„Wij willen de competitie aangaan met de Chinezen, maar dat valt niet mee als klein bedrijf”, zegt Jan-Willem Linsen over zijn ambities met zijn bedrijf Qurmit. De gelijknamige batterij is bovendien geen doorsnee accu. Waar in vrijwel elke (thuis)batterij lithium zit, kiest Jan-Willem daar bewust niet voor. „Ik wil dat niet in mijn huis hebben”, legt hij uit. „Lithium in de basis is gevaarlijk. Het is brandgevaarlijk. De nieuwere types zijn minder brandgevaarlijk, maar die zijn weer giftig. Gaat er iets fout, dan heb je echt een probleem.”
Lees ook: Niet uit China maar uit Eindhoven: ondernemer ziet toekomst in eigen thuisbatterij
‘Betrouwbaarheid was alles’
Zijn bewuste keuze komt niet uit de lucht vallen. Jan-Willem zit al bijna dertig jaar in de zonne-energie en energieopslag. Ironisch genoeg begon zijn carrière in 1997 bij Shell. Daar werkte hij aan (zonne-)energiesystemen voor afgelegen locaties. Toen Shell eind 2002 besloot te stoppen met deze Nederlandse activiteiten, ging hij met collega’s verder onder de naam TSS4U. „De zonne-energiesystemen die wij maakten, moesten werken in extreme omstandigheden: hoge temperaturen en veel zand. Betrouwbaarheid was alles”, vertelt Jan-Willem.
Die achtergrond vormt nog altijd zijn denkkader. Veiligheid, levensduur en controle over de hele keten staan centraal. Marketing of snelle schaal speelden in die wereld nauwelijks een rol.
Hij is vier keer zo zwaar en vier keer zo groot. Dat schrikt af, zeker in de consumentenmarkt
Jan-Willem Linsen Qurmit
Een batterij die alles heeft, maar niet vanzelf verkoopt
Met Qurmit probeerde Jan-Willem diezelfde filosofie te vertalen naar de thuisbatterij, al kwam het initiatief niet van hemzelf. Eind 2022 werd hij door toeleverancier VDL benaderd met de vraag of hij een thuisbatterij wilde ontwikkelen die niet uit China kwam. Pas daarna ging Jan-Willem met zijn team bekijken of dat überhaupt iets voor hen was, en vooral: waarin zij zich konden onderscheiden. Daarbij stelde hij zichzelf de vraag wat hij zelf in huis zou willen hebben. Dat resulteerde in een batterij die moest voldoen aan strikte eisen op het gebied van veiligheid, duurzaamheid, circulariteit en Europese productie.
De batterij maakt gebruik van loodgel-accu’s van een Europese leverancier, gecombineerd met een eigen batterijmanagementsysteem. Daardoor haalt hij naar eigen zeggen aanzienlijk meer uit dezelfde accu’s dan gangbaar is. „Wij hebben daarvoor een eigen batterijmanagementsysteem ontwikkeld, waardoor wij twee keer zo veel cycli uit dezelfde accu’s halen als de leverancier zelf”, zegt hij. Technisch gezien kan de batterij daardoor concurreren met lithiumbatterijen. Maar er zijn ook duidelijke nadelen. „Hij is vier keer zo zwaar en vier keer zo groot”, erkent Jan-Willem. „Dat schrikt af, zeker in de consumentenmarkt.”
De taaie realiteit van de consumentenmarkt
Eind 2024 bracht Qurmit het eerste consumentenmodel op de markt en eind 2025 volgden er nog acht. Inmiddels zijn er een kleine honderd verkocht. Geen aantallen die passen bij de ambities of de urgentie van de energietransitie.
„Dat heeft te maken met onze onbekendheid”, zegt Jan-Willem. „Wij zijn van oorsprong business-to-business georiënteerd. En dan ga je ineens een consumentenproduct ontwikkelen, dat ook nog eens totaal anders is dan wat gangbaar is.”
Je knokt tegen producten uit China die ook nog eens exportsubsidies krijgen. Dan sta je als klein Nederlands bedrijf meteen op achterstand
Jan-Willem Linsen Qurmit
Installateurs vormen daarbij een extra drempel. „Die zeggen: ik werk al met twee of drie producten, die ken ik door en door. Ga ik nu voor een nieuwe aanbieder, dan moet ik weer alles opnieuw leren. Dat kost tijd en dat maakt ze afwachtend.” Daar komt stevige prijsdruk bij. „Je knokt tegen producten uit China die ook nog eens exportsubsidies krijgen. Dan sta je als klein Nederlands bedrijf meteen op achterstand.”
Lees ook: Stroomnet overvol? Deze startup plaatst een ‘brein’ in je meterkast waardoor je wél kunt groeien
Energietransitiegeweld
Om die onbekendheid te doorbreken, zoekt Jan-Willem samenwerking met andere Nederlandse energieondernemers. Zo trekt hij onder de vlag van ‘Nederland Innoveert’ samen op met drie andere Nederlandse bedrijven, waaronder energietechbedrijf Currentt, dat een lokaal draaiend energiemanagementsysteem heeft ontwikkeld. Door gezamenlijk naar buiten te treden, proberen de partijen zichtbaarder te worden voor installateurs, beleidsmakers en andere stakeholders.
„Alleen als Qurmit ben je toch een klein bedrijf in het grote energietransitiegeweld.” Door krachten te bundelen, ontstaat meer context en schaal. Met gezamenlijke demonstraties willen de bedrijven laten zien hoe hun afzonderlijke oplossingen samen één energiesysteem kunnen vormen, in plaats van losse producten naast elkaar.
Logische draai richting mkb
In de tussentijd komt Jan-Willem er steeds meer achter dat de eigenschappen van Qurmit bij bedrijven beter tot hun recht komen. Zeker bij mkb’ers in stedelijke gebieden, waar lithiumopslag steeds vaker op praktische en vergunningstechnische bezwaren stuit. „Een lithiumcontainer moet tien meter van het gebouw staan en tien meter van de buurman”, legt Jan-Willem uit. „In stedelijke gebieden heb je dan al snel een probleem. Onze oplossing mag je gewoon binnen neerzetten.”
Daarnaast speelt netcongestie een steeds grotere rol. „Ondernemers kunnen niet uitbreiden omdat ze geen extra capaciteit krijgen in hun meterkast. Met energieopslag kun je toch groeien op je bestaande locatie.” Qurmit levert inmiddels mkb-oplossingen tot 800 kilowattuur, bedoeld voor onder meer peak shaving, het afvlakken van piekbelasting door tijdelijk opgeslagen energie in te zetten.
De overheid zegt oog te hebben voor recycling, circulariteit en productie in Europa. Maar als je met een product komt dat daar naadloos op aansluit, blijven de orders uit
Jan-Willem Linsen Qurmit
Ook bij mkb gaat groei niet vanzelf
Toch blijkt ook deze markt geen snelle oplossing voor Jan-Willem. Zijn batterij werd namelijk uitgesloten van duurzaamheidssubsidies. „Loodaccu’s waren vorig jaar uitgesloten van de energie-investeringsaftrek”, vertelt Jan-Willem. „RVO zei: dat is oude technologie.” Nadat Jan-Willem in gesprek ging en kon laten zien dat zijn batterij wel degelijk duurzaam is, werd de beslissing herzien. „Ik heb gezegd: het is wel een oude technologie, maar wij voegen daar een heel innovatief laadregime aan toe. Gelukkig kun je nu de subsidie gebruiken voor de Qurmit.”
Maar de frustratie blijft. „De overheid zegt dat energieopslag staatsbelang is. Dat men oog heeft voor recycling, circulariteit en productie in Europa. Maar als je met een product komt dat daar naadloos op aansluit, blijven de orders uit.” Contact zoeken met beleidsmakers levert weinig op. „Ik heb meerdere keren geschreven naar Economische Zaken. Je krijgt gewoon geen antwoord. Het is op z’n zachtst gezegd frustrerend.”
Voorzichtig momentum
Toch ziet Jan-Willem de laatste maanden meer beweging. Onder andere door de geopolitieke spanningen in het Midden-Oosten. Het aantal aanvragen is volgens hem in korte tijd verdubbeld tot verdrievoudigd, vooral vanuit het mkb. „Installateurs weten ons nu zelf te vinden, in plaats van andersom.”
De consumentenmarkt blijft een lastig verhaal. „Met een beperkt marketingbudget is dat gewoon heel moeilijk.” De focus ligt daarom steeds nadrukkelijker op zakelijke toepassingen, in de hoop dat succes daar ook vertrouwen richting consumenten oplevert. In theorie hebben we het perfecte product, stelt Jan-Willem. „Maar ondernemen leert je dat techniek alleen niet genoeg is. De markt moet er ook voor openstaan.”
Lees ook: ‘Hoop is geen strategie’: zo wapent mkb zich tegen grillige energieprijzen
