Je kent ze wel: rammelend hangen ze met bakjes langs wanden van hoge kantoren. Het ritueel is bij elk raam hetzelfde: soppen, wassen, spoelen en droogtrekken. Glazenwassers zijn dappere vaklui, maar hoelang zijn die capriolen nog nodig om hoogbouw te laten glanzen?
Als het aan Ruud Leeuw (41) en Peter van der Sluis (44) uit Hengelo ligt, blijft de glazenwasser van de toekomst met beide benen op de grond. Bij deze ondernemers doet de washingdrone het werk.
Drone is gebouwd in Hongarije
Sinds een maand hebben ze het apparaat in huis. Gebouwd in Hongarije door een gespecialiseerd bedrijf. Met alle aanvullende apparatuur een investering van zo’n 50.000 euro.
„Ze zijn er daar al jaren mee bezig”, zegt Peter in het AD. „Niet alleen met drones om ramen te lappen. Dat bedrijf bouwt bijvoorbeeld ook toestellen om gewassen mee te besproeien.”
Simpel, maar toch ook niet
Het principe is simpel. De mannen van DroneWash Nederland komen op locatie. Ze laden de drone uit. Ze sluiten een 30 of 60 meter lange slang aan op de hogedrukspuit onder het apparaat en gaan vervolgens vliegen. „Daar komt geen steiger of hoogwerker meer aan te pas.”
Eenmaal in de lucht besproeit de drone daken, ramen, zonnepanelen en andere dakbedekking eerst met schoonmaakmiddel. „Dat laten we even inwerken, waarna we de boel vervolgens afspoelen.” Een kind kan de was doen, zou je zeggen. Maar zo eenvoudig is het nou ook weer niet.
Niet zomaar piloot
Ruud stortte zich de afgelopen maanden op de techniek en de besturing van de washdrone. Een lang traject. Hij is inmiddels vier brevetten verder en mag de lucht in. Mits hij dat netjes meldt via een speciale app. In Nederland kun je namelijk niet zomaar het luchtruim in.
„De regels zijn streng. En terecht ook. Het is een heel precies werkje”, zegt hij. „Je hebt wel te maken met een groot apparaat en je moet overal rekening mee houden. Met de afstand tot de muur, daken of het raam. Mensen, niet te vergeten.”
De drone moet tussen de bedrijven door regelmatig landen. De accu’s werken ongeveer een kwartiertje. Niet genoeg om een heel pand onder handen te nemen. „Wat bekijks trekt. Toen we afgelopen week in de straat aan het oefenen waren, kwam iedereen kijken. Dan moet je wel veilig kunnen landen. Zo’n ding wil je niet op je kop krijgen.”
Op jacht naar klanten
De mannen staan deze ochtend bij de voormalige Roncallischool in Hengelo. Een flink gebouw dat wel een schoonmaakbeurt kan gebruiken. Later op de dag gaat dat ook gebeuren tijdens een demonstratie voor vastgoedondernemers, gemeente en woningcorporaties. „Daar zoeken we vooral onze klanten. Bedrijven met veel gebouwen in eigendom.”
Ruud wil best wat laten zien. Binnen enkele seconden vliegt het gevaarte kaarsrecht omhoog. Langzaam, steady en voor- en achteruit gaat op maximaal 5 kilometer per uur. Peter start ondertussen de motor van de hogedruk. Er staat flink wat wind, dus extra voorzichtigheid is geboden. Maar Ruud slaagt erin om in een paar minuten de gehele schoorsteen van schoonmaakmiddel te voorzien. „Dat zie ik iemand met de hand niet doen.”
Hagelnieuw of niet?
Of dit nou nieuw is? Niet helemaal. Maar in Nederland zie je toch nog vooral de glazenwassers in bakjes of met een ladder tegen de gevel. De techniek slaat vooral in de Verenigde Staten en in Dubai aan. „Wat niet zo gek is, gezien de enorm hoge gebouwen”, geeft Peter aan. „En in de Randstad zitten een paar bedrijven.”
Hier in Oost-Nederland is DroneWash in elk geval de eerste, menen de ondernemers. „Schoonmaakbedrijven houden ons alvast scherp in de gaten. Als dit een succes wordt, volgen er vast meer.” Ruud staart naar de kerk aan de overkant van de straat. „Moet je toch eens voorstellen als we daar die dakpannen eens onder handen kunnen nemen met onze drone. Je herkent die kerk niet terug.”
Dit artikel is geschreven door Jeroen de Kleine voor de Tubantia.
