„Ik heb een uitgebreide traumabehandeling gehad en veel met psychologen gesproken. Mijn begeleiders zagen dat ik veel met koken bezig was en hebben me gestimuleerd om er meer mee te doen”, vertelt Bjorn Christiaens aan AD. Hij groeide op in een horecafamilie en heeft zestien jaar ervaring als chef in verschillende restaurants gewerkt. „Maar de afgelopen paar jaar heb ik bij supermarkten gewerkt, omdat ik meer tijd nodig had voor mezelf. Toch bleef de horeca altijd trekken.”
Chez Juiliano is een restaurant met een verhaal. Het is namelijk vernoemd naar zijn overleden zoontje. „Op deze manier kan ik mijn kinderdroom laten uitkomen en zijn naam laten voortleven.”
Lees ook: Zaher ontvluchtte Syrië, nu heeft hij restaurant: ‘Niet gemakkelijk op mijn leeftijd onderneming in horeca te starten’
Juiliano werd slechts 1 jaar en 8 maanden
Bjorns zoontje Juiliano had geen goede start. Hij werd geboren op 18 april 2019, vier maanden te vroeg. Zijn longen waren nog niet goed ontwikkeld, waardoor hij zijn eerste levensjaar in het ziekenhuis doorbracht in Spanje, waar het gezin destijds woonde.
„Na een jaar mocht hij naar huis, wel nog met een zuurstofslang in zijn neus”, vertelt Bjorn. „Het eerste halfjaar ging dat goed, maar toen moest hij toch weer worden opgenomen. Hij heeft nog twee maanden in het ziekenhuis gelegen. Op een vrijdag kregen we een belletje dat het niet goed ging en we ons moesten voorbereiden op het ergste. Zondag kregen we te horen dat hij was overleden.”
We waren er niet bij. Ik heb hem niet eens meer kunnen vasthouden
Bjorn Christiaens
Juiliano werd slechts een jaar en acht maanden oud. „We waren er niet bij. Ik heb hem niet eens meer kunnen vasthouden”, zegt hij met tranen in zijn ogen. „Later met hypnosetherapie heb ik hem alsnog vastgehouden, dat hebben ze ook gefilmd. Ik stond daar met een baby in mijn armen, maar hij was er niet echt.” „Ik heb altijd moeite gehad om mijn gevoelens te uiten. Huilen heb ik echt moeten leren. Nu zou ik normaal gesproken nog altijd niet huilen in het openbaar. En toch gebeurt het.”
Relatie gekost
Door de slechte gezondheid van hun zoontje kwam de relatie tussen Bjorn en zijn vrouw Maria-Louise flink onder druk te staan. Het kostte hem zijn relatie.
„De eerste maanden ben ik iedere dag in het ziekenhuis geweest, daarna ben ik meer gaan werken. Mijn ex-vrouw ging toen wel nog iedere dag naar hem toe. Ze is boos, omdat ik meer op werk was dan bij onze zoon. Maar in het ziekenhuis kon ik niks. Werken was voor mij een vluchtroute. Ik ben in die tijd veel gevlucht.”
Stel dat het mislukt, met zijn naam op de deur, dan verlies je weer wat
Bjorn Christiaens
Hij voelde zich daar zelf ook niet goed bij, vertelt hij achteraf. „Ik heb lang met een schuldgevoel gelopen omdat ik er weinig was. En ik was woedend op de dokters. Maar nu weet ik: het is niemands schuld. Therapie heeft me daar heel erg bij geholpen.”
Terug naar België
Omdat het zo slecht ging met de relatie vertrok Bjorn naar België, waar hij introk bij zijn oma. „Ik zat echt in de put. Dag en nacht was ik aan het gamen. Daar leerde ik een Nederlandse vrouw kennen en dat contact werd steeds intensiever.”
„Het plan was dat ik twee weken naar Nederland zou komen voor een vakantie met haar, maar dat werd een maand, en steeds langer. Toen kwam ik relatief makkelijk aan een baan en inmiddels woon ik zo’n vijf jaar met haar in Reeuwijk.” Zijn vriendin Rowena stimuleerde hem niet om een restaurant te openen. Sterker nog: „Mijn vriendin wil er niks mee te maken hebben, omdat ik ook niks aan haar heb gevraagd of met haar heb overlegd. Dus ik snap het wel vanuit haar. Het is een grote stap en ik heb al veel tegenslagen gehad. Ze wil dat niet nog eens voor mij.”
Het financiële was niet het lastigste voor mij, dat is het emotionele
Bjorn Christiaens
Hij ziet zelf ook de risico’s in. „Stel dat het mislukt, met zijn naam op de deur, dan verlies je weer wat. Ik ben nog altijd in therapie bij psychologen. Zij letten erop dat als het niet goed gaat, ik dan niet weer in de put raak. Ik ga in het diepe springen.”
‘Iedereen verklaart me zot’
Zo spontaan als hij naar Nederland emigreerde, zo snel ging het ook met de plannen voor het restaurant. „Iedereen verklaart me zot. Op 23 december zat ik ernaar te kijken, sinds 12 januari sta ik ingeschreven bij de Kamer van Koophandel en eind januari had ik mijn pand. In twee maanden tijd heb ik het allemaal geregeld, want begin februari kreeg ik de sleutel.”
Er zat zo’n dikke laag vet op de keukenmuren dat ik 5000 euro aan reiniging moest uitgeven
Bjorn Christiaens
Ondertussen kreeg Bjorn wel wat financiële tegenvallers te verduren. „Ik heb veel apparatuur overgekocht, maar de helft was kapot. En er zat zo’n dikke laag vet op de keukenmuren dat ik 5000 euro aan reiniging moest uitgeven. Maar ik ben blij dat ik dat heb gedaan.”
Het financiële is echter niet het lastigste voor hem. „Dat is het emotionele. Ik ben nu al drie weken aan het doorgaan. Iedereen zegt dat ik nog mijn klop ga krijgen, een tik van de hamer. Dat zien we dan wel. De dag dat ik openga, zal spannend zijn. Maar daarna, als ik in de keuken sta, verwacht ik dat ik vooral druk bezig zal zijn.”
Typische Vlaamse gerechten
Bjorn heeft nog zo’n week tot de opening. In het restaurant krijgt Juiliano een prominente plek met een grote foto aan de muur. „Daarop is hij voor het laatst gezond. En zijn beertje komt ook naar hier en het kaartje. Iedereen denkt dat ik Juiliano ben, hiermee is het voor iedereen meteen duidelijk.”
Op het menu bij Chez Juiliano staan typisch Vlaamse gerechten, zoals een vispannetje, vol au vent en scampi diabolique. Op vrijdag 17 april is de pre-opening en zaterdag 18 april, op de zevende verjaardag van Juiliano, gaat het restaurant officieel open.
Lees ook: Tweesterrenrestaurant De Groene Lantaarn stopt er ineens mee: ‘Dit is ons levenswerk geweest’
Dit artikel is geschreven door Loes van Wijngaarden voor AD.
