Won Yip: ‘Mijn bedrijf is eigenlijk al 35 jaar in een constante crisis, met korte momenten van intens succes’

Een dag uit het werkende leven van Won Yip bestaat uit een mix van succes, crisismanagement en projecten die hem de energie geven om door te bouwen. Van robotisering in de keuken tot positieve ontwikkelingen in Las Vegas: het was weer een jaar waarin alles tegelijk leek te gebeuren. En eerlijk gezegd, Won Yip weet niet beter. Maar zijn hoogtepunt van 2025 is toch verrassend...

Hoe gaat het met je?

„Goed. Ik weet inmiddels dat dingen snel kunnen veranderen. Je kunt roepen dat het genoeg is en dat er niks meer bij moet komen, maar uiteindelijk word je toch weer ergens ingezogen. Zo begon ik 2025 met een wereldreis. Heerlijk, even afstand nemen, maar al heel snel zit je daarna weer in het oude patroon. Dat is hoe het gaat in dit vak: je bepaalt het nooit helemaal zelf.”

Had je dat achteraf anders gewild?

„Nee. Dingen zijn zoals ze zijn, je moet ze oplossen. Weglopen heeft geen zin. Ik ben niet iemand van ‘had ik maar’. Je doet wat er moet gebeuren en je gaat door.”

Waar ben je het meest trots op van het afgelopen jaar?

„Het klinkt misschien raar, maar ik ben het meest trots op het einde van een tijdperk: de terugbetaling van de coronasteun. Dat was een serieus bedrag, elke maand kwam die rekening terug. Voor veel mensen is corona allang voorbij, maar veel ondernemers hebben nog te maken met veel schulden ten gevolge van de coronaperiode. Nu hebben wij nog zes, zeven termijnen te gaan. En dat voelt als iets wat je echt hebt afgemaakt. Ik voel me ook bevoorrecht, de terugbetaling lukt veel ondernemers niet. Dus ja, daar ben ik trots op.’’

„Het laatste wat ik erover kwijt wil: ik heb weer geleerd, beter was geweest destijds al het personeel eruit en bij herindiensttreding een tekenfee van 3 maanden. Horecaondernemers hebben ook nog een boete van 10 procent gekregen omdat er voor de horeca geen accountantsverklaring wordt afgegeven. Dat was best zuur.”

Had dat invloed op andere keuzes, zoals investeringen of personeel?

„Natuurlijk. Soms komt het gewoon niet uit en dan moet je puzzelen. Dingen uitstellen, schuiven waar je kunt. Maar uiteindelijk lukt het altijd wel weer. Dat hoort erbij. Mijn bedrijf is eigenlijk al 35 jaar in een constante crisis, met korte momenten van intens succes. Je leert ermee omgaan. Je weet dat succes kort van duur is, je weet dat tegenslag komt. En juist daardoor geniet je van de kleine momenten wanneer alles even loopt, zoals laatst. Ik kan er verder niets over zeggen, maar ik was erg blij met een ongekende werelddeal! Daar heb ik een half uur van kunnen genieten en de rest van de dag was het alleen maar bagger, was ik brandjes aan het blussen.”

Hoe kijk je terug op het afgelopen jaar in de horeca?

„Het was een lastig, taai jaar. Q2 en Q3 waren duidelijk minder, wereldwijd zag je dat bestedingen achterbleven. Mensen zijn er wel, maar ze geven minder uit. Ze nemen bijvoorbeeld geen dessert, geen tweede cocktail. Ze kiezen een goedkoper hoofdgerecht. En ondertussen stijgen bij ons alle kosten: salarissen, leveranciers, gemeentelijke lasten. Ik heb wel dertig brieven gehad met prijsverhogingen van 2 tot 9 procent voor 2026. Je moet dus óók je eigen prijzen verhogen, anders red je het niet. En dan kan ik nog onderhandelen, omdat we aanzienlijke afnames hebben die ertoe doen.”

Lees ook: Won Yip: ‘Het is een bijzondere tijd, echt elk horecabedrijf staat te koop’

Hoe zwaar drukken die overheidsmaatregelen op je bedrijf?

„In Amsterdam is het echt een uitdaging, zeker met hotels. Je begint met 12,5 procent toeristenbelasting, dan 20 procent commissie bij boekingsplatformen. Daarna de btw die naar 21 procent gaat. En de gemeente heeft al gezegd dat als het toerisme niet afneemt, de toeristenbelasting naar 33,5 procent kan. Dat is gewoon anti-beleid. Dan weet je echt niet meer waar de winst zit. En dan hou ik nog niet eens rekening met ziekteverzuim en hogere kosten in de operatie. Je kunt je afvragen waar dit heen moet.”

Je bent al jaren kritisch op Airbnb. Waarom?

„Omdat het oneigenlijk gebruik is van woonruimte. Wij moeten met een hotel aan enorm veel regels voldoen. Brandveiligheid, vluchtroutes, noem maar op. Veertien maanden ben ik bezig geweest met de veiligheidscertificering voor het hotel aan het Leidseplein. Maar honderd meter verderop stoppen ze vier mensen in een Airbnb-kamer en vullen ze een formuliertje in. Dat drijft ook de woningprijzen op. Ik begrijp niet waarom de politiek hierin niet ingrijpt, er is toch sprake van acute woningnood voor bewoners ?”

Lees ook de andere eindejaarsverhalen:

• Blooming Good

• Martijn Verspeek

• Food for Skin

• Jeroen Speksnijder

Je hebt ook mooie resultaten geboekt, bijvoorbeeld met Palladium, ook aan het Leidseplein.

„Absoluut. We hebben de omzet sinds de overname bijna verdubbeld en er zit nog meer in het vat. Ik durf de credits ervoor te nemen, op het plein zie je dat onze aanwezigheid verschil maakt. De ijsbaan is terug, de kerstmarkt staat er weer, het leeft daar weer. Dat zijn dingen waar ik bij betrokken ben en ook echt blij van wordt, recent hebben we ook een event ingediend voor Koningsdag.”

Scheveningen draaide ook een sterk jaar, vertelde je al eerder.

„De aanhouder wint, mijn partners zijn er elke dag mee bezig. En ons Thaise wokconcept in winkelmall Westfield draait fantastisch. Met dat concept hebben we ook een pitch gewonnen bij NS: eind Q1 openen we op station Utrecht. Bizar hoeveel mensen daar komen, ik was er nog nooit geweest. Maar het is het drukste station van Nederland met dagelijks tussen de 250.000 en 300.000 reizigers. Als je daar eenmaal binnen bent, kun je doorrollen naar andere locaties.”

Je gaat daar met robotisering in de keuken werken. Wat gebeurt er dan?

„De robots wokken en volgens mij zijn we een van de eersten in Nederland die dat zo doen. Het was een uitdaging, vooral qua stroomvoorziening, maar het werkt. En het past bij deze tijd: duurzaam, efficiënt en precies wat je nodig hebt op zo’n locatie.”

Hoe staat het met het project in Las Vegas? Een luxe avond uit voor een kleine groep, met sterrendiner en entertainment?

„Dat is een vermoeiend traject geweest. We kregen te maken met veranderende regelgeving onder de Trump‑administratie en shutdowns, wat het proces ernstig vertraagde.
Een pop-up tijdens de Formule 1 race afgelopen november moest worden uitgesteld naar volgend jaar. Ik heb ervaren dat tegenslag soms iets goeds oplevert: een verhuurder van een toplocatie, die eerder te duur was, is nu weer in beeld. Tegen veel betere voorwaarden. De kans is groot dat we teruggaan naar die oorspronkelijke locatie. We moeten voor september volgend jaar open, dus we moeten nu doorpakken.”

En wat wordt jouw grootste uitdaging voor 2026?

„Ik zie het wel. Er zijn altijd uitdagingen. Maar op een plek als Utrecht, met dagelijks al die reizigers voor je deur, is de uitdaging vooral zorgen dat alles klopt. Regen, wind, het maakt allemaal niet uit, ze komen toch. De kunst is ook daar weer om het stabiel te houden en door te ontwikkelen. En dat geldt voor alles waar ik mee bezig ben.”