Met zijn ondergoedmerk Undiemeister werkt ondernemer Jeroen Adriaans stap voor stap aan internationale groei. De Duitse markt speelt daarbij een belangrijke rol, al ziet hij die vooral als een test voor verdere expansie. „We zitten inmiddels op een ruime 15.000 klanten, dus we zijn aardig aan het groeien nu. Eigenlijk gaat het aardig volgens planning”, vertelt hij in De Ondernemer Live.
Duitsland staat bekend als een kritische markt, merkt ook Jeroen. Consumenten willen precies weten wat ze kopen en doen uitgebreid onderzoek voordat ze tot aankoop overgaan. „De Duitse consument laat zich niet zomaar overtuigen. Ze willen echt onderbouwd zien: we kunnen wel zeggen ik ben duurzaam, maar ben je echt duurzaam?”
Die kritische houding is tegelijkertijd een voordeel. Als klanten eenmaal overtuigd zijn, blijven ze vaak terugkomen. „Het kost extra moeite om die eerste order te krijgen, maar als ze tevreden zijn, zie je dat ze ook heel loyaal zijn.” Daarom ziet hij Duitsland als een belangrijke graadmeter. „Ik zie dat echt als een springplank naar de rest. Als je daar goed op de markt weet te komen en het succesvol neerzet, dan heb je ook potentie in andere landen.”
Lees ook: Jeroen gaat internationaal met onderbroekenmerk: ‘In Duitsland krijg je maar één kans’
Zwaar ongeluk dwong tot andere aanpak
De grootste verandering in zijn ondernemerschap kwam echter niet door internationale groei, maar door een onverwachte gebeurtenis: een zwaar auto-ongeluk zo’n twee jaar geleden. Jeroen stond bij een stoplicht toen hij met hoge snelheid van achteren werd aangereden. „Dat heeft uiteindelijk ertoe geleid dat ik met een hersenkneuzing te maken kreeg, een whiplash en noem maar op.”
“Uiteindelijk heeft het ongeluk ertoe geleid dat ik het hele bedrijf ben gaan structureren en ben gaan neerzetten dat het doordraait, ook als ik er een keer niet ben”
Jeroen Adriaans Undiemeister
De gevolgen waren ingrijpend. Tijdelijk kon hij niet meer op dezelfde manier beslissingen nemen als daarvoor. „Ik heb echt hulp moeten vragen waarbij iemand mijn beslissingen controleerde of ze wel goed waren.” Dat dwong hem om zijn bedrijven anders te organiseren. In plaats van alles zelf te doen, ging hij processen structureren en verantwoordelijkheden verdelen binnen het team. „Uiteindelijk heeft dat ertoe geleid dat ik het hele bedrijf ben gaan structureren en zo heb ingericht dat het doordraait, ook als ik er een keer niet ben.”
Delen van verantwoordelijkheid
Een belangrijk onderdeel van die nieuwe aanpak is het delen van verantwoordelijkheid met medewerkers. Een bedrijf kan alleen groeien als mensen ook echt eigenaarschap krijgen, stelt Jeroen. „Ik geloof heel erg in delen is vermenigvuldigen. Dus ben ik niet de beroerdste om te zeggen: heb je ook een stukje van de taart.”
Inmiddels werken er 32 mensen bij zijn bedrijven en kan hij meer afstand nemen van de dagelijkse operatie. Dat was vroeger wel anders. „Er zijn tijden geweest dat het me misschien wel tachtig uur of meer per week kostte.”
“Ik wil laten zien dat helemaal niet uitmaakt waar je gevestigd bent”
Jeroen Adriaans Undiemeister
Ondernemen vanuit Mierlo
Opvallend genoeg bouwt Jeroen zijn bedrijven niet vanuit Amsterdam of een andere grote stad, maar vanuit het Brabantse Mierlo. Dat is een bewuste keuze. „Tegen mij werd altijd gezegd: als je een succesvol kledingbedrijf wil hebben, dan moet je in de grote stad zitten, of in Amsterdam.”
Volgens hem klopt dat beeld allang niet meer. „Ik zeg altijd: ik opereer online. Of ik nou in Bali zit, in Mierlo of in Amsterdam. Het enige verschil is dat ik in Amsterdam wellicht vijf keer meer huur en veel meer aan andere kosten betaal. Ik wil laten zien dat helemaal niet uitmaakt waar je gevestigd bent. Je moet overal succes kunnen behalen. Ook in Mierlo, waarvan negen van de tien Nederlanders waarschijnlijk nog nooit gehoord heeft.” Bovendien biedt het leven buiten de stad voordelen. „Ik kan te voet naar mijn werk en mijn kinderen elke dag naar school brengen. Waarom zou ik in godsnaam in een stad gaan zitten?”
Ondernemen voor vrijheid
Die focus op balans tussen werk en privé is de afgelopen jaren alleen maar belangrijker geworden. Waar hij vroeger vooral droomde van succes en materiële doelen, kijkt hij daar tegenwoordig anders naar. „Ik heb vroeger altijd gezegd: ik wil later ondernemen, ik wil een stukje vrijheid. Maar vroeger was ik ook heel erg van: ik wil een mooie auto en ik wil dit en ik wil dat.”
Die prioriteiten zijn verschoven. „Ja, ik heb een mooie auto, maar ik vind dat tegenwoordig wel meer secundair geworden.” Wat nu telt, is iets anders. „Op dit moment is één ding belangrijk en dat is mijn gezinnetje. En dat ik gewoon een fatsoenlijk huis heb, mijn zaakjes voor elkaar heb en lekker op vakantie kan. Dat vind ik ook goed.”
