Van Google en Nike naar bouw: Hugo en Jelle zegden baan op en runnen nu winstgevend stukadoorsbedrijf

Het verhaal van Stukadoorsclub begint in de kleedkamer. Jelle en Hugo, die elkaar al vijftien jaar kennen en in hetzelfde voetbalteam spelen, vonden elkaar tijdens de zogeheten ‘derde helft’. Waar teamgenoten spraken over feestjes in het weekend, klaagden zij over aannemers die niet kwamen opdagen, onduidelijke offertes en totaal gebrek aan regie. ,,Je geeft superveel geld uit aan een verbouwing, je hebt zelf nul verstand van zaken en alles wordt eigenlijk niet lekker geregeld”, vertelt Hugo over die periode. ,,Het schuurt gewoon enorm."

Het contrast met hun werkende leven was groot. In hun corporate-banen waren processen gestroomlijnd en stond klantbeleving centraal. In de bouw leek de klantbeleving vaak te eindigen zodra de handtekening was gezet. „Op welke andere plek kost iets zo gruwelijk veel geld, maar staan de services er totaal niet tegenover?”, vroeg Jelle zich hardop af. Het zaadje was geplant: dit moest beter kunnen.

Lees ook: Alexandra begon eigen klusbedrijf en -opleiding, alleen voor vrouwen: ‘We groeien als een jekko’

Marktplaats voor vraag en aanbod

Wie denkt dat het succes de heren direct kwam aanwaaien, komt bedrogen uit. De weg naar het huidige model van Stukadoorsclub was even hobbelig als slecht stucwerk. In de beginfase, nu zo’n drieënhalf jaar geleden, dachten de kersverse ondernemers aan de ontwikkeling van een gecureerde marktplaats die vraag en aanbod bij elkaar bracht. Ze ontdekten alleen al snel dat de onvrede in de markt juist vaak ontstond bij dit soort modellen, waarbij je als consument nog steeds zelf moet onderhandelen, vaklui een vergoeding moeten betalen terwijl ze nog niet zeker zijn van een klus, en verantwoordelijkheid een twistpunt blijft.

De onderneming financieren bleek ook een uitdaging. „Het eerste jaar hebben we al onze spaarcenten erdoorheen gejast”, geeft Jelle toe. „We hebben geprobeerd vreemd vermogen op te halen en heel veel investeerders gesproken, maar niemand wilde echt meebewegen.”

Stukadoorsclub van techplatform naar modern bouwbedrijf

Investeerders zagen geen brood in wéér een platform. Achteraf bleek die vloek een zegen, want het dwong de oprichters om kritisch naar hun toegevoegde waarde te kijken. Ze realiseerden zich dat technologie alleen niet genoeg was; ze moesten verantwoordelijkheid nemen voor het eindresultaat. „Toen kwamen we erachter: oké, een match-platform is niet echt een oplossing waar iemand mee is geholpen”, aldus Jelle.

Het roer ging om. Stukadoorsclub transformeerde van een techplatform naar een modern bouwbedrijf. Geen vrijblijvende matches meer, maar volledige aansprakelijkheid voor het stuc- en schilderwerk. De technologie bleef, maar nu als ondersteunend middel voor de operatie. Zelfstandig stukadoors en schilders werden gevraagd zich aan te sluiten bij het platform, dat de vaklui klussen geeft en administratie uit handen neemt.

Worstelen met Excelsheets

De les die Hugo en Jelle leerden, was dat de moderne consument snakt naar transparantie. Hugo maakt graag de vergelijking met e-commerce: „Als je een pizza of een pakketje van 20 euro bestelt, word je letterlijk van elke stap op de hoogte gehouden. Wij hadden eerder zelf bouworders van soms 20.000 euro, en daar hoorde je niks.”

Om dit gat te dichten ontwikkelde het bedrijf, samen met een derde compagnon die full-stack developer is, eigen software. Klanten weten via WhatsApp-updates precies wie er komt, wanneer en wat de status is. Het doel is ontzorging. Waar de ondernemers in het begin nog worstelden met Excelsheets en tools net niet voldeden, draait het bedrijf nu op een maatwerkplatform dat fungeert als de motor van de onderneming.

Software stuct alleen geen muren, weten Hugo en Jelle ook. Omdat ze zelf het vak niet verstaan, leunen ze zwaar op de expertise van hun team, onder wie mede-ondernemer Barry, die vijftien jaar ervaring als aannemer meebrengt. „Wij zijn zelf helemaal niet handig”, lacht Jelle. „We zijn heel erg afhankelijk van de mensen met wie we werken.”

Vakmensen als helden

Die afhankelijkheid heeft geleid tot een bedrijfsfilosofie waarin de stukadoor en de schilder op een voetstuk worden geplaatst. In de traditionele bouw worden onderaannemers vaak gezien als inwisselbare krachten of een sluitpost op de begroting. Stukadoorsclub draait dit om. Hugo legt uit waarom: „Vakmensen werken vijf dagen per week fysiek zwaar. Zakken gips omhoog tillen, de hele dag sjouwen. Ga er dan maar aanstaan om in de avond nog offertes na te bellen of je administratie te doen.”

Het bedrijf neemt die administratieve rompslomp over. De vakmannen krijgen een eigen app met hun planning, duidelijke werkinstructies en worden direct betaald, zonder dat ze achter hun geld aan hoeven. Maar het gaat verder dan alleen administratie. Op het kantoor van Stukadoorsclub hangt een Wall of Fame voor vakmensen die mijlpalen bereikt hebben, zoals honderd uitgevoerde klussen. Er is een verrassingsuitje naar de Efteling georganiseerd en wie jarig is, krijgt een cadeau thuisgestuurd.

„We willen de grijns terugbrengen in de bouw”, is het motto. En dat lijkt te werken. Wekelijks zijn zo’n 125 man via het platform aan het werk. Waarbij het belangrijk is op te merken dat vaklieden als zelfstandigen werken en niet exclusief aan Stukadoorclub verbonden zijn. Dat is juridisch en in de praktijk goed geregeld om een discussie met de Belastingdienst over schijnzelfstandigheid te voorkomen, stelt het duo.

Groei naar 300.000 vierkante meter

De kinderziektes lijken eruit en het bedrijf groeit nu stabiel, volledig op eigen kracht. De investeerders die hen aanvankelijk afwezen, kwamen een jaar later met hangende pootjes terug, maar kregen toen zelf ‘nee’ te horen. Het bedrijf is winstgevend en financiert de groei uit de eigen cashflow, vertellen Hugo en Jelle trots.

De ambities zijn groots. Vorig jaar werd er 173.000 vierkante meter aan muren en plafonds afgewerkt. Het doel voor dit jaar is helder: dat aantal verdubbelen naar ruim 300.000 vierkante meter. Hoewel de dekking van hun platform in Nederland al rond de 90 procent ligt – alleen in uithoeken als Maastricht is het nog lastig teams te vinden – is de uiteindelijke droom minder tastbaar dan vierkante meters.

„We willen een merk bouwen”, zegt Jelle stellig. De stip op de horizon is dat Stukadoorsclub in heel Nederland synoniem staat voor zorgeloos verbouwen. Voorlopig lijkt er geen exitstrategie te zijn; de mannen hebben simpelweg te veel plezier in hun uit de hand gelopen frustratieproject. „Het voelt als een heel mooi avontuur”, besluit Hugo. „Eerst zat je voor een baas op kantoor, nu run je je eigen tent met geweldige mensen.”

Lees ook: 2 op de 3 ondernemers ervaart personeelstekort, vooral in de bouw: ‘Problemen zijn onverminderd groot’