Nieuws Actueel

'Je gaat eeuwen terug in de tijd'

Aafje Bouwhuis (39) verdient haar brood door muurschilderingen te restaureren. Na haar opleiding aan de kunstacademie ging ze aan het werk voor iemand die muurschilderingen restaureerde, onder meer in kerken. ,,Ik raakte verslingerd aan het restaureren. Het is zo'n mooi vak. Je betreedt plekken waar ooit iets is geschilderd, soms honderden jaren geleden; dan ben je even terug in de tijd. De sfeer, de spanning van het ontdekken..."

Marike Spee | Foto: Rolf Hensel 8 juni 2016

Aafje Bouwhuis1

Ze vertelt hoe in de Lebuïnuskerk in Deventer tijdens het schoonmaken achter de kalklagen ineens een roze lijntje vandaan kwam. Het bleek onderdeel te zijn van een forse schildering van een nar met trommel en fluit.

In de praktijk leer je volgens Aafje het meest. ,,Je moet leren onderscheiden wat origineel is aan een muurschildering en wat is toegevoegd. Je bent afhankelijk van wat mensen in het verleden hebben toegepast. Op een gegeven moment herken je dingen. 'O, dit spul!' Daar kun je geen regels voor opstellen."

Eenzaam

Aafjes werkgever wilde het op een gegeven moment rustiger aan doen en ontdeed zich van zijn personeel. Met collega Nanon Journée ging Aafje verder. ,,Nu zijn we alweer tien jaar een team onder de naam Bouwhuis & Journée. Het is fijn met iemand samen te werken in dit beroep, anders is het best eenzaam. Daarnaast gaat het vaak om grote projecten. Daar zijn steigers bij nodig en die zijn duur, dus hoe sneller je werkt, hoe beter."

Bouwhuis & Journée worden gevonden via hun website. Vanwege hun respectabele staat van dienst worden ze vaak door architecten benaderd. Gemeenten en provincies verwijzen eveneens naar hen door. ,,We worden geregeld aangeraden en hebben het razend druk. Ons werk bestaat niet alleen uit restaureren, we houden ons ook bezig met archiefonderzoek, het documenteren van onze handelingen en het opstellen van rapporten."

Zwanger

Sinds ze zwanger is van haar tweede kind vraagt Bouwhuis zich af hoelang ze nog op de steigers durft te klimmen. ,,Tijdens mijn eerste zwangerschap ben ik lang doorgegaan, maar op een dag pas je gewoon bijna niet meer door die steigers heen. En dat geklim en gewring in gekke bochten... Soms is de wc ver weg, ook geen pretje. Of wat te denken van de chemische stoffen die je gebruikt, zoals aceton of de alcohol bij kalk- en krijtinjecties. We werken wel met maskers op, we mijden dit soort troep zoveel mogelijk, maar je ontkomt er helaas niet altijd aan. Als vrouwelijke ondernemer heb je met deze omstandigheden te dealen, of je nu wilt of niet."