Voor veel Tilburgers is Friandries nog het knusse chocoladewinkeltje aan de Willem II-straat. Maar daarachter zit een bloeiende onderneming. Kijk alleen al naar de 30 ton chocolade die er per jaar doorheen gaat. Dat is elke dag 82 kilo – ongeveer het gewicht van een volwassen man.
Friandries, dat zijn Dries Michels en Sep van Hannen. Dries doet de smaken, Sep de zaken. Van chocolade voor klanten in de winkel, voor 100 restaurants die in de Michelingids of Gault&Millau staan, tot 20 tophotels. Zoals Pulitzer, Rosewood en Kimpton De Witt.
Voor een hotel maken ze een Delfts blauwe tegel van chocolade. Die ligt in een doosje op bed. Dries in het BD: „Toen de eigenaar van de hotelketen bij de opening in het hotel sliep, belde hij naar de receptie. ‘Deze tegel, kan ik die eten?’”
Chocolade naar Japan
Ze slaan de vleugels uit naar Duitsland en België, en met Valentijn dit jaar ging de eerste chocoladelading naar Japan. Sep: „Het strengste land als het gaat om voedselveiligheid; dan moet je heel wat testen doorstaan.”
Of ze in Japan geen chocolatiers hebben? „Ik denk dat Dries de meest innovatieve chocolatier van Nederland is, die ook op grote schaal kan produceren.”
Begonnen na crowdfunding
Ze hebben een lange weg afgelegd. In 2015 begon Dries, na een succesvolle crowdfunding, een klein atelier. Helemaal alleen. Drie jaar later kwam er een eigen winkel aan de Willem II-straat bij. Je ziet ze daar weer achter de toonbank staan: trotse mannen, als ondernemers nog nat achter de oren.
Van de winkel nemen ze over een paar maanden afscheid. „Dat was jarenlang een succes en we hebben er veel liefde aan kunnen geven”, zegt Sep.
Maar ja, Friandries is uit het jasje gegroeid. Ze verhuisden het kloppende hart van Friandries naar rand van Tilburg (bij de Ringbaan-Oost) en hebben daar nu ook het buurpand gehuurd. 1000 vierkante meter werkvloer, inpakruimte en opslag hebben ze er straks extra. En de winkel komt daar terug.
Groei zonder magie te verliezen
Ze zijn gegroeid, hebben amper tijd om bij de successen stil te staan, maar het bedrijf heeft niet aan magie ingeboet, vertellen ze. Net zo goed maakt Dries nog steeds de fraaiste creaties. Bonbons met gerookt ontbijtspek en aardbei bijvoorbeeld, of met blauwschimmelkaas. „Op verzoek van tweesterrenrestaurant Bokkendoorns. Dat moet wel kloppen.”
Dries vertelt over de zeven magische bonbons die hij maakt voor de Efteling. Drakenadem met rook- en vikingzout en pittigheid van gember. Of denk aan prinsessentranen, met zoete karamel erin. „Dat blijft prachtig om te doen, vooral als ondernemers met zo’n uitdaging komen.”
Twaalf chocolatiers
Het ambacht is hetzelfde gebleven als toen Dries alleen werkte. „We gebruiken nu meer machines om efficiënter te werken, maar het komt niet van de lopende band. Daarom hebben we twaalf chocolatiers nodig; alles wordt nog steeds met de hand gemaakt.”
Maar ze kunnen wel veel meer werk verzetten. „We zitten tussen de eenpitter, zoals Dries toen hij begon, en de grote industrie in”, zegt Sep. „En daar zit bijna niemand tussenin. Daarom kunnen we zo hard groeien. Wat we bijvoorbeeld voor een hotel maken, kan een bevlogen eenpitter ook. Maar als die ziek is en het hotel de tegels echt nodig heeft, heb je een probleem.”
