Het ruim 300 jaar oude bouwbedrijf van Cees groeide sinds de kredietcrisis met 400 procent door níét te innoveren

Van Dillen Bouw is met 300 jaar een van de oudste familiebedrijven in de Nederlandse bouw. „Er zijn er maar twee die ouder zijn”, zegt Cees. Samen met Jaap de Windt, zijn zwager, werd hij in 2007 in navolging van onder meer zijn grootvader en vader directeur en eigenaar van het bedrijf.

Vanaf zijn tiende liep hij ’s zomers mee op de bouw en sinds 2002 vervulde hij binnen het bedrijf verschillende functies, van projectleider en administratief medewerker tot calculator en sloper. „Mijn opa kon echt alles, die was architect, calculeerde en kon zelf bouwen. Hij maakte ook meubels en doodskisten. Maar hij was minder een ondernemer. Dat was mijn vader dan weer wel. En dat zijn Jaap en ik ook.”

Lees ook: Van Google en Nike naar bouw: Hugo en Jelle zegden baan op en runnen nu winstgevend stukadoorsbedrijf

Ketenintegratie en standaardiseren

De basis van het aannemersbedrijf ligt in de renovatie van bestaande bouw, met name portiek- en galerijflats. ,,Dat is 60 procent van onze omzet. Daarnaast bestaat 35 procent uit nieuwbouw en 5 procent uit transformaties in woonwijken.”

Onder de Van Dillen Bouwgroep hangen sinds deze maand vijf divisies: ontwikkeling, bouw, installatie, hout en bouwproductie. Onlangs werd Vink Groep aangekocht. In totaal werken er tweehonderd mensen. Wat zijn grootvader alleen deed, wil hij nu op grotere schaal doorzetten. „Dus alles in huis, zo min mogelijk onderaannemen. Op die manier stellen we onze productiecapaciteit veilig en zijn we niet afhankelijk van derden voor kwaliteit en prijsvorming.”

Door een groot deel van de onderaanneming zelf uit te voeren, kan het bedrijf bovendien veel gerichter sturen op CO2-reductie en stikstofvermindering. „Met eigen transport en onze specifieke bouwmethodes en installaties houden we dat volledig in eigen hand.”

Groeien naar 100 miljoen omzet

De strategie van ketenintegratie heeft een positief effect op de business. „De omzet is 400 procent van wat die in 2007 was. Dit jaar gaan we richting een omzet van 80 miljoen euro en in 2029 hopen we 100 miljoen euro te realiseren. Die groeiambitie is er vooral om relevant te blijven naast het toenemend aantal grote bedrijven dat wordt aangestuurd door private-equityclubs.”

Hij vindt dat de bouw over het algemeen veel te innovatief is: ,,Niet innoveren maar ‘tekenen, rekenen, maken, repeat’. Tuurlijk, soms moet je creatieve oplossingen bedenken, maar over het algemeen moet je werken vanuit een betrouwbare basis en kwaliteit. Wie wil er nou in een innovatie wonen die niet werkt?” Ook moeten ingenieurs volgens Cees veel eerder bij het bouwproces betrokken worden. ,,Wat je van oudsher veel ziet, is dat een architect iets bedenkt en bouwers dat moeten maken. Wij willen dat omdraaien. We hebben onze eigen ingenieurs, die laten we praten met onze vaklieden. Zij geven vervolgens aan wat we kunnen maken. Zo kunnen we opdrachtgevers veel beter adviseren.”

Cees Calvijn

Het bedrijf kende onder Cees ook moeilijkere tijden. „De meeste problemen veroorzaak ik zelf, dat heet ambitie. Maar onze grootste uitdaging, die geldt voor de hele bouw, is dat projecten doorschuiven. Door trage besluitvorming, vergunningen die niet worden verleend en bezwaarperiodes die worden verlengd.” De crisis van 2008 raakte Van Dillen amper. Verduurzamingsprojecten van woningcorporaties waren een van de weinige activiteiten die wel doorliepen. „We draaiden bovengemiddeld en groeiden, terwijl de rest van de bouwsector het lastig had.” In 2016 droogden de verduurzamingsopdrachten op. „Dat vertaalde zich in 45 procent omzetverlies. Daarvan zijn we pas drie jaar later hersteld.”

Ook 2022 was een pittig jaar. „Door de oorlog in Oekraïne waren er enorme prijsstijgingen. Daar kwam nog een herindexering van een oude pensioenregeling bovenop: 14,5 procent meer. Dat ging om 55 medewerkers die deels nog in dienst waren.” Hoewel het omzetverlies met 55 procent ditmaal groter was, verliep het herstel sneller. „We hadden meer controle. Samen met opdrachtgevers besloten we projecten door te schuiven. En we hebben ingedikt op onze buffer.” Die was er, want een stevige financiële buffer is een van de basisprincipes van Cees’ ondernemersstrategie. „Mijn bijnaam is Calvijn. Je moet altijd voorbereid zijn op risico’s en daar maatregelen op nemen of interen op je bankrekening.”

Familieopvolging Van Dillen Bouw nog onzeker

Cees’ compagnon is getrouwd met zijn zus: „We hebben vanaf het begin afgesproken dat we kerst altijd met elkaar moeten kunnen vieren. Die regel is heilig. Tuurlijk botst het soms, daarin verschilt een familiebedrijf niet van een ander bedrijf. Als je start met een compagnon heb je samen een visie, maar er komen altijd dingen op je pad waar je van mening over verschilt. Dat los je samen op en daar wordt het bedrijf alleen maar beter van.” Het duo is samen een traject ingegaan om te kijken wie de komende jaren welke rol binnen de organisatie pakt. Beide mannen hebben dochters.

„Mijn nichtje is niet geïnteresseerd in de opvolging. Mijn oudste dochter doet nu eindexamen en wil geneeskunde gaan doen. De andere twee zijn nog zo jong. En ik zeg altijd: je moet niet zomaar overnemen maar iets doen wat bij je past. Want anders wordt je ongelukkig. Daar heeft het bedrijf ook niets aan.” Voorlopig zit Cees nog wel een tijdje aan het roer. „Waar we nu zijn, daar hebben we de afgelopen tien jaar aan gebouwd. De komende vijf jaar gaan echt over optimaliseren en integreren.” Sowieso zou hij niet blij worden van stoppen: „Als ik thuiskom te zitten word ik er niet leuker op, dat zou niet goed zijn voor m’n huwelijk zeg maar.”

Lees ook: Aannemer Chris omzeilt zero-emissiezone in de stad: ‘Ik heb een privéauto gekocht’