’

In de bladen lezen we over je relatieperikelen. Waarom leg je je privéleven op straat?

‘Dat doe ik omdat mensen daarvan leren. Ik ben bewustzijnsverruimer. We gaan allemaal dood, we maken allemaal ruzie. Marco Borsato is ook failliet gegaan, maar daar heeft hij zich mooi uitgeluld. Hij kan mooi zingen, maar je kunt niks van hem leren.’

Je wordt ervan verdacht dat je in 2009 de opdracht hebt gegeven om je villa in Huissen in brand te steken om er een antikraakwacht uit te krijgen. Wat vind je van de negatieve publiciteit rond je strafzaak?

‘Ik zal er zelf maar over beginnen: Koos Plooij (officier van justitie in zijn zaak, red) is een hond en Fred Teeven (staatssecretaris van Justitie, red) is een hond. De uitspraak in mijn zaak is eind april en dan zullen we eens kijken of het niet een beetje overtrokken is om iemand hiervoor drie dagen vast te laten zitten. Er is niks veranderd sinds 1940-45.’

Dit raakt je.

‘Natuurlijk! Ik ben onschuldig, maar de meeste mensen denken: waar rook is, is vuur. Het maakt mij niks uit als jij een kutstuk over mij schrijft. Maar zulk groot onrecht raakt mij wel.’

Toch is er een kroongetuige die je aanwijst als opdrachtgever voor de brandstichting.

‘Een kroongetuige, dat is iemand die geld of strafkorting van justitie krijgt in ruil om er iemand bij te lappen. Dat noemden ze vroeger een verklikker. Toen kreeg je een klap voor je harsens als je dat deed. Die kroongetuige zegt: “Ik heb via via gehoord dat Ratelband schijnbaar betrokken is geweest bij de poging van het in brand steken van zijn eigen huis”.’‘Als ik nou zeg: “Ik heb via via gehoord dat de interviewer een pedo is die aan vierjarige meisjes zit.” Voel je je dan aangesproken? Nee? Nou dan!’

De Telegraaf meldde dat er een jerrycan met benzine in de woning zou zijn geplaatst. De politie ontdekte dat elektriciteitskabels waren doorgeknipt.

‘Ho ho ho, ben je wel goed bij je hoofd? Er is helemaal geen jerrycan met benzine gevonden, het was een jerrycan met ‘brandbare stof’. En daarbij: ik had helemaal niets te maken met die antikraakwacht. Die zat daar via de firma Ad Hoc. Als ik hem eruit had willen hebben, dan had ik Ad Hoc kunnen bellen en dan was hij er binnen drie maanden uit. Hij heeft tegen de politie gezegd dat het weleens zo zou kúnnen zijn dat Ratelband het gedaan heeft. Maar dat is niets meer dan een vermoeden.’

Welke les heb je hier uit getrokken?

‘Er hoeft maar iets te gebeuren en het is gedaan met je. Als je niet de instelling hebt van: de beuk erin verdomme! Dan val je zo om in het leven. Maar ik laat dat niet gebeuren. Ook niet door zo’n klootzak van een Plooij. Ik ben een vechter. Dat hoort ook bij ondernemen. Ha!’

Je schrijft in je boek Het Geheim in Jezelf dat daadkracht het verschil maakt als je succesvol wilt zijn.

‘Alleen met daadkracht ben je de koopman. We hebben allemaal weleens het gevoel van: dat moet anders. Totdat je verdomme zes maanden later jouw idee in het schap van de Albert Heijn ziet.’‘Ik had begin jaren 90 een Carin in de auto, het eerste navigatiesysteem van Philips. Philips wilde zijn navigatiepoot afstoten, maar ik kon de benodigde 10 miljoen niet bij elkaar krijgen. Later ging iemand anders er mee vandoor.’

Vier van je ondernemingen hebben ruim drie miljoen euro negatief eigen vermogen.

‘Ja, maar die drie miljoen euro schuld hebben ze aan mij. Dat is mijn eigen poen, ik kan het gewoon hebben. Ik heb daarnaast nog zo’n anderhalf miljoen privévermogen.’

Is jouw succes over zijn top?

‘Ik heb toch maar mooi de trend gezet met Neurolinguïstisch Programmeren. Ik heb meer dan 2000 bedrijven gecoacht. En wat is succes? De normale man denkt natuurlijk in omzet. Natuurlijk is die bij mij lager dan in de jaren ‘90. Als ik in China ben, dan spreek ik voor een zaal met meer dan 20.000 mensen. Die raak ik áán, ha! Alleen krijg ik er maar 1000 of 2000 euro voor. Ik wil mensen blij maken. Mijn doel is niet om te sterven als miljonair. Geld, daar schijt ik op.’