Eigenaresse Monique Eilertsen loopt door de winkel en haalt een handvol PET-vilt uit één van de bakken. „80 procent van wat je hier allemaal ziet, komt gewoon bij bedrijven vandaan. Het is eigenlijk hun afval”, vertelt ze tegen AD. Alles wat bij SCRAP XL terechtkomt, wordt weer hergebruikt.
Sinds begin dit jaar zitten ze tussen de creatieve ondernemers in het Rotterdamse Zwaanshalskwartier. „Dit is ook de eerste keer dat we echt in het zicht zitten.” Jarenlang zat de winkel op minder opvallende plekken in de stad. Nu kijken voorbijgangers rechtstreeks naar binnen.
Lees ook: In 3 jaar naar 100 locaties: Stef en Natascha maken recyclen rendabel met Droppie
Oud concept
SCRAP bestaat al sinds de jaren tachtig. Het concept komt oorspronkelijk uit de Verenigde Staten als een plek waar mensen die langdurig werkloos zijn een creatieve invulling konden krijgen. Monique ging er in 1999 werken en is nooit meer weggegaan. „Het is lange tijd een stichting geweest, maar sinds 2007 niet meer. Daarna ben ik weer zelfstandig verdergegaan en heb ik SCRAP herstart.”
Over het algemeen bepaal ik zelf wat ik leuk vind en wat de winkel in kan. Dan denk ik: nou, dat is te gek. Geef me daar maar een hele grote tas van
Monique Eilertsen SCRAP XL
In de loop der jaren veranderde het doel van de winkel. De nadruk ligt nu vooral op creativiteit, hergebruik en bewustwording van de hoeveelheid materiaal die wordt weggegooid.
Restmateriaal
Wat in de schappen ligt, zou anders grotendeels worden weggegooid. Monique haalt het materiaal zelf op bij bedrijven door het hele land. Textiel, kunststof, restpartijen verpakkingen of onderdelen die overblijven na productie, met als voorwaarde dat alles schoon en veilig is. Waar bedrijven precies mee aankomen, verschilt per week. „Over het algemeen bepaal ik zelf wat ik leuk vind en wat de winkel in kan. Dan denk ik: nou, dat is te gek. Geef me daar maar een hele grote tas van!”
Soms wordt ze direct benaderd. „Joh, we hebben dit over. Is dat leuk voor SCRAP, kun je daar wat mee?”, krijgt ze dan via WhatsApp. In plaats van dat het materiaal naar de afvalverbranding gaat, belandt het in Rotterdam. Af en toe zitten er opvallende spullen tussen. Zo kreeg de winkel ooit een trailer vol speakers die voor het EK waren bedoeld, maar nooit zijn verkocht.
Workshops en creativiteit
Achterin de winkel staan grote tafels waar kinderfeestjes en workshops worden gegeven. Tussen bakken met ritsen, plastic doppen en stukjes leer, knutselen kinderen hun eigen creaties. Er ligt geen vast voorbeeld klaar; deelnemers bedenken zelf wat ze maken.
„Sommige kinderen hebben soms zes, zeven jaar hun kunstwerk op de plank staan”, vertelt Monique. Volgens haar is het belangrijk dat kinderen leren om anders naar materialen te kijken.
Naast de kunstwerken die tijdens de kinderfeestjes en workshops worden gemaakt, komt er nog meer creativiteit voort uit SCRAP. „Zo zijn er pasgeleden studenten van de Willem de Kooning Academie geweest die, in de gedachte van Iris van Herpen, hier een kledingstuk hebben gemaakt.”
Een plek om te beleven
Hoewel er ook een webshop is met knutselpakketten voor thuis, draait het vooral om de fysieke winkel. Het merendeel van de losse materialen staat niet online.
„SCRAP is een winkel die je moet beleven. Dat kun je online niet, vind ik”
Monique Eilertsen SCRAP XL
Wie binnenloopt, ziet meteen waarom: overal liggen bakken, stellingen en rollen materiaal waar bezoekers doorheen mogen struinen op zoek naar iets bruikbaars. Voorlopig wil ze doorgaan met de winkel, al denkt ze ook na over de toekomst. „Ik wil nog een blokje van vijf jaar, maar ik hoop dat ik het daarna gewoon kan overdragen aan iemand anders. Voorlopig is er nog steeds genoeg afval.”
Lees ook: Zijn vader kreeg parkinson, nu verkoopt Bjorn alleen nog duurzame schoenen: ‘Chemische lucht kwam je tegemoet’
