Hij wil het meteen maar gezegd hebben, vertelt Pieter Burgers (43) tegen De Gelderlander. Ja, hij stopt ermee, maar dat is niet omdat het water hem aan de lippen staat.
„Het kan maar goed opgeschreven zijn, want de de dorpstamtam doet in Wijchen al snel zijn werk.” Als je die moet geloven, zegt Pieter, had hij zijn restaurant Piet de afgelopen jaren al zes keer verkocht.
„Wel bijzonder dat ik dat steeds als laatste hoorde.”
Nu is het echt zo. Piet, houdt ermee op. Wanneer hij de sleutel op 27 juni voor het laatst in het slot draait, zal dat voor Pieter best even slikken zijn. „Maar ik ben nu vooral blij en opgelucht. Dit geeft rust en zekerheid.”
Waarom?
Lees ook: De schade, schande en de stilte daarna: waarom een faillissement zoveel meer is dan een financieel drama alleen
Van luxe Italiaan tot allemansvriend
Dat antwoord voert, zegt Pieter, al terug tot aan het prille begin van zijn restaurant. De Wijchenaar, dan nog een dertiger met veel horeca-ervaring, opent Pizza Pasta op de Markt. Hoewel de naam anders doet vermoeden, richt Pieter zich vooral op de chique en hippe keuken.
“Achteraf gezien heb ik die ommezwaai niet rigoureus genoeg aangepakt”
Pieter Burgers
Wijchen moet daar nog aan wennen, blijkt snel. Na één rustige zomer gooit Pieter het roer om. Toch maar die pizza tonno. Die ingreep levert het restaurant vier extra levensjaren op, maar midden in de zoveelste coronalockdown besluit Pieter dat het écht anders moest. „Ik wilde een bredere doelgroep, uit dat Italiaanse hoekje komen.”
Dat blijkt lastiger dan gedacht. Want hoewel het restaurant al sinds 2022 Piet heet en porkbelly chops en Texelse stoofpotjes serveert, is de zaak in de volksmond nog steeds ‘de Italiaan op de Markt’.
„Achteraf gezien heb ik die ommezwaai niet rigoureus genoeg aangepakt.”
De rek eruit
Desondanks had het restaurant succes. In 2024 ontving Piet nog erkenning bij de Nederlandse Horeca Prijzen als beste restaurant in het dorp. Maar de rek is er nu wel uit, durft de eigenaar ruiterlijk toe te geven. De goede en slechte weken volgen elkaar continu op. Nooit ging het zó slecht dat de zaak moest sluiten, maar tijd om onbekommerd te genieten van goede perioden was er ook zelden.
„Op en af. Het was continu afwachten wat de week bracht, dat kost veel energie. In die zin is het nog knap dat het negen jaar gelukt is”, klinkt het lachend.
Ondanks de twijfel, werkt Pieter stug door. Totdat hij Carolien Kruithof tegen het lijf loopt, nu anderhalve maand geleden. „Echt mijn allerleukste collega ooit, met wie ik samen bij het Wapen van Wijchen (inmiddels gestopt restaurant op de Markt, JT.) heb gewerkt.”
Bij haar stort hij zijn hart uit. „Luister Caro, zei ik. Ik weet niet hoeveel zin ik er nog in heb.” Het woord ‘verkoop’ valt.
‘Kan succesvol worden’
De twee gaan uit elkaar, maar niet veel later rinkelt de telefoon. „Het was Carolien. Ze durfde het bijna niet te vragen, maar stelde voor om het restaurant van mij te kopen.”
Het is het laatste zetje dat Pieter nodig heeft om uit de sleur te geraken. De twee gaan om tafel en deze week brengt het duo het nieuws naar buiten. Piet verdwijnt, Tante Lien komt ervoor terug. Daar serveert Kruithof straks ‘lunch, een gezellige borrel, een goede Hollandse maaltijd en huisgemaakte lekkernijen’.
„Voor mij houdt het op, maar iemand anders kan hier gewoon een succesvolle zaak van maken. Caroline zeker, dat gun ik haar.”
Wat zijn eigen toekomst brengt? Pieter weet het al. „Ik ga in Cuijk werken, bij strandpaviljoen Evive. Samen met ondernemer Kees de Louw, met wie ik al jaren goed contact heb.”
Maar voorlopig is het nog anderhalve maand Piet. Met afscheidsdeals wil hij er nog een druk voorjaar van maken. Afgaande op de honderden reacties die het afscheid oproept, moet dat lukken.
Dit artikel is geschreven door Jip Trommelen voor De Gelderlander.
