Rik en Jelle bouwden vanuit hun studentenhuis een miljoenenbedrijf met 700.000 klanten: ‘We hebben geen rem’

Rik Burgersdijk (38) zwaait de deur open die de kantoortuin van het magazijn scheidt. Hij loopt naar een enorme printer, die het ene na het andere bedrijfslogo uitspuugt. „Vroeger, of ja, acht weken geleden eigenlijk, ging zo’n bestand eerst nog naar India toe en kwam het terug bij ons. Pas dan konden we gaan drukken. Nu gaat het volautomatisch, allemaal via onze site”, vertelt hij in De Gelderlander.

Op de achtergrond klinkt gezoem en getik van borduurmachines. Tien medewerkers in zwarte bedrijfskleding zijn bezig met het verwerken van bestellingen. Beneden, in het magazijn, lopen nog eens tientallen mensen rond.

Van zwembroekflop naar miljoenenbedrijf

Welkom bij Proforto, webgigant in werkkleding, gevestigd op bedrijventerrein Park 15 in Oosterhout. Bol.com, Albert Heijn en Lidl zijn er de buren. Het magazijn opende afgelopen najaar en is inmiddels al te klein. Achterin bouwen werklui aan nieuwe stellages die tot aan het plafond reiken. Het is een noodverbandje. „Het huurcontract van onze buren loopt binnenkort af, we kijken nu of we die ruimte erbij kunnen nemen”, vertelt Jelle Gudden, zakelijk zielsverwant van Burgersdijk.

Dat hadden ze niet gedacht toen ze samen studeerden aan de HAN in Nijmegen. Burgersdijk: „Small Business en Retail Management deden we. Opletten was niet ons ding, zeg maar.” Gudden: „Maar we bedachten wel steeds van alles, we hebben veel bedrijfjes gehad. Mislukten allemaal.” Op een gegeven moment dacht het stel het te hebben: pyjama’s en zwembroeken. In de zomer zouden ze zwembroeken verkopen, in de winter pyjama’s. Burgersdijk: „Het hele jaar handel, dus.” Gudden: „Het werd het hele jaar niks.”

De twee besluiten het in de werkkleding te zoeken. „We zagen dat kledingmerken hun klanten steeds lastiger konden bereiken. Dat komt doordat er steeds meer zzp’ers zijn en minder grote bedrijven. Zzp’ers zijn moeilijker bereikbaar én ze zoeken hun spullen online.” Daar zit handel, denken de mannen. En dit keer blijkt het te kloppen. Proforto ziet in 2014 het levenslicht.

Lees ook: Francisca (25) begon in haar slaapkamer, nu draait ze miljoenenomzet in 51 landen: ‘Discipline maakt het verschil’

Gang vol retourpakketjes

Gudden: „Wij werden het doorgeefluik tussen klant en kledingmerk. Een webwinkel. De klantenservice deden we zelf.” Burgersdijk: „In het begin deden we het nog vanuit een studentenhuis. Op zich ging dat goed, omdat we de spullen zelf niet in huis hadden.” Gudden grinnikt: „Alleen de retourpakketjes kwamen wél bij ons terecht. Stond de hele gang vol dozen. Mensen konden niet meer bij hun kamer komen.”

Dat veranderde toen in 2016 het eerste magazijntje in Elst werd geopend. Het bedrijf groeit, maar draait nog wel jaarlijks verlies. „Kwam door de zomer. Dan viel alles stil in de bouwvak. De bestellingen komen vooral in de winter, als mensen in de regen werken en erachter komen dat ze geen jas hebben.”

Eigen huis als onderpand

Het gevolg: ieder jaar moeten de twee opnieuw om tafel met de bank, voor een lening om te blijven bestaan. Het onderpand voor die lening? Hun eigen woningen. „Dat zou niet iedereen doen, maar we hadden er vertrouwen in dat het kon omdat we wel een vaste stroom klanten hadden die groeide”, zegt Gudden. „Toch was het iedere zomer wel weer een momentje hoor”, vult Burgersdijk aan. „Dan viel er weer een brief op de mat voor mijn vriendin, over dat onderpand. Schudde ze haar hoofd. Maar we zijn nog steeds samen.”

De zaken namen in coronatijd echt een vlucht. De traditionele winkels voor bedrijfskleding, vaak familiebedrijven, moeten dicht en werklui worden daardoor in de handen van Proforto gedreven. Het aantal merken op de website, waaronder een aantal eigen merken, groeit. Net als het aantal klanten. „In totaal zitten we nu op 700.000 klanten. Van de Ikea-medewerker die 100 euro shoptegoed krijgt, tot grote bouwbedrijven als BAM.”

Foutje: 5 ton terugbetalen

Maar een ongeluk zit in een klein hoekje. „Op een gegeven moment kregen we post”, memoreert Burgersdijk. „Pensioenfonds. Bleek dat we dat niet goed hadden geregeld, qua afdracht. Of we even 500.000 euro terug konden betalen.” Gudden: „Maar dat hadden we niet op de rekening staan. We zijn er uiteindelijk uitgekomen met hulp van advocaten en een betaalregeling.”

Dat soort fouten behoren tot het verleden, zeggen de mannen, die zich inmiddels op hun kantoor hebben teruggetrokken. „We hebben nu 210 mensen in dienst en een managementteam waar verstandige mensen werken”, vertelt Burgersdijk. Dat komt voort uit zelfbescherming, geeft hij toe. „We hebben niet echt een rem, zeg maar. Jelle is iets rustiger, maar ik zou het liefst alles tegelijk doen en neem beslissingen vaak met het hart. Dat is niet altijd goed.”

Proforto-mannetje

Sinds een paar jaar maakt het bedrijf winst. De omzet ligt rond de 90 miljoen euro per jaar en dus is het tijd om te groeien én aan naamsbekendheid te werken. Zo is het bijna onmogelijk om een voetbalstadion zonder Proforto te bezoeken. Het bedrijf prijkt op shirts en reclameborden. Dit WK heeft het ‘Proforto-mannetje’ dagelijks zendtijd bij Vandaag Inside. „Daar zit onze doelgroep. Je merkt het meteen. ‘Zaken gaan goed, hè?’ krijgen we op straat te horen.”

Proforto is op dit moment actief in Nederland, België en Duitsland. Daar komen volgend jaar nog zes Europese landen bij. Burgersdijk veert op: „Dat vind ik zo vet, hè”, zegt hij. „Dat wij als een stel Kuifjes het vliegtuig naar Leeds pakken, om daar met een vakgenoot te zitten die zijn bedrijf aan óns wil verkopen.”

Dat gevoel maakt dat de twee nog geen seconde aan verkoop van het bedrijf - cashen - hebben gedacht. Burgersdijk: „Voor ons zit de kick hem in de groei. Hoe krijgen we dat voor elkaar? Iedereen binnen Proforto is daarop geprogrammeerd. Dat is mijn droom, dat je straks door heel Europa die adelaar van ons terugziet.”

Dit artikel is geschreven door Jip Trommelen voor De Gelderlander.