Henk Gunnink maakte in 2010 een doorstart met het iconische merk Kip Caravans. „Onze vader kocht het bedrijf uit het faillissement. Hij was eigenaar van Boedelbak. Aanhangwagens en caravans, je hangt het allebei achter de auto. Hij dacht dat hij Kip wel nieuw leven in zou kunnen blazen”, vertelt Thomas. In 2020 stapten Thomas en zijn broer Erik ook in het bedrijf en in 2025 tikken ze een recordproductie van 550 caravans aan.
Lees ook: 400.000 mensen op campervakantie met Goboony: hoe deelplatform groeit als kool dankzij fusie en AI
Kip: kekke caravan
De broers waren in eerste instantie niet enthousiast: ‘caravans, wat moet je ermee?’, dachten ze. „Ze hadden een suf, oubollig imago. Maar mijn vader heeft het goed gezien. Hij stopte met de verkoop via dealers en heeft onderscheidend vermogen aan de Kip-producten toegevoegd.”
“Met zonnepanelen en een accu kun je net op dat ene plekje staan waar een andere caravan niet kan staan, daarmee onderscheiden we ons van de traditionele caravans”
Thomas Gunnink
Dat onderscheidende vermogen zit ’m in de afwerking, de kekke kleurtjes en meer recent in het off-gridgehalte van de caravans. ,,Met zonnepanelen en een accu kun je net op dat ene plekje staan waar een andere caravan niet kan staan, daarmee onderscheiden we ons van de traditionele caravans”, zegt Thomas. Voor zo’n caravan met een kek imago betaal je gemiddeld 25.000 euro, met uitschieters van meer dan 50.000 euro.
‘Pap, je moet digitaliseren’
Thomas liep al verschillende keren mee in het bedrijf voordat hij mede-eigenaar werd. Hij was verbijsterd over de manier waarop sommige processen verliepen. „Er werd op carbonpapier een offerte gemaakt, voor een product van meer dan 20.000 euro! Onleesbaar of er werd wat doorgestreept. Als een klant achteraf zei ‘ja maar dat hadden we ook afgesproken’ kon je dat bijna onmogelijk terughalen.” Hij bouwde een online configuratietool om dit op te lossen. „Dat was uniek in caravanland. Tesla had dat toen net voor auto’s.”
Ook de verhuur ging op de ouderwetse manier, namelijk telefonisch. „Met potlood werd een reservering in de agenda gezet. Als strategieconsultant kon ik het niet laten om mijn vader ongevraagd advies te geven. Hij liet kansen liggen, zeker toen mensen tijdens corona niet meer naar de showroom konden komen”, zegt hij. De boodschap: je moet processen digitaliseren en meer online.
Om te beginnen bouwden Thomas en Erik – dan nog vanaf de zijlijn – een online reserveringstool. „In twee dagen tijd, en het weekend erna kwamen er direct een paar boekingen. Dat deed me beseffen dat ik in plaats van een rapport te schrijven voor een grote multinational, ook iets kon doen waarvan ik de volgende dag resultaat zag”, aldus Thomas.
“Uiteraard begon ik in mijn eerste maanden bij Kip, zoals een echte Zuidas-adviseur, met een businessplan”
Thomas Gunnink
Van Zuidas naar Hoogeveen
Het ondernemersvuurtje is bij beide broers aangewakkerd en ze gaan om tafel met vader Henk. Thomas: „Hij was enthousiast, maar ook terughoudend. Want hij had de moeilijke jaren van Kip meegemaakt. Ondernemen brengt veel onzekerheid met zich mee. Wil je je zoons daarin betrekken? Je wil bovendien geen gezeur aan de kersttafel.”
Het enthousiasme wint het van de twijfel en een maand later zegt Thomas zijn consultancybaan op. „Uiteraard begon ik in mijn eerste maanden bij Kip, zoals een echte Zuidas-adviseur, met een businessplan. We zijn met z’n vieren gaan zitten om de koers te bepalen.” Vier, want naast vader Henk is er nog een niet-familiaire mede-eigenaar: Olivier Sikking.
De rolverdeling verliep organisch. „Erik focust zich op de voorkant: verkoop, service, dat soort zaken”, vertelt Thomas. „Ik focus op de fabriek, engineering en marketing samen met een merkenbureau.” En vader Henk? „Die is vooral veel op vakantie”, zegt hij grappend. „Nee, hij doet met name losse projecten, zoals de uitbreiding van het terrein en de verduurzaming van de fabriek. Een enorme klus met een gebouw uit de jaren ’60 waar nooit iets aan gedaan is.”
Lees ook: Gekocht voor 300 euro, vangt 49 weken per jaar stof: Jim en Joost bouwen bedrijf rondom reisfrustratie
Kennisoverdracht grootste uitdaging
Sinds de broers aan boord zijn, is de verkoop verdubbeld. Thomas: „Dat heeft te maken met de toegenomen populariteit van caravans in coronatijd en met het feit dat we beter vindbaar zijn. Mensen weten nu dat het oude, iconische merk nog bestaat.” Tegelijkertijd is de sales in Duitsland, die eerst goed was voor 25 procent, gekelderd naar 5 procent. „Duitsers houden eerder de hand op de knip bij economische onzekerheid, dat merken we sinds de oorlog in Oekraïne uitbrak.”
Kip gaat richting de 100 jaar in 2035. Of de verkoop dan weer verdubbeld is? „Dat heeft niet per se onze focus. Continuïteit van de productie wel. We hebben 65 mensen in dienst waar we verantwoordelijk voor zijn.”
De grootste uitdaging voor Kip is het overdragen van vakmanschap. „In onze fabriek werken mensen die al veertig jaar meelopen en bijna met pensioen gaan. Hun kennis vang je niet zomaar in een document of instructie; die moet worden doorgegeven aan nieuwe collega’s. Hoe we dat precies gaan doen, weet ik nog niet precies.” Voor volledig robotiseren leent het product zich niet: „Het gaat om meer dan schroeven vastdraaien. Er zit vakmanschap in onze caravans dat robots op dit moment nog niet kunnen overnemen. En het volume is te klein.”
“Mensen kunnen niet de hele tijd voor jouw ideetjes rennen. Pak je dan alles zelf op? ”
Thomas Gunnink
Ondernemen is balanceren
„Ondernemen is een enorm contrast met de consultancywereld waar ik uitkwam. Daar schrijf je een rapport waar anders iemand – misschien – iets mee gaat doen. Nu heb ik nog minstens zoveel ideeën, maar moet ik ze ook zelf uitvoeren”, zegt Thomas.
Waar hij als ondernemer vaak in de vijfde versnelling zit, staan medewerkers een versnelling of wat lager: „Uiteindelijk moet je die mensen mee hebben, anders ben je alles zelf aan het doen. Maar die mensen moeten ook onderdelen inkopen en klanten te woord staan, ze kunnen niet heel de tijd voor jouw ideetjes rennen. Pak je dan alles zelf op? Die balans vinden is leuk, maar soms ook frustrerend.”
Het feit dat hij het met zijn vader, broer en Olivier kan doen maakt het minder stressvol: „Ik kan met een gerust hart op vakantie, ik hoef dan niet toch nog ieder mailtje mee te lezen. Ondernemers die in hun eentje zijn hebben die luxe niet.”
