Judith houdt horecadroom van haar plotseling overleden man (53) levend en is daarnaast docent Zorg en Welzijn
Na het zeer onverwachte overlijden van haar man Michel in december vorig jaar, werd Judith Nachtegaal uit Losser (Overijssel) ineens eigenaar van drie horecabedrijven. En dat terwijl ze zelf al een drukke baan heeft.
Michel en Judith Nachtegaal hadden een druk leven. Hij was eigenaar van horecabedrijven De Stroper in De Lutte, Mister Pancake en restaurant The Gallery in Enschede. Zij werkte als verpleegkundige en is nu docent Zorg en Welzijn aan het Stedelijk Lyceum in Enschede.
Judith in Tubantia: „We waren druk, allebei, ook met ons sociale leven naast het werk. Daar voelden we ons ook goed bij. Michel had zijn zaken waar ik me niet mee bemoeide. Ik had mijn eigen werk, de zorg voor de kinderen en het huishouden.”
De wereld staat stil na overlijden
Tot half december vorig jaar. Michel overleed zeer plotseling, op 53-jarige leeftijd. „De wereld staat dan stil, alles staat op z’n kop op zo’n moment”, kijkt Judith terug op de meest heftige periode van haar leven. „Wij, mijn drie kinderen en ik, dragen het intense verdriet van het overlijden van Michel. Maar daarnaast gaat alles wel door. Daar kwam ik wel achter.”
“Behalve het verwerken van al het verdriet, had ik er een taak bij om de zaken van mijn man door te laten gaan”
Dat gold ook voor Michels horecazaken. „Michel was een echte ondernemer. Altijd vol met ideeën en de drang om zich te ontwikkelen. Administratief boekhouden was een uitdaging voor Michel. Hij had alles in zijn hoofd en bijna niets op papier. Geen wachtwoord stond ergens opgeslagen. Dus behalve het verwerken van al het verdriet, had ik er een taak bij om de zaken van hem door te laten gaan.”
Lees ook: 10 jaar na overlijden van haar vader volgt Manon (40) hem op als ceo van hun familiebedrijf
Op de automatische piloot
En dat hield in dat Judith van de een op de andere dag drie horecazaken in de lucht moest houden. „Ja, hoe doe je dat? Als ik nu terugkijk op die periode weet ik het zelf eigenlijk ook niet. Je doet het op de automatische piloot. Michel had er gelukkig wel voor gezorgd dat daar goede teams op zaten die zelfstandig konden doordraaien. Maar het was al snel duidelijk dat dit geen doen was... We hebben het afgelopen jaar Mister Pancake afgestoten en binnenkort volgt The Gallery.”
Michels wens
De Stroper in De Lutte blijft in handen van Judith. „Waarom? Michel had het enkele maanden voor z’n overlijden gekocht. Daar wilde hij echt zijn eigen ding van maken. Alleen al uit respect daarvoor heb ik besloten De Stroper aan te houden. Om Michels wens uit te laten komen.”
“Dat ik nu weer aan het werk ben, geeft me zin in het leven en houdt me op de been. Dat had ik ook nodig”
Nu, bijna een jaar later, vertelt Judith haar verhaal aan een tafeltje in het pannenkoekenrestaurant. „Ik heb het gevoel dat ik nu alles onder controle heb. Ik had op gegeven moment drie banen, als docent en als eigenaar van De Stroper en The Gallery. Van The Gallery nemen we binnenkort afscheid. En dankzij een heel goed team heeft De Stroper goed kunnen doordraaien. Daar ben ik heel blij mee.”
Pannenkoeken bakken!
Ze is met grote regelmaat te vinden in het restaurant. „Ik vind het oprecht leuk. Het contact met de klanten, leiding geven aan een fijn team. Ik leer nu zelfs pannenkoeken bakken! Dat ik nu weer aan het werk ben, geeft me zin in het leven en houdt me op de been. Dat had ik ook nodig.”
Het helpt haar ook met de verwerking van een vreselijk jaar. „Want natuurlijk is al het verdriet niet weg. Je komt ’s avonds in een leeg huis, je moet alleen op pad en als er iets is met de zaak, mis je een sparringpartner. Ik verheug me dan ook op 2027. Dan zijn alle bedrijven, behalve de Stroper afgesloten en kan ik met een schoon boekjaar starten.”
Een zware periode, ook financieel
Ze hoopt op betere tijden: „Het is een heel zware periode geweest. Ook financieel. De Stroper draait weliswaar goed en we hebben voldoende geld om goed te kunnen leven. Maar het pand van De Stroper is oud en moet nodig worden aangepakt. Ik hoop dat we daar volgend jaar mee kunnen beginnen.”
“Ik heb het gevoel dat ik ook nog wel kan genieten van het leven”
Maar, zo wil Judith nog wel gezegd hebben, 2026 was niet alleen een zwart jaar. „Ik heb het gevoel dat ik ook nog wel kan genieten van het leven. Ik beleef veel plezier aan m’n hobby’s. Michel was voorzitter van de Losserse carnavalsvereniging De Stroatkroepers. Die rol heb ik op mij genomen. Met veel plezier. Ik vind carnaval leuk en het kost me niet te veel tijd. En ik ben trainer van mijn meidenteam bij voetbalvereniging SV Losser. Ook dat geeft me veel energie.”
Mee met FC Twente
„En waar ik vooral weer lol uithaal, is FC Twente. Ik heb een jaarkaart en ga naar alle thuiswedstrijden. Binnenkort speelt FC Twente een uitwedstrijd in Europa, in Freiburg. Met een beetje geluk krijg ik kaarten, samen met m’n zoon. Daar kan ik me enorm op verheugen. Een teken dat ik nog kan genieten, hoewel ik Michel altijd zal blijven missen.”
Dit artikel is geschreven door Bert Holst voor Tubantia.
