Het is donderdagmiddag en er staat een rij voor de toonbank van de chocolaterie en patisserie aan De Lind. Dit jaar bestaat de zaak 25 jaar. Aan een tafeltje vertelt Saranne aan het Brabants Dagblad hoe ze haar winkel steeds verder uitbreidde. Inmiddels heeft ze achttien medewerkers. Haar zaak is niet alleen een chocolaterie en patisserie, maar heeft ook een horecagedeelte met een binnentuin.
Aan de slag bij restaurant De Swaen
Saranne komt uit Voerendaal, een dorp vlak bij Valkenburg. Na de hotelschool ging ze naar de Piva, een gespecialiseerde patisserieopleiding in Antwerpen. In 2000 verhuisde ze naar Oisterwijk, waar ze bij restaurant De Swaen aan de slag ging.
Het ondernemen zat er bij haar al vroeg in. Haar opa en oma hadden in Limburg een slagerij en een groentewinkel. „Als kind speelde ik graag restaurantje en ik had een winkeltje van Fisher-Price.”
Een eigen bonbonwinkeltje
In Limburg werkte ze bij een chocolatier en het viel haar op dat Oisterwijk er nog geen had. „Na een jaar bij De Swaen te hebben gewerkt, ben ik in het dorp gaan rondfietsen, omdat ik een bonbonwinkeltje wilde beginnen.”
Ze zag een knus, smal pandje en belde de makelaar. „Dat ging zo snel dat ik een paar maanden later daar een winkeltje kon starten.” Negen jaar lang runde ze haar chocolaterie Saranne aan de Kerkstraat, die ze in de laatste jaren uitbreidde met een patisserie. „Ik ben begonnen als eenpitter met zes legplanken aan de muur en een toonbank.”
In 2010 raakte ze in gesprek met horecaondernemer Leo van Schayik, met wie ze onder haar eigen naam verder kon gaan in een van de horecapanden in het centrum van de Brabantse gemeente. Ze combineerde daar haar chocolaterie en patisserie met horeca en een ijssalon. „Dat liep meteen heel goed. Wat ik ontdekte, is dat een andere locatie en de combinatie van een winkel en horeca een succesformule was.”
Geluk Saranne van korte duur
De samenwerking met compagnon Van Schayik was echter van korte duur. In maart 2011 werd ze weggestuurd. Saranne: „Hij zei: ‘Bedankt voor de formule. Je mag vertrekken.’” Dat was een moment in mijn leven dat ik dacht: wat overkomt me nu? Mijn leven werd helemaal overhoop gegooid.”
De bodem was echter nog niet in zicht. Drie maanden later kreeg haar man Edwin een zwaar herseninfarct. In de tijd dat hij revalideerde, werkte ze als koffiespecialist bij Nespresso in Eindhoven.
„Edwin kon door zijn beperkingen niet meer werken. Onze dochter was toen vijf jaar. Je moet je als moeder, partner en werknemer in allerlei bochten wringen om alles draaiende te houden”, legt ze uit. „Als je partner arbeidsongeschikt raakt en je naar de toekomst kijkt, dan moet er uiteindelijk wel een boterham verdiend worden. Je kunt niet bij de pakken neerzitten.”
De draad weer opgepakt
Saranne besloot in 2012 opnieuw een winkel met horeca te beginnen. „Edwin kon hierin een rol spelen, wat hem weer een invulling in het leven gaf”, zegt Saranne.
Twee jaar later kwam het pand waar Saranne nu is gevestigd vrij. Die locatie was een stuk groter dan de eerste en had een mooie binnentuin. „De verhuurder sloopte het gebouw en heeft er een compleet nieuw pand neergezet. En we hebben alles naar eigen smaak kunnen inrichten.”
„Door de gevolgen van Edwins herseninfarct hebben we ons leven anders moeten inrichten. We hebben samen iets opgebouwd waarin we allebei onze rol hebben. Edwin zegt zelf altijd trots dat hij facilitair manager is. Hij zorgt ervoor dat buiten alles tot in de puntjes verzorgd is.”
Ik weet nog dat ik in de Dorpsstraat stond en zei: ik moet vertrekken, maar ik kom terug.
Saranne Wenmakers
Een stukje Limburg mee naar Oisterwijk
„Ik vind het fijn om met mensen te werken en gastvrij te zijn. Ik kan daar echt mijn plezier uithalen”, vertelt Saranne. Ze heeft een stukje Limburg mee naar Oisterwijk genomen: in haar zaak zijn gebak en taarten uit Zuid-Limburg te koop. „Ik ben er supertrots op dat we die Limburgse bourgondische traditie hier verkopen.”
„Mensen komen hier voor een grote punt taart. We leven nu in een maatschappij waarin veel mensen letten op wat ze eten en daar bewust mee bezig zijn. Maar af en toe is het ook wel eens lekker om daar niet mee bezig te zijn en te genieten.”
„Ik weet nog dat ik in de Dorpsstraat stond en zei: ik moet vertrekken, maar ik kom terug. Ooit zal ik een zaak aan De Lind starten. En tien jaar later was het zover. Ik denk dat als je iets graag wilt en er hard voor werkt, je ver kunt komen als ondernemer.”
