„Moet je niet eens gaan praten?” Het was maar één zinnetje, maar het zou de koers van het familiebedrijf voor altijd veranderen. De moeder van Annemarie en Sophie Maas hoorde dat haar schoonvader het bedrijf aan het verkopen was.
Ze spoorde haar man, leraar Nederlands van beroep, aan om in gesprek te gaan. Hij deed dat net op tijd. Kort daarna overleed opa. „En stonden ze er ineens alleen voor. Knap hoe het hen toch gelukt is”, zegt Annemarie nu tegen het Brabants Dagblad.
Vandaag de dag staan niet hun ouders, maar Annemarie (42) en Sophie (33) zelf aan het roer van het familiebedrijf. De vierde generatie.
Maas vastgoedonderhoud werkt mee aan de ombouw van tentoonstellingen in museum De Pont. Ook een bekend attractiepark behoort tot de vaste klanten, de naam mogen ze niet noemen. Net zo goed knappen ze hele buurten op, met soms wel 100 tot 200 woningen. „Die afwisseling maakt het zo leuk.”
Lees ook: Familiebedrijf Alfa Bier brouwt in tegenstelling tot Gulpener wél door op eigen kracht
Via de moeder naar de vader
Het familiebedrijf met zo’n 50 medewerkers loopt via overgrootvader, opa en vader naar de twee dochters. Tussen Annemarie en Sophie zit negen jaar verschil en ze staan samen aan de top. „Broers en zussen die dichter bij elkaar in leeftijd liggen, hebben misschien onderling meer strijd. Dat hebben we nooit gehad. Dat helpt hier heel erg, denk ik.”
“ We hebben heel weinig verloop. Ook omdat het een familiebedrijf is”
Annemarie Maas
Onder hun leiding groeide het uit van een traditioneel schildersbedrijf tot een modern vastgoedonderhoudsbedrijf. Vader en moeder adviseren de zussen nog wel, al kunnen die het prima loslaten, hoor, zeggen de zussen.
Grappig: in het kantoor staat nog een hele riedel muziekinstrumenten. De band van pap, waarin hun derde zus - Esther - zingt, oefent er. Zij heeft geen rol in het bedrijf. Ze lachen. „En wij tweeën zijn dan totaal niet muzikaal.”
Begonnen met een kwast en een drogisterij
Het familiebedrijf bestaat al sinds 1921. Destijds heette het J. Maas & Zoon, wat inmiddels Maas & Dochters zou zijn. In die tijd was het nog een schildersbedrijf en drogisterij. Annemarie: „Aan huis. Vroeger kwam die combinatie blijkbaar vaak voor.”
Sinds 1996 zit het op het Tilburgse bedrijventerrein Het Laar. Sophie is inmiddels ook de enige vrouwelijke voorzitter van een bedrijventerrein in de gemeente en het bedrijf won een Impact Award. Dat is een prijs van de gemeente voor bedrijven die het verschil maken.
Vrouwelijk leiderschap zette de toon
Vooral het vrouwelijk leiderschap zette daarbij de toon. Al zijn ze daar zelf niet zo mee bezig. Dat merken ze amper. Het klopt wel: het schildersvak is van oorsprong een mannenberoep. „Die verandering duurt even”, zegt Annemarie.
“we hebben al zo’n lange relatie met de meesten. Dan begrijp je elkaar ook, als je maar goed communiceert”
Annemarie Maas
Het verschil merk je alleen als je erop let, zeggen ze; daar zijn ze niet mee bezig. Al brengen vrouwen wel een andere aanpak en energie mee. „Sophie is bijvoorbeeld empathischer, kijk maar hoe zij met de mensen omgaat. We hebben heel weinig verloop. Ook omdat het een familiebedrijf is. We kennen iedereen.”
De grootste vijand
De misschien wel grootste vijand waart buiten rond: het weer. Dat speelt een bedrijf als dat van hen de grootste parten. Het is smoorheet buiten en gisteren regende het opeens. „Dit zijn niet de beste weken om door te werken. Dan moet je even met z’n allen schakelen.”
Niet alleen zij, maar ook de opdrachtgevers. „Maar we hebben al zo’n lange relatie met de meesten. Dan begrijp je elkaar ook, als je maar goed communiceert.” Nee, geef de twee zussen maar lente of herfst. Dan kunnen ze veel meer.
En de vijfde generatie? De oudste telg is pas 5 jaar. „Nog wat vroeg”, lacht Annemarie. „Maar ze vinden het maar wat interessant om hier te zijn.”
Dit artikel is geschreven door Bas Vermeer voor het Brabants Dagblad.
